Αγιωργίτικο… Ο χαμαιΛΕΟΝΤΑΣ της Νεμέας Από τον Γ. Μιχαήλο


Πότε μπορείς να καταλάβεις ότι μια οινοπαραγωγός περιοχή έχει ‘ωριμάσει’;

Απάντηση στο παραπάνω ερώτημα έδωσε ο Κωνσταντίνος Λαζαράκης MW, λέγοντας μου χαρακτηριστικά ότι: ‘Αυτό συμβαίνει όταν έρχεται η στιγμή που πλάι στους μεγάλους-‘επώνυμους’ παραγωγούς μίας περιοχής ‘σκάνε μύτη’ ολοένα και περισσότεροι νέοι ή άγνωστοι έως εκείνη τη στιγμή ‘παίχτες’, με φιλοδοξίες και διάθεση να αναδειχτεί και η δική τους δουλειά’. Το προσωπικό μου σχόλιο είναι ότι σε τέτοιες περιπτώσεις μπορούμε να μιλάμε για μικρά ‘διαμάντια’ που η ανακάλυψη τους κάνει όλους εμάς που ασχολούμαστε με το κρασί να θεωρούμε ότι πετύχαμε ‘φλέβα’ χρυσού, ενώ σε κάποιες άλλες, ότι έχουμε απλώς κρασιά τα οποία ακόμα και στα καλύτερα τους μπορούν να θεωρηθούν τουλάχιστον αδιάφορα και δεν έχουν καμία συμβολή στην γενικότερη θετική οινική εικόνα της περιοχής. Είναι κάτι αντίστοιχο με την πλατεία της γειτονιάς σας, στην οποία κάποια χρονική στιγμή πιθανότατα άνοιξε ένα καλό εστιατόριο το οποίο ‘σκίζει’ από δουλειά και μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα άρχισαν να ‘ξεφυτρώνουν’ άλλα δέκα ακόμα, δημιουργώντας τη λεγόμενη ‘πιάτσα’. Τώρα αν τα υπόλοιπα δέκα θα είναι υποδεέστερα ή καλύτερα, λιγότερο ή περισσότερο επιτυχημένα, αυτό είναι κάτι το οποίο δεν μπορεί να μου εξασφαλίσει με σιγουριά κανείς. Είναι εν τέλει θετικό ή αρνητικό; Μάλλον θα έλεγα ότι είναι απόλυτα υγιές, από τη στιγμή που έχουμε τη δυνατότητα της δοκιμής και της τελικής επιλογής.

Δεν θα ήθελα κανείς από εσάς να πιστεύει ότι τα πράγματα στο εξωτερικό είναι κάπως διαφορετικά. Για κάθε ένα από τα διάσημα κρασιά του Bordeaux που πιθανόν να έχετε ακούσει ή να έχετε δοκιμάσει, αναλογούν πολλά άλλα παντελώς άγνωστα από την ίδια περιοχή, των οποίων η ποιότητα μπορεί να αποτελεί και ένα μεγάλο ερωτηματικό. Το ίδιο ισχύει και για πολλές άλλες από τις διασημότερες οινοπαραγωγούς περιοχές του πλανήτη όπως η Βουργουνδία, ή η Τοσκάνη, μία περιοχή που εδώ στην Ελλάδα έχουμε την τάση κάποιες φορές να παραλληλίζουμε με την δική μας Νεμέα. Η διαφορά είναι πολύ απλά ότι στην Ελλάδα φτάνουν μόνο κάποια από τα καλύτερα κρασιά ή οι καλύτεροι παραγωγοί από αυτές τις περιοχές. Οι wine-buyers (αγοραστές κρασιών) των εταιρειών εισαγωγής οίνων ,οι οποίοι είναι ειδικοί με μεγάλη εμπειρία πάνω στο κρασί, μπορούν να μας εξασφαλίσουν ότι θα εκτεθούμε μόνο στην ‘αφρόκρεμα’ αυτών των περιοχών. Η επιλογή σε αυτή την περίπτωση έχει γίνει λοιπόν πριν από εμάς για εμάς… Και μάλλον έτσι τελειώνει το ‘παραμύθι’ ότι στο εξωτερικό φτιάχνουν μόνο καλά κρασιά, ενώ στην Ελλάδα υπάρχουν μεγάλες ποιοτικές διακυμάνσεις ακόμα και μέσα στην ίδια περιοχή.

