‘Βρώμικο’ και σαμπάνια Από τον Γ. Μιχαήλο


Προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου ότι αντί για 7 Οκτωβρίου διανύουμε την 68η (αν μέτρησα σωστά) ημέρα του Αυγούστου και η αλήθεια είναι πως ο καιρός είναι έως ένα σημείο σύμμαχος στον παραλογισμό μου… Ωστόσο είναι πάλι εκείνη η εποχή του χρόνου που οι μηχανές από το ρελαντί του καλοκαιριού αρχίζουν και ανεβάζουν στροφές για τα καλά. Νέες λίστες κρασιών για το εστιατόριο, συνεχής αναζήτηση καινούριων πιάτων για το μενού, προσεκτικός σχεδιασμός για τις γευσιγνωσίες της φετινής σεζόν, δοκιμές κρασιών για λογαριασμό του House of Wine από σταλμένα δείγματα που φαίνεται να μην έχουν τελειωμό… Ποιον κοροϊδεύεις Γρηγοράκο; Το φθινόπωρο έχει μπει για τα καλά. Μέχρι και το ποδοσφαιρικό Champions League έχει ξεκινήσει για να επιβεβαιώσει τον ερχομό του…

Έχοντας στήσει ήδη την πρώτη γευσιγνωσία για τη φετινή χρονιά με τα υπέροχα Greywacke του Kevin Judd, μπήκα ξανά σε αυτό το καταπληκτικό mood της αναζήτησης συνδυασμών φαγητού και κρασιού… Είναι απίστευτο το πώς μπορεί ένα κρασί να απογειωθεί δίπλα σε ένα πιάτο, αλλά και το πόσο καταστροφικός μπορεί να είναι ένας συνδυασμός, ακόμα και όταν δεν το περιμένεις. Μα πάνω και πέρα από όλα, είναι αυτό το συναρπαστικό συναίσθημα του να ανακαλύπτεις καινούριες γεύσεις, να πειραματίζεσαι, να τρως τα μούτρα σου ή να πετυχαίνεις διάνα. Και όταν συμβαίνει το τελευταίο και είσαι σίγουρος ότι βρήκες τον τέλειο συνδυασμό, πάντα να υπάρχει κάποιος ο οποίος δεν έμεινε και πολύ ευχαριστημένος από το αποτέλεσμα. Λογικό δεν είναι; Καθένας από εμάς με διαφορετικό τρόπο δεν αντιλαμβάνεται την γεύση; Σε άλλους αρέσει ο σκέτος καφές και σε άλλους ο καπουτσίνο με μπόλικη ζάχαρη και γάλα…

Σημασία για να β