Summer Wines Από τον Γ. Μιχαήλο


Θα είμαι απόλυτα ειλικρινής μαζί σας. Αν υπάρχει κάποιος εκεί έξω που μέσα στο κατακαλόκαιρο θέλει να ανοίξει και να κεράσει μία φιάλη Grange ή ένα grand vin του Bordeaux, θα είμαι από τους πρώτους που θα στηθούν στην ουρά για να τα δοκιμάσει, έστω και αν οι θερμοκρασίες έξω αγγίζουν τους 40 βαθμούς Κελσίου. Έτσι λοιπόν όταν ο αγαπημένος μου φίλος Γιάννης Καρακάσης αποφάσισε να γιορτάσει την επιτυχημένη ολοκλήρωση του πρώτου έτους σπουδών του στο Ινστιτούτο των Masters of Wine, ανοίγοντας μερικές σπάνιες φιάλες από τη συλλογή του, ήμουν μεταξύ των λίγων ‘εκλεκτών’ που είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν αυτά τα κρασιά. Ανάμεσα τους στέκονταν ένα σπάνιο Pichon Longueville του 1990, και ένα Masseto από το φημισμένο οινοποιείο Tenuta dell’ Ornellaia, την συγκλονιστική γεύση των οποίων ακόμα έχω στο στόμα μου. Και παρά το γεγονός ότι η μέρα που επέλεξε ήταν μάλλον η πιο ‘καυτή’ θερμοκρασιακά Δευτέρα του χρόνου, αυτό ήταν κάτι που ουδόλως μας απασχόλησε ή που μείωσε έστω και ελάχιστα την απόλαυση της συγκεκριμένης στιγμής

Ομολογώ ωστόσο ότι κρασιά αυτού του στυλ, με τέτοια πολυπλοκότητα και συμπύκνωση μάλλον δεν συμβαδίζουν με την ‘ιδέα’ μου περί καλοκαιριού. Σαν εποχή το καλοκαίρι συνδέεται στο μυαλό μου με ξεγνοιασιά, χαλαρή διάθεση και αρκετή τεμπελιά. Πού χρόνος τώρα για υπερ-αναλύσεις αρωμάτων, για μανιώδη blind tastings και για κρασιά με την ‘σοβαρότητα’ ενός παλαιωμένου Bordeaux; Το καλοκαίρι είναι εκείνη η εποχή του χρόνου στην οποία χωρίς ενοχές θα παραδώσω εκπρόθεσμα τα άρθρα μου στο House of Wine, θα ‘σκάσω’ μύτη στο εστιατόριο με βερμούδα λες και βρίσκομαι ήδη σε διακοπές και δεν θα με απασχολήσει αν το πολυπόθητο μελτέμι μπορεί να στερεί μέρος από τα αρώματα του κρασιού που απολαμβάνω στο μπαλκόνι μου ή σε κάποια παραλία (αρκεί βέβαια να μη μιλάμε για το Pichon). Το καλοκαίρι θέλω να είμαι χαλαρός και να απολαμβάνω το κρασί που έχω στο ποτήρι μου χωρίς να τρελαίνομαι στη σκέψη ότι μπορεί να μην είναι ο καλύτερος συνδυασμός για το μεσημεριανό μου (τοποθετημένο χρονικά κάπου γύρω στις 7 με 8 το απόγευμα).

Υπάρχουν όμως κάποια χαρακτηριστικά που αναζητάω ‘απελπισμένα’ στο ποτήρι μου ακόμα και στην πιο καυτή εποχή του χρόνου. Μπορεί η διάθεση μου να είναι χαλαρή, ωστόσο ο ουρανίσκος μου δεν παύει λεπτό να βαράει ‘καμπανάκια’ για κρασιά τα οποία θα συνδυάζουν ελαφρύ χαρακτήρα, ‘ζωντάνια’ και θα είναι δροσιστικά. Πριν λοιπόν μπω για τα καλά σε καλοκαιρινό mood και αρχίσω να βαριέμαι ακόμα και να σηκωθώ από την ξαπλώστρα για να βουτήξω στη θάλασσα που θα απέχει κάνα δύο μέτρα απόσταση, είπα να μοιραστώ μαζί σας 20 κρασιά από τη λίστα του House με τα οποία σκοπεύω να δροσίσω τις ζεστές καλοκαιρινές μέρες και νύχτες των φετινών μου διακοπών.

