Το Ροζέ ανεβαίνει ...εκτός Ελλάδας! Εμείς όλοι στο House of Wine έχουμε ένα ...διαρκές παράπονο: Την μικρή αποδοχή στην Ελλάδα των ροζέ κρασιών, που τα αγαπούμε ιδιαίτερα. Και το παράπονό μας υφίσταται για 2 βασικούς λόγους:

  • Ο πρώτος είναι ότι η χώρα μας βγάζει και έναν "ειδικό" τύπο ροζέ, το "ελληνικό Ροζέ" όπως το έχουμε βαφτίσει, που διαφέρει από τα διεθνή ροζέ. Είναι πολύ πιο έντονο στη γεύση, κάνοντας μερικούς να λένε ότι θα ήθελε να είναι κόκκινο, το χρώμα του είναι έντονα ερυθρωπό αντί του απαλού ροζ των ξένων, και είναι απόλυτα κατάλληλο να αντικαταστήσει τα ερυθρά κρασιά τα ζεστά καλοκαίρια μας γιατί πίνεται κρύο και ταιριάζει με τα πιάτα τα οποία θα συνοδεύαμε με ερυθρό κρασί!

  • Ο δεύτερος είναι ότι το ροζέ στην Ελλάδα δεν ακολουθεί τη διεθνή τάση, που είναι σαφώς αυξητική, σε αντίθεση με το σύνολο της παραγωγής οίνου, που είναι σταθερό: από το 2002 έως το 2010, μέσα δηλαδή σε οκτώ χρόνια, η παγκόσμια παραγωγή ροζέ οίνων αυξήθηκε κατά 13%, ενώ η συνολική παραγωγή κρασιού παρέμεινε σταθερή.

Το μερίδιο των ροζέ κρασιών ανήλθε σε 25,3 εκατ. εκατόλιτρα (HL) σε συνολική παραγωγή οίνου 260 εκατ. HL, δηλαδή στο 10% της συνολικής παραγωγής. Η παγκόσμια παραγωγή οίνων έφθασε στο μέγιστο το 2004, και στη συνέχεια μειώθηκε, ενώ η παραγωγή των ροζέ συνέχισε τη σταθερή της αύξηση.

O μεγαλύτερος παραγωγός ροζέ κρασιών στον κόσμο είναι η Γαλλία, με 6,6 εκατ. HL, με την Ιταλία δεύτερη, τις ΗΠΑ τρίτη και την Ισπανία τέταρτη. Από το 2002 το ολιγοπώλιο τω τεσσάρων παραπάνω χωρών έσπασε με την έλευση στην παγκόσμια παραγωγή των ροζέ της Αυστραλίας, της Χιλής και της Ρωσίας.

Η εξέλιξη της παραγωγής ροζέ κρασιών στις κυρίαρχες χώρες παραγωγής ροζέ έχει αλλάξει σημαντικά από το 2002 έως το 2010. Έτσι το μερίδιο της Γαλλίας αυξήθηκε από σε 28% του συνόλου από 25% που ήταν προηγουμένως, της Ιταλίας σε 23% από 17% αντίστοιχα, ενώ μειώθηκαν στην Ισπανία από 23% σε 13%, και στις ΗΠΑ από 20% σε 16% αντίστοιχα. Το σύνολο της παραγωγής της Γερμανίας, Αργεντινής και Ρωσίας, αυξήθηκε από 4% σε 9%.

Πέρα όμως από τα στατιστικά, τι είναι αυτό που κάνει το ροζέ να έρχεται τόσο πίσω σε πωλήσεις στην Ελλάδα από τα ερυθρά και τα λευκά κρασιά;

Διαβάστε τι έγραφε ήδη από το 2008 ένας από τους πλέον έγκριτους οινοκριτικούς μας, ο Αργύρης Τσακίρης, στο Αθηνόραμα της 18/9/2008:

"Πράγματι, δεν πάει πολύς καιρός που τα ροζέ κρασιά της Ελλάδας ήταν ο φτωχός συγγενής της οινοποιίας. Για την παραγωγή τους, οι περισσότεροι οινοποιοί χρησιμοποιούσαν τα «δεύτερα» σταφύλια, εκείνα που δεν έκριναν ικανά για την παραγωγή «σοβαρών» κόκκινων κρασιών! Γι’ αυτό και μόνο, φαίνεται δικαιολογημένη η δυσπιστία προς τα ροζέ, η οποία κάνει τους καταναλωτές να διστάζουν ακόμη να τους δώσουν τη θέση που τους αξίζει στο τραπέζι τους – στο σπίτι ή στο εστιατόριο.

Μάλλον θα χρειαστεί λίγος καιρός ακόμη και αρκετή προσπάθεια, ό,τι έγινε δηλαδή τα πρώτα χρόνια της Αναγέννησης του ελληνικού κρασιού, μέχρι να πεισθούν οι πολλοί ότι το ροζέ είναι ένας τύπος κρασιού «a part entiere». Γιατί έτσι είναι τα ροζέ, ισάξια με όλα τα άλλα – με το πρόσθετο πλεονέκτημα που δεν βρίσκουμε αλλού, να μπορούν να παίξουν «all around» ρόλο γαστρονομικού συνοδού σε ένα σωρό φαγητά."


Να συμπληρώσουμε ότι από το 2008 τα δεδομένα γύρω από τα ροζέ κρασιά έχουν αλλάξει ακόμα περισσότερο προς το καλύτερο: Νέοι παραγωγοί προστέθηκαν στους πρώτους διδάξαντες, νέες ποικιλίες μα έδωσαν εξαιρετικής ποιότητας ροζέ, τα διεθνή βραβεία στα ελληνικά ροζέ συνέχισαν να αυξάνονται και να ...ανεβαίνουν, με αποκορύφωμα την πρόσφατη βράβευση της θαυμάσιας Θεόπετρας Ροζέ με Μεγάλο Χρυσό και την κατάταξή της στην κορυφαία κατηγορία των "Best Wine Trophies" -του καλύτερου δηλαδή Μεγάλου Χρυσού στην κατηγορία των ροζέ διεθνώς!

Μήπως λοιπόν θα έπρεπε και εσείς, δηλαδή ...όλοι εμείς οι Έλληνες, να αναθεωρήσουμε πια τις κάπως σκουριασμένες απόψεις μας σχετικά με τα ροζέ και να αρχίσουμε να τα δοκιμάζουμε; Γιατί αν αρχίσουμε, πιστεύουμε εμείς στο House of Wine ότι ...αποκλείεται να σταματήσουμε!