Η καλή συμπεριφορά προς τις μπύρες!Από τον Ν. Ραδίση

Υπάρχουν στιγμές που σε συζητήσεις ακούγονται απόψεις για το ποια είναι η καλύτερη στιγμή για να πιει κανείς μια μπύρα, αν και πότε ωριμάζει ή γιατί η μια μπύρα λήγει μέσα σ’ ένα χρόνο και κάποια άλλη μπορεί καταναλωθεί μέσα στα επόμενα τρία. Είναι γεγονός πως αρκετές φορές έχω πιάσει ακόμα και τον εαυτό μου να μην ελέγχω τις ημερομηνίες λήξεως σε προϊόντα που διαλέγω από ένα ράφι supermarket, μιας κάβας ή ακόμα και απ’ το περίπτερο ώστε να αγοράσω εκείνο με την πιο μακρά ημερομηνία λήξης. Όταν όμως διαλέγω μπύρα προσέχω ορισμένα σημεία τα οποία έχω πάντα στον νου μου.

Αρχικά λοιπόν, διαλέγουμε μπύρες που αν δεν τις καταναλώσουμε άμεσα, να μας δίνουν την δυνατότητα να τις έχουμε για αρκετό καιρό αποθη-κευμένες. Είτε παστεριωμένες είτε απαστερίωτες όλες οι μπύρες έχουν ημερομηνία λήξης. Διαλέγουμε συνήθως εκείνες που έχουν την μεγαλύτερη διάρκεια, δηλαδή αυτές που βρίσκονται προς το βάθος του ραφιού. Υπάρχουν μπύρες που έχουν ημερομηνία λήξης πέρα του έτους. Αυτές συνήθως ωριμάζουν και στην φιάλη, οπότε στα επόμενα δυο χρόνια θα την έχουμε καταναλώσει. Συνήθως οι μπύρες έχουν ημερομηνία λήξης κοντά στο έτος.

Για να διατηρήσουμε τις μπύρες μας φρέσκες, οφείλουμε να τις φερθούμε ευγενικά και προσεκτικά. Να τις δώσουμε σημασία. Το φως δεν είναι σύμμαχος της μπύρας. Τεχνητό ή φυσικό, το έντονο και παρατεταμένο φως προκαλεί χημικές αντιδράσεις οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα την αλλοίωση της γεύσης και δυσάρεστα αρώματα. Για την προστασία των μπύρων άλλωστε οι ζυθοποιοί προτιμούν τις πήλινες και καφέ φιάλες απ’ τις πράσινες ή διαφανή, καθώς οι πρώτες προστατεύουν περισσότερο σε αντίθεση με την τελευταία που δεν προσφέρει τίποτα. Διατηρούμε τις φιάλες μας σε σκιερό ή σκοτεινό μέρος.

Οι μπύρες ειδικά οι απαστερίωτες χρειάζονται ψυγείο. Οι απαστερίωτες χρειάζονται να καταναλωθούν άμεσα, χρειάζονται όμως πρώτα να μπουν στο ψυγείο και ακόμα καλύτερα κατά την μεταφορά τους να βρίσκονται σ’ ένα cooler για να μην ζεσταθούν, απ’ το supermarket ή την κάβα προς το σπίτι. Σκεφτείτε οτι ψωνίζουμε στην κάβα, βάζουμε τις μπύρες στο αυτοκίνητο, τις βλέπει ο ήλιος ή έχουμε και θέρμανση στο αυτοκίνητο εποχές που είναι. Σίγουρα οι μπύρες δεν θα ναι σε καλή κατάσταση, όπως κανένα τρόφιμο που δέχεται θερμικές αλλαγές σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Τοποθετούμε λοιπόν το ταχύτερο δυνατόν τις μπύρες μας στην συντήρηση. Σερβίρουμε στην ενδεικτική θερμοκρασία που αναγράφεται στην φιάλη απ’ τον ζυθοποιό για να κερδίσουμε τα μέγιστα αρώματα και την απόλυτη γεύση με τα οποία τις προίκισε ο δημιουργός της.

Τοποθετούμε τις μπύρες μας στο ράφι ή στο ψυγείο, σε όρθια θέση. Δεν τις τοποθετούμε ανάποδα. Εάν πρόκειται για μπύρες που περιέχουν υπολείμματα, προσέχουμε όπως τις αποθηκεύουμε η θέση τους να είναι εκείνη ώστε τα υπολείμματα να μην έρθουν κοντά στο στόμιο και βρεθούν αμέσως στο ποτήρι όταν τις σερβίρουμε. Με εξαίρεση λοιπόν, μπύρες που περιέχουν υπολείμματα, όπως οι Weiss, όλες οι υπόλοιπες σε περίπτωση έλλειψης χώρου δύνανται να τοποθετηθούν στα ράφια και οριζόντια, εκτός από κάθετα. Εξαιρετική σημασία δίνουμε στις μπύρες που έχουν φελλό. Εκείνες θα πρέπει να τοποθετηθούν με τρόπο ώστε να εξασφαλίζουμε ότι ο φελλός τους θα είναι υγρός, όπως στα κρασιά για παράδειγμα. Ιδανική είναι λοιπόν η οριζόντια θέση και όχι η κάθετη. Σαφώς, σε οποιοδήποτε είδος μπύρας και να αναφερόμαστε, θα πρέπει προτού τις σερβίρουμε να τις φέρουμε σε όρθια θέση.

Έχοντας αυτά τα λίγα πράγματα στο μυαλό μας μπορούμε να κερδίσουμε σε χρήματα, αφού δεν θα πετάμε ληγμένα προϊόντα, να γευτούμε την ποιότητα που μας προσφέρει το ζυθοποιείο που την παράγει και να έρθουμε κοντά στην μυσταγωγία του σερβιρίσματος, όπως ένας ειδήμων του χώρου.

Καλές απολαύσεις!



Νικολά Ραδίσης
Νικολά Ραδίσης