‘Βρώμικο’ και σαμπάνια Από τον Γ. Μιχαήλο


Προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου ότι αντί για 7 Οκτωβρίου διανύουμε την 68η (αν μέτρησα σωστά) ημέρα του Αυγούστου και η αλήθεια είναι πως ο καιρός είναι έως ένα σημείο σύμμαχος στον παραλογισμό μου… Ωστόσο είναι πάλι εκείνη η εποχή του χρόνου που οι μηχανές από το ρελαντί του καλοκαιριού αρχίζουν και ανεβάζουν στροφές για τα καλά. Νέες λίστες κρασιών για το εστιατόριο, συνεχής αναζήτηση καινούριων πιάτων για το μενού, προσεκτικός σχεδιασμός για τις γευσιγνωσίες της φετινής σεζόν, δοκιμές κρασιών για λογαριασμό του House of Wine από σταλμένα δείγματα που φαίνεται να μην έχουν τελειωμό… Ποιον κοροϊδεύεις Γρηγοράκο; Το φθινόπωρο έχει μπει για τα καλά. Μέχρι και το ποδοσφαιρικό Champions League έχει ξεκινήσει για να επιβεβαιώσει τον ερχομό του…

Έχοντας στήσει ήδη την πρώτη γευσιγνωσία για τη φετινή χρονιά με τα υπέροχα Greywacke του Kevin Judd, μπήκα ξανά σε αυτό το καταπληκτικό mood της αναζήτησης συνδυασμών φαγητού και κρασιού… Είναι απίστευτο το πώς μπορεί ένα κρασί να απογειωθεί δίπλα σε ένα πιάτο, αλλά και το πόσο καταστροφικός μπορεί να είναι ένας συνδυασμός, ακόμα και όταν δεν το περιμένεις. Μα πάνω και πέρα από όλα, είναι αυτό το συναρπαστικό συναίσθημα του να ανακαλύπτεις καινούριες γεύσεις, να πειραματίζεσαι, να τρως τα μούτρα σου ή να πετυχαίνεις διάνα. Και όταν συμβαίνει το τελευταίο και είσαι σίγουρος ότι βρήκες τον τέλειο συνδυασμό, πάντα να υπάρχει κάποιος ο οποίος δεν έμεινε και πολύ ευχαριστημένος από το αποτέλεσμα. Λογικό δεν είναι; Καθένας από εμάς με διαφορετικό τρόπο δεν αντιλαμβάνεται την γεύση; Σε άλλους αρέσει ο σκέτος καφές και σε άλλους ο καπουτσίνο με μπόλικη ζάχαρη και γάλα…

Σημασία για να βρείτε αυτό το οποίο σας ευχαριστεί περισσότερο, έχει να πειραματίζεστε. Ας πάρουμε το παράδειγμα της πίτσας. Είμαι αρκετά σίγουρος ότι αν ρωτήσω τους περισσότερους από εσάς με τι ταιριάζει η πίτσα θα μου πείτε μόνο με κόκα κόλα ή μπύρα… Μάλλον και με το Champions League που ξεκίνησε θα πρόσθετα εγώ από την δική μου πλευρά. Είναι ένα φαγητό το οποίο σαφέστατα το έχουμε συνδέσει με την έννοια του fast food απέναντι από μία τηλεόραση παρακολουθώντας τους αγαπημένους μας ποδοσφαιρικούς αγώνες. Και όμως η πίτσα είναι ένα από εκείνα τα σπάνια εδέσματα τα οποία διαθέτουν εξαιρετική προσαρμοστικότητα και ταιριάζουν με ένα πολύ μεγάλο εύρος διαφορετικών ποτών.