Λευκά κρασιά



Ιδανικά θα απέκλεια κρασιά με αλκοόλ πάνω από 12%, αλλά μία τέτοια οπτική μάλλον θα δυσκόλευε ιδιαίτερα το έργο μου (δεν είμαι σίγουρος ότι θα συμπλήρωνα δεκάδα). Αφήστε δε που θα έπρεπε να αφήσω απέξω κρασιά όπως το Ασύρτικο της Σαντορίνης, χωρίς το οποίο δεν μπορώ να διανοηθώ το καλοκαίρι μου. Θα ήταν σαν να ήμουν διακοπές σε ένα νησί γεμάτο φανταστικές παραλίες και εγώ να μην μπορούσα να κάνω μπάνιο. Έτσι λοιπόν ανεβάζω λίγο τις ανοχές μου στο αλκοόλ έχοντας στο μυαλό μου ότι το πιο σημαντικό τελικά στοιχείο είναι το κρασί να διαθέτει ισορροπία. Επίσης αναζητώ φρεσκάδα, την άμεση φρεσκάδα που μου χαρίζει απλόχερα για παράδειγμα ένα Sauvignon Blanc, ενώ την χάνω σε υπερώριμα Chardonnay τα όποια έχουν ωριμάσει για σημαντικό χρονικό διάστημα με βαρέλι. Το βαρέλι γενικά δεν είναι ένα στοιχείο στο κρασί που προτιμώ το καλοκαίρι. Όσο λιγότερο τόσο καλύτερο… Άσε δε που στις περισσότερες περιπτώσεις ‘στρογγυλεύει’ και την οξύτητα των κρασιών. Οξύτητα που την θέλω πολύ επιθετική, μιας που αποτελέσει την προφανή ‘πηγή’ φρεσκαρίσματος του ουρανίσκου μου.

Karanika Brut Cuvee Speciale 2009

Ένα Blanc de Noir από 100% Ξινόμαυρο από το ψυχρό Αμύνταιο. Φαντάζεστε να βγαίνετε από τη θάλασσα ή την πισίνα και να σας περιμένει καλά παγωμένο; Ότι πιο κοντά στην παιχνιδιάρικη διάθεση του καλοκαιριού, με τις φυσαλίδες να στέλνουν κύματα φρεσκάδας στο στόμα και την οξύτητα του Ξινόμαυρου να ζωντανεύει το ταλαιπωρημένο από τον ήλιο πνεύμα σας.

Moscato d’ Asti, I Vignaioli di Santo Stefano 2011 Ceretto

Η χαρακτηριστική φρεσκάδα των αρωμάτων του Μοσχάτου και η εξαιρετική ισορροπία ανάμεσα στα επίπεδα γλυκύτητας και οξύτητας, συναντάνε τις δροσιστικές φυσαλίδες και το χαμηλό αλκοόλ σε ένα κρασί ορισμό της έννοιας ελαφρύ. Το καλύτερο απογευματινό απεριτίφ παρέα με μία παγωμένη φρουτοσαλάτα πριν αρχίσουν οι κραιπάλες της νύχτας…

Βιβλία Χώρα 2011

Αν ένα κρασί τα αρώματα του οποίου φέρνουν στο μυαλό μου, λευκόσαρκα ροδάκινα, βερίκοκα και τροπικά καλοκαιρινά φρούτα δεν έχει θέση ανάμεσα στα κρασιά του φετινού καλοκαιριού τότε δεν ξέρω ποιο άλλο θα μπορούσε. Θέλω εκρηκτικά αρώματα στο ποτήρι μου, θέλω κομψό χαρακτήρα και τραγανή οξύτητα και θέλω και ασφάλεια στις περιπτώσεις που έρθω σε επαφή με κακοφτιαγμένες λίστες κρασιών αυτή τη χρονιά. Ότι και να γίνει μία Βιβλία Χώρα όλοι διαθέτουν…

Salto Wild Yeast 2011 Κτήμα Σκούρα

Δεν φτάνει που τα ανθικά αρώματα του Μοσχοφίλερου μου θυμίζουν τα βράδια της νιότης μου στον κήπο του εξοχικού μας στο Πόρτο-Ράφτη, με το αγιόκλημα να ‘σπάει’ τη μύτη μας, το Salto διαθέτει επιπλέον το πλεονέκτημα του βιδωτού πώματος(screwcap). Βιδωτό πώμα και καλοκαίρι είναι φτιαγμένα το ένα για το άλλο, όχι μόνο γιατί το άνοιγμα της φιάλης είναι μόλις μία περιστροφή μακριά, αλλά γιατί διατηρεί στο έπακρο την φρεσκάδα των αρωμάτων της ποικιλίας.

