Από τη Χ. Κυριακοπούλου 



Κάθε παραμονή (και τις πρώτες μέρες του νέου χρόνου) ετοιμάζω τις λίστες με τα πράγματα που θέλω να αποχαιρετήσω μαζί με το παλιό χρόνο και τους στόχους που πρέπει να κατακτήσω στο καινούριο σε όλους τους τομείς επαγγελματικούς, προσωπικούς, κοινωνικούς κτλ.

Αυτή τη χρονιά είπα να μην κάνω λίστα, υπάρχουν μέσα μου έτσι και αλλιώς οι επιθυμίες. Αποφάσισα να κάνω πράξεις και ξεκίνησα το νούμερο ένα σχέδιο μου που δεν είναι άλλο από το να φτιάξω το πρώτο κελάρι με μπύρες. Από το κελάρι αυτό, το πλάνο είναι να απολαύσω στις 31 Δεκεμβρίου 2012 μαζί με φίλους μια από τις μπύρες που παλαίωσα.

Οι μπύρες μπορούν να παλαιώσουν (φυσικά όχι όλες) ειδικά όταν αυτό γίνεται με αγάπη, μεράκι και προσοχή!

Αρχικά επιλέγουμε τις μπύρες που έχουν τα οργανοληπτικά γνωρίσματα που τις καθιστούν δυνατές για παλαίωση. Ένας από τους βασικούς παράγοντες είναι η αλκοόλη. Όσο πιο υψηλόβαθμή είναι η μπύρα (καλύτερα από 8 βαθμούς και πάνω) τόσες περισσότερες ευκαιρίες έχει για μια ποιοτική ωρίμανση. Ο δεύτερος παράγοντας, είναι το χρώμα. Oσο πιο σκουρόχρωμες είναι οι μπύρες τόσο πιο ανθεκτικές είναι στο χρόνο που περνάει και στις συνθήκες αποθήκευσης. Άρα μέχρι τώρα για να δημιουργήσουμε το ιδιωτικό μας κελάρι με μπύρες, αρκεί να έχουμε υψηλόβαθμες και κατά προτίμηση σκουρόχρωμες μπύρες. Δεν είναι όμως μόνο αυτές οι προϋποθέσεις. Όπως και στο κρασί πρέπει να λάβουμε υπόψην μας τα αρώματα και τη γεύση. Οι ελαφριές λοιπόν μπύρες είναι για άμεση δροσερή και φρέσκια κατανάλωση, οι βαριές, σύνθετες, πλούσιες σε αρώματα και γεύσεις αντίθετα μπορούν να εξελιχθούν και να ωριμάσουν . Θέλει προσοχή από αυτές να μην επιλέξουμε τις αντιπροσώπους με μεγάλο π