Τα μάτια μας δεκατέσσερα Από τον Γ. Μιχαήλο


Σχεδόν κανείς από εμάς δεν διανύει την καλύτερη του περίοδο. Βιώνουμε μια κατάσταση η οποία έχει επηρεάσει όλους τους τομείς της οικονομίας, πόσο μάλλον δε, το εμφιαλωμένο κρασί, το οποίο ανέκαθεν σε αυτή τη χώρα, διέθετε έναν ‘ελιτίστικο’ προσανατολισμό.

Μέσα σε ένα τέτοιο ‘καταθλιπτικό’ κλίμα, ως εκ θαύματος θα έλεγα, έλαβε χώρα το φετινό Οινόραμα, το οποίο αποτελεί την μεγαλύτερη έκθεση γύρω από το κρασί στην Ελλάδα, μια έκθεση που διοργανώνεται κάθε δύο χρόνια. Μερικά εικοσιτετράωρα λοιπόν μετά την ολοκλήρωση της, αποστασιοποιημένος πλέον, στέκομαι απέναντι στην φετινή διοργάνωση, με ανάμικτα θα έλεγα συναισθήματα.

Αν κάτι έπραξα νομίζω σωστά, σε σχέση με το φετινό Οινόραμα, είναι ότι ‘κρατήθηκα’. Ήθελα και για να είμαι ειλικρινής, υπάρχουν ακόμα στιγμές που θέλω, να γκρινιάξω. Και αν αποφάσιζα να λειτουργήσω ‘εν βρασμώ’, αυτές οι αράδες θα είχαν αρκετά διαφορετικό περιεχόμενο, αποκαλύπτοντας την ‘δυσφορία’ την οποία αισθάνθηκα, κατά την πρώτη μέρα της έκθεσης. Το θέαμα ενός σχεδόν εγκαταλελειμμένου εκθεσιακού κέντρου, στα δικά μου μάτια ακατάλληλου, να φιλοξενήσει την διοργάνωση, ήταν σε πρώτη ‘ανάγνωση’ αποκαρδιωτικό. Οχτώ περίπου ώρες, πίσω από το stand που φιλοξενούσε την κατηγορία ‘discovery wines’, με κρασιά ‘πρεσβευτές’, τα οποία οι καλεσμένοι ξένοι δημοσιογράφοι, sommelier και εισαγωγείς, καλούνταν να ανακαλύψουν και στη συνέχεια να ‘διαδώσουν’ στις χώρες τους, μια και μόνο σκέψη τριβέλιζε μέσα στο μυαλό μου. Μην χρειαστεί να πάει κανείς τουαλέτα…

Ζούμε στην χώρα της αρχαίας τραγωδίας και εκεί που τα πράγματα δείχνουν να φτάνουν σε αδιέξοδο, πάντα εμφανίζεται ένας ‘από μηχανής Θεός’ και σώζει την κατάσταση. Νομίζω πως στην περίπτωση αυτή, ως ‘από μηχανής Θεός’, λειτούργησε το Ελληνικό κρασί. Όσο πέρναγαν οι ώρες και οι μέρες, το αρχικό μου μούδιασμα, έδινε την θέση του στον ενθουσιασμό. Η οινική επανάσταση-εξέλιξη στην Ελλάδα καλά κρατεί και οι παρευρισκόμενοι Έλληνες παραγωγοί δείχνουν να αντιστέκονται σθεναρά, στις δυσκολίες, να προσαρμόζονται στους καιρούς, να πρωτοτυπούν και η αγωνία για το αύριο του Ελληνικού κρασιού, να δίνει τη θέση της, στην αισιοδοξία.

Για καλή μου τύχη, πήρα πολλές ‘λάθος’ στροφές, μέσα στο εκθεσιακό κέντρο, βοήθησε μάλλον και η άναρχη τοποθέτηση των περιπτέρων στον χώρο. Σε κάθε λάθος στροφή, όλο και κάποιος με προσκαλούσε να δοκιμάσω τα κρασιά του. Μοσχοφίλερα sur lie, εξωτικές Μαλαγουζιές, μοναδικά Ασύρτικα, ρουστίκ και μοντέρνα Ξινόμαυρα, ‘ζουμερά’ Αγιωργίτικα, ‘άγρια’ Syrah, ακόμα και Ελληνικό La Tour είχε η έκθεση. Αρκετά νέα, μικρά οινοποιεία, με ενδιαφέροντα κρασιά να διαθέτουν το αναμενόμενο, σε αυτές τις περιπτώσεις, value for money, αλλά και οι ‘μεγάλοι’ του Ελληνικού κρασιού παρόντες, με νέες ιδέες, marketing και μια σαφή τάση να προσελκύσουν το νεανικό κοινό. Τα ‘νέα’ εντός της έκθεσης διαδίδονταν γρήγορα και σε πολλές περιπτώσεις πηγαίναμε ‘καρφωτοί’ στα περίπτερα, για να δοκιμάσουμε κρασιά, για τα οποία είχαμε ακούσει.

Δύο μάτια, μία μύτη και ένας ουρανίσκος δεν νομίζω ωστόσο, ότι ήταν αρκετά για να αποκτήσουν πλήρη εικόνα της έκθεσης, παρά τις μειωμένες φετινές συμμετοχές.

Λαμβάνοντας υπόψη και τα ‘έξτρα’ ‘χωσίματα’ για συμμετοχή σε πάνελ, σεμινάρια, παρουσιάσεις, για να μην πω βέβαια το αναπόφευκτο ‘κουτσομπολιό’ εντός της έκθεσης και υπάρχουν πράγματα που σίγουρα μου ξέφυγαν… Έτσι λοιπόν μαζί με τα κρασιά που μου ‘έκλεισαν το μάτι’ στο φετινό Οινόραμα, σας παραθέτω και κάποια που ξεχώρισαν έξι αγαπημένοι μου φίλοι από τον χώρο, για να έχετε μια πιο σφαιρική άποψη:

1. Sauvignon Blanc, Κτήμα Αβαντίς, Εύβοια

Άλλη μια καταπληκτική χρονιά για το Sauvignon Blanc από το κτήμα Αβαντίς, το οποίο διαθέτει ένα σχεδόν Νεοζηλανδέζικο χαρακτήρα. (το κρασί ξεχώρισε η Μαριάννα Μακρύγιαννη AIWS)

2. Αρετή, Ασύρτικο, Κτήμα Βιβλία Χώρα, Καβάλα

Το Ασύρτικο μακριά από την Σαντορίνη και ειδικά στην Μακεδονία, δείχνει να έχει εξαιρετική δυναμική. Το Ασύρτικο της Βιβλίας Χώρας, μπορεί να μην διαθέτει την εμπορικότητα του λευκού κτήματος, ωστόσο είναι ένα κρασί το οποίο αξίζει της προσοχής όλων μας. (Μαριάννα Μακρύγιαννη AIWS)

3. Νυχτέρι Reserve Χατζηδάκη 2008, Σαντορίνη

Ένα από τα καλύτερα Νυχτέρια της Ελληνικής Αγοράς, με απίστευτη αρωματική πολυπλοκότητα, ωριμότητα και αντοχή στο χρόνο. (το κρασί ξεχώρισε η Ειρήνη Χριστοφοράκη AIWS)

4. Syrah Wild Ferment Βρυνιώτης 2008, Εύβοια

Σοκολατένιο, πιπεράτο, με ιδιαίτερο, δικό, του χαρακτήρα, μικρή παραγωγή και φυσικά μεγάλο δυναμικό παλαίωσης ( Ειρήνη Χριστοφοράκη AIWS και Γρηγόρης Μιχαήλο