Το κρασί είναι πρώτο και καλύτερο σε αυτή την λίστα, με ελάχιστες περιπτώσεις υπερβολικά βαρελάτων με χαμηλή οξύτητα κρασιών να ‘συγκρούονται’ στο ‘πάντρεμα’ τους με μία ‘Μαργαρίτα’. (Όχι ότι αν θα αρέσει σε κάποιους από εσάς θα φέρω εγώ αντίρρηση). Όλα τα υπόλοιπα παίζουν… Και όταν λέω όλα βάζω μέσα ακόμα και τις σαμπάνιες. Έχει σκεφτεί ποτέ κανείς από εσάς να δοκιμάσει την πίτσα του δίπλα σε ένα ποτήρι σαμπάνια; Πριν ανασηκώσετε το φρύδι σας και αρχίσετε να λέτε από μέσα σας τι μας λέει πάλι ο Μιχαήλος απλά δοκιμάστε το. Αγοράστε μία non vintage από το House of Wine και αντί της συνηθισμένης μπύρας κρατήστε την για να την απολαύσετε δίπλα στην πίτσα. Θα μου πείτε πως γίνεται να δοκιμάσεις ένα από τα πιο πρεστιζάτα κομψά και ακριβά στυλ κρασιού παγκοσμίως δίπλα σε μία ταπεινή Μαργαρίτα; Νομίζω πως είναι θέμα καθαρά αντίληψης. Η πίτσα δεν είναι τόσο ‘ταπεινή’ όσο μπορεί να την έχουμε μέσα στο μυαλό μας. Διαλέξτε ένα εξαιρετικής ποιότητας αλεύρι, προσθέστε μοτσαρέλα βουβαλίσια DOP, εκλεκτά ντοματάκια (San Marzano ή Σαντορίνης αν σας είναι πιο εύκολο) για να κάνετε τη σάλτσα σας, φρέσκο βασιλικό από τη γλάστρα σας και έξτρα παρθένο ελαιόλαδο υψηλής ποιότητας. Ας μου εξηγήσει κάποιος γιατί αυτό δεν είναι φοβερή γκουρμεδιά.

Φαντάζομαι ότι τώρα η μεγαλύτερη διαφωνία σας έχει να κάνει με το κόστος μίας σαμπάνιας… Αν πράγματι αυτός είναι ο παράγοντας που σας αποτρέπει μπορείτε να δοκιμάσετε οποιοδήποτε θαυμάσιο ελληνικό αφρώδες κρασί ή ένα πιο οικονομικό Prosecco από τη γειτονική Ιταλία. Ουσιαστικά υπάρχουν άπειρα αφρώδη κρασιά τα οποία θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν την σαμπάνια. Σκέφτομαι τις ροζέ αφρώδεις Ακακίες του κυρ Γιάννη και μου τρέχουν τα σάλια. Η φρεσκάδα, ο αφρισμός και ο ελαφρά αυτολυτικός χαρακτήρας του κρασιού θα ενισχύσουν τον συνδυασμό των αλμυρών και γλυκών γεύσεων των υλικών και του ζυμαριού της πίτσας. Δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότεροι από εσάς μέχρι τώρα θέλετε φυσαλίδες δίπλα στην πίτσα σας. (μπύρα και κόκα κόλα).

Δεν θέλω να σας αλλάξω τις συνήθειες. Αν απολαμβάνεται πάντα μία Pilsner δίπλα στην Μαργαρίτα σας κάνετε πάρα πολύ καλά. Το μόνο που επιδιώκω είναι να ανοίξω λίγο τους γευστικούς σας ορίζοντες ή να σας προτείνω κάτι το οποίο μπορεί να μην είχατε σκεφτεί να δοκιμάσετε. Όλο αυτό είναι ένα παιχνίδι το οποίο περιλαμβάνει πολλούς αποτυχημένους συνδυασμούς και λίγους made in heaven. Αλλά σημασία έχει να παίζεις και να περνάς καλά… Και πριν με θεωρήσετε εντελώς τρελό με όλα αυτά που σας προτείνω ρίξτε μία ματιά σε ένα από πιο hot trends αυτή τη στιγμή του Λονδίνου. http://www.bubbledogs.co.uk/home Champagne bar που προσφέρει σαμπάνιες μικρών παραγωγών συνοδεία hot dogs αντί για χαβιάρια και σολομούς… Ήρθαν τώρα οι Άγγλοι να μας δείξουνε trend τη στιγμή που οι περισσότεροι Αθηναίοι (φαντάζομαι και Θεσσαλονικείς) κάναμε αυτό ακριβώς το πράγμα για πάρα πολλά χρόνια, τουλάχιστον στις εποχές των παχιών αγελάδων. Πρώτα ‘πλακώναμε’ τις σαμπάνιες στις μεγάλες πίστες της Αθήνας και μετά πηγαίναμε για βρώμικο hot dog στην Μαβίλης. Είμαστε πολύ μπροστά σαν λαός τελικά…

Καλή εβδομάδα



Γρηγόρης Μιχαήλος
Γρηγόρης Μιχαήλος AIWS
(Associate Member in the Institute of Wines & Spirits)
Wine Educator & Consultant