Από τον Ν. Ραδίση

Προχτές με αφορμή την γιορτή των Αγ. Αναργύρων, βρεθήκαμε ορισμένοι φίλοι σ ένα σπίτι, να τιμήσουμε δυο εορτάζοντες, πολύ καλούς φίλους. Τι πιο πρωτότυπο για μένα, απ το να τους πάω μερικές μπύρες για δώρο. Οι μπύρες μπήκαν στο ψυγείο, αμέσως μόλις παραδόθηκαν στους νέους ιδιοκτήτες τους. Μοιράστηκαν δε, απ αυτούς όταν πλέον είχαν κρυώσει, κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης.


Κυρίαρχα θέματα ήταν οι τρέχουσες εξελίξεις, τα αθλητικά και τα προσωπικά, μέχρι που κάποιος έκανε την μαγική ερώτηση: "Ποια θεωρείτε την καλύτερη μπύρα, απ τις γνωστές, στην Ελλάδα, ρε παιδιά;"


Όλοι, απάντησαν αμέσως ονοματίζοντας όποια μπύρα θυμόταν πρώτος ο καθένας. Ένα, φιλαράκι μόνο, απάντησε Ελληνική, την Septem Honey, όλοι οι υπόλοιποι εισαγωγής. Κάπου εκεί θεώρησα πως είναι ανάγκη να υπερασπιστώ τον "πατριώτη" φίλο μας. Θα μοιραστώ μαζί σας την σύντομη τοποθέτησή μου, η οποία, θα θελα να προκαλέσει μια επίσης ευχάριστη συζήτηση, όπως εκείνη και σε μας εδώ, ακόμα και αν είναι ηλεκτρονική.


Όλοι, πέσανε κυριολεκτικά να τον φάνε. Υπάρχουν πολλές ελληνικές καλές μπύρες. Δεν είναι απαραίτητο ούτε να ναι γνωστή μια καλή μπύρα, ούτε να ναι εισαγωγής. Είναι άλλωστε, γνωστό και ευρέως αποδεκτό ότι η χώρα μας βρίσκεται σε μια πολύ καλή εποχή στον κλάδο της μπύρας. Νέες μικροζυθοποιίες, νέες μπύρες, βραβεύσεις, φεστιβάλ, διαγωνισμοί και περιοδικά. Έχει όμως πολύ δρόμο να διανύσει ακόμα.


Ναι, η Septem Honey, είναι μια καλή, διαθέσιμη, ελληνική μπύρα. Όχι, όμως για κάποιους οικονομική, όπως η ΦΙΞ, που είναι επίσης ελληνική. Ούτε τόσο γνωστή, όπως η Μύθος, που την γνωρίζουν στο εξωτερικό, λόγω των διαφημιστικών της προβολών. Η Μύθος μπορεί να μην έχει βραβευθεί όσο οποιαδήποτε απ’ τις Septem, αλλά είναι πρώτη σε προτιμήσεις των τουριστών. Υπάρχουν επίσης μπύρες στην χώρα μας, για παράδειγμα στην Κρήτη, που παράγονται μόνο για βαρέλι και δεν μπορεί να τις βρει κανείς στην υπόλοιπη Ελλάδα.


Η Septem Honey, όσο μπυράρα και αν είναι, είτε για τον φίλο μου, είτε για όλους μας, δεν μπορεί να ανταγωνιστεί, τηνLa Trappe Quadrupel ή τηνTripel Karmeliet. Η μοναστηριακή απ την Ολλανδία είναι ίσως η κορυφαία του είδους της, διαθέσιμη μπύρα στην χώρα μας. Η δεύτερη, Βελγική Αββαείου, είναι εκπληκτική, στα αρώματα και την γεύση. Ακόμα και σήμερα όμως, στην Ελλάδα δεν έχει την δημοτικότητα που της αξίζει και αυτό γιατί δεν ταιριάζει απόλυτα με την γεύση μας.


Στην γευστική μας κουλτούρα ταιριάζουν, οι Lager και Pils. Μπύρες όπως οι Τσέχικη Pilsner Urquel, ΙταλικήPeroni και η Γαλλική Fischer. Οι Ελληνικές ΦΙΞ, Μύθος, ΝΕΔΑ και Volkan Blonde μπορούν να ανήκουν στην στην παραπάνω ομάδα, όπως και οι ελληνικής παραγωγήςAmstel καιHeineken που είναι τόσο γνωστές από τα αθλητικά γεγονότα και είναι οι άμεσα προσβάσιμες σε όλους μας, αφού πωλούνται ακόμα και στα περίπτερα.


Τελικά όμως τι θέλουμε; Μπύρα καλή, που την βρίσκουμε με την μια, που δεν επιβαρύνει την τσέπη μας ή μπύρα γνωστή σε όλους; Πολλές φορές αυτά δεν συνδυάζονται κιόλας. Θα μπορούσαμε να λέμε για ώρες brands τα οποία να εντάσσουμε κάθε φορά στα κορυφαία. Paulaner Weiss, Weihenstephaner Vitus, Anchor Steam, Guinness, Chimay Red και ακόμα δεν ξεκινήσαμε. Είμαι σίγουρος, πως όσοι διαβάζετε τώρα, έχετε μπερδευτεί αν η μπύρα που θεωρούσατε ως καλύτερη και πολύ πιθανόν να ταν και η αγαπημένη σας στην αρχή, τώρα να έχει δώσει τη θέση της σε κάποια άλλη... Έτσι έγινε και με την παρέα μου. Δεν είστε οι μόνοι. Έτσι μου χει συμβεί πολλές φορές... και ξέρετε πως το έλυσα; Μα πίνοντας μπύρες ξανά και ξανά, γιατί αυτή η ερώτηση-κατάσταση, είναι ο φαύλος κύκλος του καταναλωτή μπύρας.. Δοκιμάστε και σκεφτείτε...!


Νικολά Ραδίσης
Νικολά Ραδίσης