Hobgoblin: Ας βάλουμε τα πράγματα στην θέση τουςΑπό τον Ν. Ραδίση

Μια ετικέτα, σχετικά πρόσφατη στο House Of Wine είναι η Βρετανική Hobgoblin. Μια μπύρα με γεμάτο σώμα και σκούρο χρώμα (για την ακρίβεια κόκκινο ρουμπινί). Δεν ξεπερνά τα 5,2% σε αλκοόλ και είναι αρκετά ευκολόπιοτη. Αποφάσισα να σας μιλήσω γι αυτή την μπύρα γιατί άκουσα περίεργες στιχομυθίες γι αυτήν και 2-3 ετικέτες ακόμα, σε μια μπυραρία (εκτός Αθηνών, αλλά από «ψαγμένο» μπυρόφιλο εκ Αθηνών), τώρα κατά την διάρκεια των διακοπών μου.

Η Hobgoblin, δεν είναι επ ουδενί μοναστηριακή! Δεν ξέρω πως προέκυψε αυτό, αλλά ούτε η συνταγή της χάνεται στα βάθη των αιώνων, όπως π.χ. της Weihenstephan (το ζυθοποιείο της είναι εν ενεργεία απ’ το 1040). Η μπύρα κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1988, απ το ζυθοποιείο Wychwood. Το ζυθοποιείο βρίσκεται μάλιστα στην εκλογική περιφέρεια του Πρωθυπουργού της Αγγλίας, ο οποίος σε μια συνάντηση του με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, το καλοκαίρι του 2010, αντάλλαξε μπύρες απ’ την εν λόγω ζυθοποιία.

Η ιστορία ξεκινάει το 1988, όπως είπα παραπάνω, όπου ο αρχιζυθοποιός εκείνη την εποχή, έπρεπε να φτιάξει μια επετειακή μπύρα για τον γάμο της κόρης ενός τοπικού πολιτικού. Ο Chris Moss, ανακάτεψε διάφορα είδη βύνης που θα του χάριζαν σοκολατένιες γεύσεις και αρώματα με τους λυκίσκους Fuggle και Styrian.Η μπύρα είχε μεγάλη αποδοχή και όλοι στον γάμο έμειναν ενθουσιασμένοι. Το μικρόβιο ενός επιχειρηματία όμως δεν σταματά εδώ. Η αποδοχή του προϊόντος οδήγησε στην καθιέρωση της παραγωγής της εν λόγω μπύρας, καθώς οραματίζονταν την εμπορική επιτυχία της.

Η εμπορική επιτυχία της μπύρας και της ζυθοποιίας δεν ήλθε μόνο ως αποτέλεσμα του προϊόντος. Η ζυθοποιία ήταν γνωστή για την «καινοτόμα» επιλογή της όσο αφορά την συσκευασία και τις ετικέτες στις φιάλες της. Στα μέσα της δεκαετίας του ’90, οι ετικέτες στις μπύρες, στην Βρετανία ήταν πιο παραδοσιακές και τυποποιημένες. Η διαφορά που έφερε η Wychwood και την έκανε να ξεχωρίσει ανάμεσα στις υπόλοιπες μπύρες στα ράφια των υπεραγορών και των καταστημάτων εμπορίου ποτού ήταν η αποτύπωση τοπικών μύθων και πλασμάτων. Δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι αν υπήρχαν πλάσματα όπως τα ξωτικά στο δάσος του Wychwood κατά την μεσαιωνική εποχή (μάλλον εδώ κάνει το λάθος ο κύριος που άκουσα την συζήτηση του, όταν έλεγε ότι χάνεται στα βάθη των αιώνων). Είμαστε όμως σίγουροι ότι οι μύθοι γι αυτά τα πλάσματα υπάρχουν από τότε, όπως και πολλές περιγραφές και αρκετές απεικονίσεις τους.

Τι χρειάζεται ένα προϊόν για να είναι επιτυχημένο πέρα της ποιότητας; Να κεντρίσει το ενδιαφέρον του καταναλωτή και να οργιάσει την φαντασία του. Η Wychwood το κατάφερε με το όνομα Hobgoblin και την σειρά των ξωτικών και μυθικών πλασμάτων να απεικονίζονται στην σειρά των προϊόντων τους. Η εμπορική επιτυχία δεν έμεινε απαρατήρητη και η ζυθοποιία ανήκει πλέον στην μεγαλύτερη βελικνεκούς ζυθοποιία Marston’s, χωρίς ωστόσο να επεμβαίνουν στις συνταγές και τις αρμοδιότητες των ανθρώπων της Wychwood.

Να κλείσω λέγοντας ότι αναζητώ πληροφορίες και για τις υπόλοιπες ετικέτες και θα επανέλθω σύντομα κάνοντας αναφορά σ’ αυτές.

Θα ευχηθώ σ’ όλες και σε όλους καλές διακοπές και καλή ξεκούραση! Προσοχή στους δρόμους και συνετή κατανάλωση αλκοόλ!



Νικολά Ραδίσης