Think pink αυτό το καλοκαίρι...  Από τον Γ. Μιχαήλο


Είναι γεγονός ότι ζούμε σε ένα κόσμο προκαταλήψεων και θα έλεγα με αρκετή σιγουριά πως σε ένα τέτοιο κόσμο το ροζέ κρασί δεν θα μπορέσει ποτέ να είναι ένα σοβαρό κρασί. Πάντα θα υπάρχει η πεποίθηση ότι είναι μόνο για κυρίες που δεν μπορούν να αντέξουν την στιβαρή δομή ενός κόκκινου, ή ότι πρέπει να πίνεται αποκλειστικά το καλοκαίρι και φυσικά αποτελεί μία ιστορία που κανένας σοβαρός wine-lover δεν θα ασχοληθεί ποτέ μαζί της ή αν το κάνει πάντα θα είναι χαμηλόφωνα.

Όλα τα παραπάνω ισχύουν κάποιες φορές σε τέτοιο βαθμό που μπορεί κάποιος να αισθάνεσαι άβολα όταν θέλει να παραγγείλει ροζέ κρασί.

Έχω την αίσθηση ότι τα πάντα γύρω από τα ροζέ έχουν να κάνουν με την απόχρωση τους. Νομίζω ότι σε αυτά τα κρασιά, περισσότερο από κάθε άλλο είδος, το χρώμα παίζει καθοριστικό ρόλο στην τελική μας αντίληψη για ποιότητα. Και αν όντως η μόδα επιτάσσει σκούρα κρασιά και η αντίληψη μας για ποιότητα ανεβαίνει σε συνάρτηση με την ένταση, ίσως μπορούμε εν μέρει να εξηγήσουμε αφενός την κυριαρχία του έντονου σε χρωστικές Cabernet Sauvignon, έναντι του χαμηλότερου σε χρωστικές Pinot Noir στα ερυθρά και αφετέρου γιατί τα ροζέ κρασιά με το απαλό χρώμα που διαθέτουν, δεν μπορούν ποτέ να παραπέμψουν σε αυτή την ποιοτική αίσθηση. Όταν μάλιστα προτείνω στο Paradiso το ερυθρό (ο Θεός να το κάνει), Pinot Noir Borovitza από τη Βουλγαρία, είναι αρχικά πολύ δύσκολο να πείσω τον πελάτη ότι πρόκειται για ερυθρό και όχι ροζέ κρασί και στη συνέχεια να τον προκαλέσω να το δοκιμάσει ώστε να έρθει σε ε