Αλλού τρως, αλλού πίνεις, αλλού πας και το δίνεις; Από τον Γ. Μιχαήλο


Όταν έρχεται η κουβέντα γύρω από το κρασί έχω την αίσθηση ότι όλα έχουν να κάνουν με την ποικιλία των προσφερόμενων επιλογών. Αναρίθμητες ποικιλίες σταφυλιού, διαφορετικά στυλ κρασιών, άπειρες οινοπαραγωγές περιοχές και η δίψα του οινόφιλου δύσκολα πρόκειται ποτέ να ‘σβήσει’ με τόσες διαθέσιμες προτάσεις. Μία λίστα κρασιών για να είναι πλήρης σε ένα εστιατόριο πρέπει να παρέχει με τη σειρά της στον πελάτη μία τουλάχιστον ικανοποιητική ποικιλία επιλογών, κάτι το οποίο δεν θα λέγαμε ότι συμβαίνει ας πούμε και με το φιλέτο το οποίο θα φάει. Άντε σε εξαιρετικές, πλην ελάχιστες, περιπτώσεις να υπάρχει μία απλή αναφορά στην προέλευση του κρέατος (π.χ.Black Angus) αλλά για προσφερόμενη ποικιλία επιλογών ούτε λόγος (π.χ. δυνατότητα επιλογής ανάμεσα σε μοσχάρι Black Angus και Wagyu). Στην συγκεκριμένη περίπτωση μάλλον θα χρειαστεί να περιοριστείτε απλά στο να διαλέξετε τη σάλτσα που θα συνοδέψει το κρέας ή τις γαρνιτούρες.

Αυτό νομίζω είναι ένα από τα καίρια σημεία στα οποία το κρασί ‘υπερέχει’ και ένας σημαντικός παράγοντας που κάνει όλους εμάς που ασχολούμαστε με το κρασί να ‘κολλάμε’ μαζί του. 1000+ προσφερόμενες ετικέτες είναι η τεράστια και ολοένα αυξανόμενη συλλογή που προσφέρει το House of Wine και αποτελεί ένα δείγμα της ακόρεστης διάστασης του κρασιού. Γιατί πείτε μου ειλικρινά, ποιος από εσάς θα είχε τη δυνατότητα να επιλέξει στη ζωή του από 1000+ γυναίκες (αντίστοιχα 1000+ άντρες για τις κυρίες) και να μη χρειαστεί μάλιστα να καταλήξει, αλλά ανάλογα με τη διάθεση, την εποχή του χρόνου, την ώρα, το φαγητό να επιλέγει ποιον/ποια θα είχε δίπλα του; Αυτόματα γίνεται λοιπόν κατανοητή η ‘υπεροχή’ του κρασιού στην όποια ανάλογη ‘σύγκριση’. Αυτή η πληθώρα των παρεχόμενων επιλογών είναι μάλιστα ένα από τα πράγματα που με κάνουν να λατρεύω τη ζωή στην αστική Αθήνα. Κρασιά από όποια γωνιά του πλανήτη και αν θελήσω, διαφορετικές κουζίνες από Κρητική μέχρι Βραζιλιάνικη, αγροτικά προϊόντα από κάθε περιοχή της Ελλάδας και του κόσμου, σε ένα απολαυστικό ‘mix and match’ γαστρονομικών παραδόσεων χωρίς τελειωμό.

Δεν θα έλεγα ότι λειτουργώ με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όταν βρίσκομαι μακριά από την πρωτεύουσα, είτε πρόκειται για διακοπές είτε για κάποιο επαγγελματικό ταξίδι. Εκεί η ποικιλία είναι κάτι το οποίο δεν με απασχολεί καθόλου. Δεν μπορώ για παράδειγμα να βρίσκομαι στην Βαρκελώνη και να φαντάζομαι τον εαυτό μου να πίνω κάτι άλλο εκτός από Ισπανικό κρασί και ακόμα πιο συγκεκριμένα Καταλάνικο. Για αυτό και πραγματικά έγινα έξαλλος όταν κατά τη διάρκεια της επίσκεψης μου στην Κρήτη με τον ΟΠΕ, σε ένα από τα δείπνα που είχαμε μαζί με τους Ρώσους δημοσιογράφους και sommeliers, η λίστα του εστιατορίου στο οποίο φάγαμε, απαρτιζόταν από 14 κρασιά εκ των οποίων μόλις δύο ήταν από την Κρήτη. Σε σχετική μου ερώτηση στην ιδιοκτήτρια του μαγαζιού γιατί δεν είχε μία μεγαλύτερη επιλογή από κρασιά του τοπικού αμπελώνα, αλλά αντιθέτως μία λίστα γεμάτη με κρασιά του Γεροβασιλείου, του Λαζαρίδη και του Σκούρα, η απάντηση της ήταν ότι αυτά τα κρασιά αρέσουν στον κόσμο και ότι αυτά της ζητάνε. Καμία σημασία βέβαια στην επισήμανση μου ότι 12 άνθρωποι με βαθύτατη γνώση και αγάπη για το κρασί, τις προηγούμενες μέρες είχαν ενθουσιαστεί με την εξέλιξη και πρόοδο του τοπικού Κρητικού αμπελώνα. Για την συγκεκριμένη κυρία στο κέντρο του Ηρακλείου δεν είχε καμία σημασία να πουλήσει Κρητικό κρασί. Δεν ήταν αυτό που επιθυμούσαν οι πελάτες της… Έτσι μου ερχόταν ως πελάτης να της ζητήσω να πάει να βουτήξει από το λιμάνι για να δω αν θα ‘ικανοποιούσε’ και την δική μου επιθυμία…