Θαλασσίτης 2011 Γαία Οινοποιητική

Ποιο είναι το συγκριτικό μας πλεονέκτημα σε σχέση με προσωπικότητες όπως ο Tim Atkins MW και ο Steven Spurrier που επιλέγουν ανάμεσα στα αγαπημένα τους καλοκαιρινά κρασιά το Ασύρτικο; Εμείς διαθέτουμε και το κατάλληλο σκηνικό για να τα απολαύσουμε. Ταβερνάκι δίπλα στη θάλασσα με το κύμα να σκάει στα πόδια μας, φρέσκο ψάρι στα κάρβουνα και ο Θαλασσίτης να μας θυμίζει πόσο όμορφο είναι να ζεις στην Ελλάδα. Μακάρι κάποιοι να το εκτιμούσαν λίγο παραπάνω…

Gentilini Ρομπόλα Κεφαλονιάς 2011

Ζωηρή αρωματικά, διαθέτει επιπλέον ορυκτό χαρακτήρα στο στόμα, ένα ακόμα στοιχείο που αναζητώ διακαώς στα κρασιά που καταναλώνω το καλοκαίρι. Άσε δε που οι Κεφαλλονίτες διαθέτουν εκείνη την ‘τρέλα’ που νομίζω ότι συμβαδίζει απόλυτα με την διάθεση του καλοκαιριού… Δεν θα έχει περάσει και λίγη από αυτή στο κρασί τους; Αποκλείεται να μην…

Greywacke Sauvignon Blanc 2010

Αν θέλω ένα χαρακτηριστικό να υπάρχει σε όλα τα κρασιά που πίνω το καλοκαίρι αυτό είναι η φρεσκάδα. Και μάλλον το Sauvignon Blanc είναι η Νο 1 υποψήφια ποικιλία για την αμεσότητα και φρεσκάδα των αρωμάτων του. Στην περίπτωση του Greywacke ο Kevin Judd καταφέρνει και ‘τιθασεύει’ την άγρια φυτικότητα της ποικιλίας, σήμα κατατεθέν του Marlborough, δίνοντας ένα κρασί πολλαπλών διαστάσεων.

Riesling Kabinett 2011 Robert Weil

Τα χαμηλού αλκοόλ Kabinett Riesling από το Rheingau με τη φρεσκάδα και την κομψότητα των αρωμάτων τους αποτελούν ένα ‘θρίαμβο’ ενάντια στη ζέστη του καλοκαιριού. Τεράστια επίπεδα δροσιστικής οξύτητας, ‘παλλόμενος’-ζωηρός ουρανίσκος, ημίξηρος χαρακτήρας στο απόλυτο καλοκαιρινό-κατά τη γνώμη μου- κρασί, του σπουδαίου Robert Weil.

Chablis Champs Royaux 2011 William Fevre

Αν νομίζετε ότι το Chardonnay δεν έχει θέση σε μία τέτοια λίστα τότε ξεχνάτε ότι σε ψυχρά κλίματα η ποικιλία μπορεί να κάνει θαύματα. Κλασικός ορυκτός χαρακτήρας (βρεγμένες πέτρες) στο στόμα και μία οξύτητα στον Θεό που αντισταθμίζεται από ωριμότητα που θυμίζει κερήθρα στο στόμα, για αυτό το σπουδαίο Chablis που θα απογειώσει κάθε θαλασσινό μου πιάτο αυτό το καλοκαίρι.