Υπό το πρίσμα λοιπών όλων αυτών που ανέφερα παραπάνω, θα μπορούσα να πω με βεβαιότητα ότι η Νεμέα είναι μια οινοπαραγωγός περιοχή που έχει ωριμάσει σε εξαιρετικό βαθμό. Μία διήμερη εξόρμηση  μόλις 120 χιλιόμετρα από την Αθήνα, με αφορμή τις Μεγάλες Μέρες της Νεμέας για το 2012, ήρθε να επιβεβαιώσει απόλυτα αυτή μου την αίσθηση. Όλα σχεδόν τα μεγάλα ονόματα της περιοχής έδιναν δυναμικό παρών, ενώ και οινοποιεία που δεν γνώριζα μέχρι τώρα ή απλά δεν είχα ακόμη την ευκαιρία να δοκιμάσω, ‘φώναζαν’ την παρουσία τους αποδεικνύοντας την συνεχή εξέλιξη και ανάπτυξη μίας από τις σπουδαιότερες οινικά περιοχές της Ελλάδας. Άλλα από αυτά τα οινοποιεία μου προκάλεσαν εξαιρετική εντύπωση με τη δουλειά που έχουν κάνει πάνω στο κρασί, ενώ άλλα κάπως λιγότερη, θεωρώντας από την πλευρά μου ότι χρειάζονται ακόμα δρόμο για να ανέβουν σκαλοπάτι σε ποιοτικό επίπεδο. Ωστόσο το σημαντικό είναι ότι υπάρχει κινητικότητα στην Νεμέα και γίνονται προσπάθειες προς τη θετική κατεύθυνση, σημάδι το οποίο δείχνει ότι η περιοχή χαίρει άκρας υγείας. Και προφανώς φαντάζεστε τον ενθουσιασμό μου μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον στο οποίο είχα τη δυνατότητα να ανακαλύψω πολλούς κρυμμένους οινικούς ‘θησαυρούς’ με κεντρικό πρωταγωνιστή το αγαπημένο μου Αγιωργίτικο.

Για να σας δώσω μία εικόνα του τι περιελάμβανε το ‘μενού’ των τριήμερων εκδηλώσεων αναφέρω απολύτως ενδεικτικά ότι ανάμεσα σε άλλα έλαβαν χώρα: οργανωμένες γευσιγνωσίες και ξεναγήσεις μέσα στα οινοποιεία, έγιναν διάφορα events στα οποία guest μάγειρες σε κάποια οινοποιεία δημιούργησαν πιάτα με βάση το κρασί, οργανώθηκαν καλλιτεχνικές εκθέσεις και μουσικές βραδιές προς το τέλος της ημέρας (κάπου πήρε το αυτί μου ότι σε οινοποιείο ‘έπαιζαν’ και live-μπουζούκια με την κλασικότατη έννοια του όρου). Στο δημαρχείο της Νεμέας, υπήρχαν όλο το Σαββατοκύριακο συγκεντρωμένα 58 επιλεγμένα κρασιά που έστειλαν είκοσι από τους παραγωγούς της περιοχής, σε μία ‘χορταστική’ γευσιγνωσία, υπό την αιγίδα του μοναδικού Έλληνα Master of Wine. Και φυσικά το κερασάκι στην τούρτα ήταν ότι οι επισκέπτες είχαν τη δυνατότητα αφενός να εκδράμουν πριν την οριστική επιστροφή στην κ