Μπορώ να απαριθμήσω πάρα πολλούς λόγους για να πιείτε τοπικά κρασιά και να δοκιμάσετε παραδοσιακό φαγητό στα μέρη που θα επισκεφτείτε αυτό το καλοκαίρι, ανάμεσα τους περιβαλλοντολογικούς, ηθικούς, πολιτικούς και γαστρονομικούς. Θα σταθώ όμως ιδιαίτερα στο γεγονός ότι το να ‘απαιτήσετε’ σχεδόν, στα εστιατόρια που πηγαίνετε να δοκιμάσετε τοπικά κρασιά και προϊόντα θα βοηθήσει στο να ενισχύσετε την ‘ιδέα’ της κοινότητας. Οι πελάτες μου ήταν που βοήθησαν και εμένα να συνειδητοποιήσω ότι μέχρι πρόσφατα στο μαγαζί μου δεν είχα διαθέσιμη προς πώληση ούτε μία Ελληνική μπύρα. Αν δεν βρίσκονταν άνθρωποι να μου το ζητήσουν, ακόμα δεν θα είχα προσθέσει στη λίστα μου τρεις φανταστικές μπύρες από μικρά Ελληνικά ζυθοποιεία. Αν η συγκεκριμένη ιδιοκτήτρια δεν έχει λοιπόν αναπτυγμένη την αίσθηση μέσα της ότι αποτελεί κομμάτι της τοπικής κοινωνίας, τότε μπορούμε εμείς με τις επιλογές μας να τη βοηθήσουμε να την αναπτύξει. Μόλις δεκαπέντε χιλιόμετρα μακριά από το μαγαζί της βρίσκονται μερικά από τα καλύτερα οινοποιεία του Ελληνικού αμπελώνα. Και δεν υποστηρίζω ότι πρέπει να αγοράσει τα κρασιά μόνο επειδή αυτά βρίσκονται κοντά της. Η ‘ποιότητα’ των κρασιών είναι εκεί και ‘φωνάζει’ και το γεγονός αυτό θα έπρεπε να ήταν από μόνο του λόγος για να τα επιλέξει.

Νομίζω ότι περισσότερο από κάθε άλλη φορά είναι ανάγκη να αισθανθούμε ότι είμαστε κομμάτι μιας κοινότητας. Πέρα από τοπικιστικές αντιλήψεις ή ηθικολογίες, είναι σημαντικό τα μέλη της κάθε κοινότητας να στηρίζουμε το ένα το άλλο. Μου αρέσει που ο καφές που χρησιμοποιώ στο μαγαζί μου είναι από πελάτη μου, γουστάρω να πίνω εγώ τον καφέ μου όταν οι υποχρεώσεις μου το επιτρέπουν, στο Dandy στο Νέο Ψυχικό γιατί η Αριάδνη και ο Χαράλαμπος με στηρίζουν χρόνια, με ικανοποιεί που κάθε φορά ο παραγωγός που φιλοξενώ τα κρασιά του στις μηνιαίες λίστες του εστιατορίου, αντί να μου στέλνει ‘δωράκια’, μαζεύει την οικογένεια ή φίλους του και έρχονται για φαγητό ενισχύοντας την δουλειά μου. Και μόνο όφελος νομίζω ότι θα έχει η ιδιοκτήτρια εκείνου του εστιατορίου αν αποφασίσει να στηρίξει το Κρητικό κρασί. Εξάλλου η ίδια η ένωση των οινοποιών της Κρήτης ήταν εκείνη που πρότεινε το εστιατόριο της για το δείπνο με τους Ρώσους, στηρίζοντας έτσι την επιχείρηση της. Τέλος το αλλού τρως, αλλού πίνεις, αλλού πας και το δίνεις… Θέλει χέρι χέρι και αλληλοϋποστήριξη γιατί οι καιροί είναι δύσκολοι και κυρίως ‘ύποπτοι’…



Γρηγόρης Μιχαήλος
Γρηγόρης Μιχαήλος AIWS
(Associate Member in the Institute of Wines & Spirits)
Wine Educator & Consultant