Lenga Gewurztraminer 2011 Κτήμα Αβαντίς

Το καλοκαίρι είναι μία εποχή κατά την οποία θέλω να πίνω σύμφωνα με τη διάθεση μου και όχι απαραίτητα ανάλογα με το φαγητό μου. Με τα αποπλανητικά πικάντικα αρώματα μίας ποικιλίας όπως το Gewurztraminer και τα υπολειμματικά σάκχαρα που έχει φροντίσει να αφήσει ο Μούντριχας ποιος πραγματικά έχει ανάγκη το φαγητό; Θέλω να πιω πολύ αυτό το καλοκαίρι και η Lenga θα με παρασύρει…

Ροζέ κρασιά



Βλέπω τη Τζούλια (αναφέρομαι στην εθνική μας πορνοστάρ για όσους προσποιούνται ότι δεν κατάλαβαν για ποια μιλάω) να βάζει βενζίνη στο ροζ Range Rover της, στο βενζινάδικο απέναντι από το μαγαζί μου την ώρα που γράφω και συνειδητοποιώ πόσο trendy είναι το ροζ χρώμα. Λέτε γυρνώντας στο σπίτι της το βράδυ να σερβίρει στον εαυτό της και ένα ποτήρι ροζέ κρασί; Είτε το κάνει είτε όχι (ποιος σκοτίζεται εξάλλου) το σίγουρο είναι ότι τα ροζέ κρασιά είναι trend στις μέρες μας και αποτελούν θαυμάσιες επιλογές για το καλοκαίρι. θα έλεγα ότι υπάρχουν δύο βασικά στυλ ροζέ κρασιών. Ροζέ που επιθυμούν περισσότερο να ‘μοιάσουν’ σε λευκά και άλλα τα οποία έχουν ως πρότυπό τους τα κόκκινα. Και αναφέρομαι κατά κύριο λόγο στο χρώμα τους και το ‘σώμα’ τους. Διαλέξτε και πάρτε… Είναι εύκολο να τα ξεχωρίσετε απλά και μόνο από το χρώμα

Ακακίες Sparkling 2010 Κυρ-Γιάννη

‘Strawberries cherries and an angel’s kiss in spring…My summer wine is really made from all these things’. Το ιδανικό ροζέ καλοκαιρινό κρασί από τα χέρια του Κυρ-Γιάννη. Αρώματα κόκκινων φρούτων, βελούδινος αφρισμός και αναζωογονητικές φυσαλίδες στο απόλυτο καλοκαιρινό ‘hit’.

Ακακίες 2011 Κυρ Γιάννη

Επειδή τα σχεδόν ψημένα, καραμελωμένα αρώματα, κόκκινων φρούτων μου χαλάνε την εικόνα γύρω από τα ροζέ κρασιά, για άλλη μία φορά το Ξινόμαυρο εγγυάται στο κρασί μου υψηλές οξύτητες, φρεσκάδα και ‘καθαρότητα’ φρούτου και βέβαια και το απαραίτητο σώμα στην περίπτωση που ζεσταθεί το barbeque και έρθει όρεξη για κρέας.

Ροζέ του Φεγγαριού 2011 Κατώγι-Στροφιλιά

Παίζει τρελή πανσέληνος τον Αύγουστο και ελπίζω ότι θα σας βρει σε κάποιο μπαλκόνι με καλή παρέα και ένα ποτήρι από το Ροζέ του Φεγγαριού. Το Αγιωργίτικο με τα τραγανά του φρουτώδη αρώματα και το ημίξηρο στυλ θα κάνει δίχως άλλο εξαιρετική παρέα και στους τρεις σας. (εσάς τον/την αγαπημένο/η σας και το φεγγάρι).

Petale de Rose 2011 Regine Sumeire

Για άλλο ένα καλοκαίρι δεν θα μπορέσω τελικά να είμαι στην Προβηγκία, παρέα με το παγκόσμιο jet set, τους σκαφάτους και τις αιθέριες υπάρξεις. Μία μικρή όμως δόση θα την πάρω μέσα από τα αρώματα λεβάντας και ανθέων του Petale de Rose. Γιατί μόνο το κρασί και τα βιβλία μπορούν να με ‘ταξιδέψουν’ σε όλο τον κόσμο αυτό το καλοκαίρι.

