Ανοίγοντας τη Νάουσσα Μπουτάρη του '90!
Από τον Τ. Πικούνη

Πριν λίγες ημέρες βρέθηκα σε μια γευσιγνωσία- έκπληξη... Πολλαπλή έκπληξη θα πρέπει να σας ομολογήσω.

Πρώτα απ' όλα, το Kiki de Grece. Ναι, αν και το γνώριζα, το επισκεπτόμουν ουσιαστικά για πρώτη φορά. Η "πραγματική" πρώτη φορά ήταν ένα ποτήρι κρασί "στα γρήγορα" -δεν κάθισα ούτε 10 λεπτά- πριν περίπου ένα χρόνο, άρα ήταν σαν να πήγαινα για πρώτη φορά.

Η δεύτερη έκπληξη αφορούσε στον οινοποιό που παρουσίαζε εκείνο το βράδυ το Κiki de Grece: Τον Γιάννη Βογιατζή, τον πολύ αγαπητό και φίλο οινοποιό Γιάννη, που όμως πρώτη φορά παρακολουθούσα σε μια παρουσίαση των κρασιών του σε Wine Bar...

Με το Γιάννη έχουμε περάσει πολλές ώρες σε... απρογραμμάτιστες συζητήσεις για το κρασί. Και όταν λέω απρογραμμάτιστες, εννοώ 2ωρες συζητήσεις μέσα σε εκθέσεις, σε wine bars... όπου βρεθούμε με το Γιάννη ξεκινάμε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα πάντα συζήτηση για το κρασί. Και όχι μόνο, αλλά και για αισθητική, για ετικέτες, για το τι τελικά επηρεάζει την απόλαυση του κρασιού. Βλέπετε, ο Γιάννης, δεν είναι μόνο μια ζωντανή ιστορία του κρασιού, ή ένας κορυφαίος οινοποιός. Είναι και ένας βαθειά σκεπτόμενος άνθρωπος, που έχει εμβαθύνει στο θέμα του κρασιού αγγίζοντάς το από πάρα πολλές πλευρές. Το να μιλάς με το Γιάννη Βογιατζή είναι μια απόλαυση. Και όποτε έχω ευκαιρία, δεν την χάνω, την επιδιώκω.

Έτσι έγινε και χθες. Μια καλή φίλη, η Φλώρα, δική μου αλλά και του κρασιού, μου είπε στο Fb ότι θα πήγαινε στη γευσιγνωσία... που δεν γνώριζα! Ήταν ευκαιρία, γιατί με ένα σμπάρο θα "έπιανα" τρία τρυγόνια: Και θα έβλεπα το Γιάννη, και θα δοκίμαζα τα θαυμάσια κρασιά του, και θα γνώριζα το Kiki de Grece...

Ας αρχίσουμε από το Wine Bar: Στο καρακέντρο, στον πεζόδρομο της Ηπίτη, ένας συμπαθέστατος χώρος, με δυναμικότητα γύρω στους 30 φίλους του κρασιού στον κλειστό χώρο και άλλους τόσους περίπου έξω, με απλή διακόσμηση, ευχάριστους συνεργάτες (ναι, χαμογελαστούς!) και τη Ρόζα Καρδαρά, (την ιδιοκτήτρια) να γυρνά από τραπέζι σε τραπέζι, φιλική, συμπαθέστατη, απλή... Ευχάριστη ατμόσφαιρα, γεμάτο νέους ανθρώπους. Δεν θα πω περισσότερα, γιατί ήδη έχει ζωή περίπου 2 χρόνων, και έχουν γραφτεί πολλά (και -ως συνήθως- παρόμοια-) για τo Kiki de Grece. Θα πω μόνο ότι η "έμπνευση" του ονόματος μάλλον προέρχεται από το περίφημο Kiki de Montparnesse (ψευδώνυμο της Alice Ernestine Prin, μοντέλου, ζωγράφου και γυναίκας της τέχνης, που έφυγε το 1953, μια μορφή του Montparnasse, μοντέλο για πολλούς καλλιτέχνες της εποχής όπως των Francis Picabia, Jean Cocteau, Arno Breker, Alexander Calder και πολλών άλλων... Ναι, βαρύ όνομα διάλεξες, Ρόζα!

Ένα άλλο εντυπωσιακό (ιδιαίτερα για την περίοδο που ζούμε) γεγονός ήταν το κόστος της συμμετοχής στη γευσιγνωσία: Μόλις 10 Ευρώ το άτομο, για 7 κρασιά, 4 γευστικότατους- και χορταστικούς- μεζέδες! Και από ότι πληροφορήθηκα, η ίδια αντιμετώπιση υπάρχει και στον κατάλογο! Εκείνο πάντως που διαπίστωσα είναι ότι ή Ρόζα θα σου σερβίρει όσο κρασί θέλεις, θα σου δώσει επιπλέον μεζέδες χωρίς κανένα πρόβλημα, δημιουργώντας την ιδανική ατμόσφαιρα για να νοιώσεις άνετα... Ας το λάβουν υπ' όψη τα γειτονικά Wine Bars με τα 35άρια και 40άρια κατά κεφαλή! Γιατί γευσιγνωσία, παιδιά, δεν είναι ούτε τσιμπούσι, ούτε απαραίτητα show…

Έχοντας λοιπόν πει όλα αυτά, δεν είναι να απορεί κανείς που στην γευσιγνωσία δεν έπεφτε καρφίτσα! Δεν υπήρχε άδεια θέση ούτε για δείγμα! Θες ο Γιάννης και τα θαυμάσια κρασιά του, θες η Ελληνίδα Kiki και οι τιμές της, θες και τα δύο, γέμισαν ασφυκτικά τη μικρή αίθουσα.

Πάμε τώρα στον Οινοποιό και τα κρασιά του... Θα έχετε καταλάβει ήδη ότι είμαι fan του Γιάννη Βογιατζή. Και θα σας ομολογήσω, πρώτα του ίδιου και μετά των κρασιών του! Από όσους οινοποιούς έχω γνωρίσει μέχρι σήμερα (και έχω γνωρίσει... αρκετούς- πολλά τα χρόνια, Άρη!-) μάλλον ο Γιάννης είναι ο πιό απολαυστικός στη συζήτηση. Θες τα 31 συναπτά χρόνια σαν επικεφαλής οινοποιός της πιο σημαντικής ίσως οινοποιίας της Ελλάδας -της Μπουτάρη ΑΕ- θες οι εμπειρίες του από τη δημιουργία εμβληματικών κρασιών, θες η βαθειά του γνώση του κρασιού αλλά και τα ενδιαφέροντά του πέρα από το κρασί, κάνουν το Γιάννη τον ιδανικό συνομιλητή, απολαυστικό στις διηγήσεις, πηγή γνώσης, κάτι σαν "βάση δεδομένων" της ιστορίας του ελληνικού κρασιού. Και όλα αυτά σε ένα ευγενικό, μειλίχιο και συμπαθέστατο άνθρωπο...

Τα κρασιά του είναι η υλοποίηση των όσων ο Γιάννης πρεσβεύει για το κρασί, χωρίς συμβιβασμούς και χωρίς εμπορικές "αναστολές" σε βάρος της ποιότητας. Είναι μάλλον πρωτόγωρ