Thema 2011 Κτήμα Παυλίδη

Ένα αρκετά γεμάτο σε σώμα ροζέ, το οποίο ωστόσο διατηρεί την κομψότητα και φυσικά τα αρώματα φράουλας, τα οποία αποτελούν σήμα κατατεθέν της ποικιλίας. Άσε δε που ταιριάζει εξαιρετικά με τα γεμιστά της κυρίας Χριστίνας. Δεν μπορώ να είμαι μόνιμα με ένα ποτήρι κρασί στο χέρι… Πρέπει κάποια στιγμή να φάω και κάτι…

Ερυθρά κρασιά



Τα πάμε και τα συμφωνήσαμε στην αρχή του κειμένου. Οποιοσδήποτε έχει διάθεση να ανοίξει κάτι εκλεκτό από την κάβα του είμαι διαθέσιμος να δοκιμάσω. Αλλά μέσα στο κατακαλόκαιρο ξέρετε ήδη από προηγούμενο άρθρο τι είναι αυτό που πραγματικά απολαμβάνω όταν έρχεται η ώρα για κόκκινο κρασί. Θέλω το κρασί μου να είναι οπωσδήποτε δροσερό και αν έχω περιθώριο ακόμα και σχεδόν κρύο. Αυτό φυσικά σημαίνει καθόλου ή έστω ελάχιστες τανίνες. Έντονα φρουτώδης χαρακτήρας και οξύτητα θα ενισχύσουν την τόσο επιθυμητή αίσθηση της φρεσκάδας, ενώ τα blockbusters με τα 15αρια επίπεδα αλκοόλης και το 200% καινούριο βαρέλι μου δημιουργούν εφίδρωση στην ιδέα και μόνο της μίας γουλιάς.

Παράγκα ερυθρός 2010

45% Ξινόμαυρο, 30% Merlot και ένα 25% Syrah χωρίς καθόλου βαρέλι, σε μία φρέσκια φρουτώδη εκδοχή κόκκινου κρασιού, με πικάντικα στοιχεία, μαλακές τανίνες και δροσιστική οξύτητα. Άνετα θα έπινα δύο με τρία δροσερά ποτήρια μέχρι να ετοιμαστεί η φωτιά για το barbeque.

Καλή Ρίζα 2009 Κυρ-Γιάννη

Το ψυχρού κλίματος Ξινόμαυρο, διαθέτει οξύτητα που γαργαλάει τον ουρανίσκο και δίνει στο κρασί εξαιρετικά ζωηρό χαρακτήρα στο στόμα. Η ανθικότητα και ο έντονος φυτικός χαρακτήρας των αρωμάτων μου ταιριάζει μία χαρά για το καλοκαίρι και φυσικά η ιδέα και μόνο ότι προέρχεται από το παγωμένο Αμύνταιο με δροσίζει μέσα στον καύσωνα.

Ορεινός Ήλιος 2010

Παντός καιρού το Αγιωργίτικο, αφού ο versatile χαρακτήρας του μπορεί να δώσει πολλές διαφορετικές εκδοχές κρασιών. Ο Ορεινός Ήλιος χαρακτηρίζεται από τον ευχάριστο φρουτώδη χαρακτήρα του, τα γλυκά αρώματα σοκολάτας γάλακτος, τις ήπιες βελούδινες τανίνες και το ελαφρύ σώμα. Μη ξεχάσω να το βάλω κάνα 45λέπτο στο ψυγείο…

Cellar Selection Pinot Noir 2009 Villa Maria

Ένα κρασί το οποίο εκπληρώνει τις προϋποθέσεις που έχω θέσει στο έπακρο. Μεταξένιες τανίνες που χαϊδεύουν το στόμα, ‘τραγανή’ οξύτητα και αποπλανητικά αρώματα κόκκινων φρούτων που θα αναδειχτούν ακόμα περισσότερο μετά από ένα σύντομο χρονικό διάστημα στο ψυγείο.

Errazuriz Carmenere 2010

Μάλλον πιέζει τα όρια, μπορεί να βγαίνει και λίγο έξω από τη νόρμα που έχω θέσει για το καλοκαίρι, αλλά το Carmenere είναι μία ποικιλία που μου αρέσει έτσι και αλλιώς. Αυτός ο συνδυασμός πικάντικου χαρακτήρα και φυτικότητας που θυμίζει πράσινη πιπεριά με ‘ζουμερό’ νεοκοσμίτικο μαύρο φρούτο και τονισμένη οξύτητα, με κάνει να υπερβαίνω λίγο τα όρια. Καλοκαίρι είναι ως ένα σημείο οι ‘παραβατικές’ συμπεριφορές δικαιολογούνται.



Γρηγόρης Μιχαήλος
Γρηγόρης Μιχαήλος AIWS
(Associate Member in the Institute of Wines & Spirits)
Wine Educator & Consultant