50 λόγοι για εορτασμό… Με ροζέ Ακακίες sparkling! Από τον Γ. Μιχαήλο


Έχω κάθε λόγο να γιορτάζω… Αυτό είναι το πεντηκοστό κείμενο που παραδίδω στο House of Wine από την μέρα που ανέλαβα τη σκυτάλη από τον Θοδωρή Λέλεκα ως σύμβουλος Οίνου. Και πρέπει να ομολογήσω ότι από όλες τις δραστηριότητες για τις οποίες φέρω εγώ ευθύνη στο site, η συγκεκριμένη είναι αυτή που μου δημιουργεί την καλύτερη διάθεση. Δεν υπάρχει για μένα τίποτα πιο ουσιαστικό από το να μπορείς να επικοινωνείς αυτό το οποίο αγαπάς και στο οποίο αφιερώνεις ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της καθημερινότητας σου.

Δεν είναι λίγες πενήντα αφορμές για συζήτηση… Δεν είναι λίγο να βλέπεις τον δάσκαλο σου να αναδημοσιεύει κάποιο από τα κείμενα σου, γράφοντας ως σχόλιο ότι του προκάλεσε τη διάθεση να αφήσει τη δουλειά του, να αρπάξει ένα μπουκάλι κρασί και δύο τρεις φίλους και να απολαύσει την υπόλοιπη μέρα του. Ή να ανοίγεις το inbox σου διαβάζοντας ένα μήνυμα από κάποιον που εκτιμάς, ο οποίος κοντοστάθηκε για να σου στείλει ένα μπράβο για κάτι το οποίο ανέφερες. Ή να βρίσκεσαι σε μία έκθεση και να σε προσεγγίζουν άνθρωποι τους οποίους δεν γνωρίζεις, λέγοντας σου απλά ένα γεια και ότι σε ακολουθούν μέσα από τη σελίδα του House of Wine.
Πολύ δε περισσότερο είναι σημαντικό να διαπιστώνεις ότι υπάρχουν άλλοι τόσοι ή και περισσότεροι, οι οποίοι διαφωνούν μαζί σου. Να διαβάζεις ένα αρνητικό σχόλιο ή μία αντίθετη άποψη η οποία σε βάζει σε νέες σκέψεις και προβληματισμούς. Να επισημαίνουν κάποιο λάθος στα γραφόμενα σου, το οποίο σε αναγκάζει να ασχοληθείς ακόμα πιο εντατικά, προσπαθώντας να γίνεις καλύτερος την επόμενη φορά. Ακόμα και να μάθεις να διαχειρίζεσαι τον θυμό σου και τη συμπεριφορά σου απέναντι σε κάποιο σχόλιο, το οποίο νιώθεις ότι σε αδικεί ή μπορεί ακόμα και να σε προσβάλλει…

Αυτή η επικοινωνία σε κρατάει ζωντανό. Εκεί βρίσκεται όλη η ουσία… Και αν κάποια στιγμή φύγω από το House of Wine (ή με απολύσουν μιας που έχω καθυστερήσει κάνα δύο projectακια…) θα εκτιμώ πάντα αυτή την δίοδο επικοινωνίας, την δυνατότητα που μου προσέφερε για ανοιχτό διάλογο, σε μία εποχή που αναγκαστικά μας έχει κάνει όλους λίγο έως πολύ, περισσότερο ατομιστές, κλειστούς, απόμακρους, σχεδόν καταθλιπτικούς θα έλεγα… Η επιβίωση είναι σκληρή και αν οι γονείς μας γνώριζαν καλά τι σημαίνει η λέξη, εμείς τώρα μαθαίνουμε ότι υπάρχει και αυτή η πλευρά του νομίσματος…

Πενήντα λόγοι λοιπόν για να γιορτάσω… Λες και το ήξερε ο Ντίνος Στεργίδης είχε προγραμματίσει για το Σάββατο που μας πέρασε για άλλη μία χρονιά την έκθεση Αφρός και Φυσαλίδες. Καταπληκτικές σαμπάνιες, η Roederer με ξετρέλανε με τον έντονο χαρακτήρα μπισκότου και την πολυπλοκότητα της, υπέροχα γλυκά και ελαφριά Moscato d’ Asti, με το Caudrina να μη μπορώ με τίποτα να το σπαταλήσω στα πτυελοδοχεία, δροσιστικά και φρουτώδη Prosecco όπως του Mionetto σε διάφορες εκδοχές και φυσικά Brachetto d’ Acqui… Δίπλα βέβαια σε όλα αυτά και αξιόλογες Ελληνικές προσπάθειες όπως το Karanika Brut, το Moscato d’ Ifestia του Χατζηγεωργίου και τα Deus της Cavino τόσο σε λευκή όσο και σε ροζέ εκδοχή να ξεχωρίζουν…

Ωστόσο θα σταθώ σε ένα συγκεκριμένο κρασί το οποίο περίμενα πως και πως να δοκιμάσω και ήταν η αφορμή για να παρευρεθώ στην έκθεση. Μιλάω φυσικά για τη νέα σοδειά Ακακίες Sparkling ροζέ του Κυρ Γιάννη. Ένα αφρώδες από το Αμύνταιο το οποίο προκάλεσε μεγάλο ντόρο στο περσινό Οινόραμα, όπου και πρωτοπαρουσιάστηκε. Η συνέχεια ήταν αναμενόμενη, αφού εξαντλήθηκε σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, κάνοντας τους περισσότερους από εμάς να ανυπομονούμε και να αγωνιούμε για το αν θα είναι έτοιμη η καινούρια σοδειά πριν τα Χριστούγεννα.

Ευτυχώς οι καινούριες Ακακίες ήταν εκεί, με τα όμορφα ροζέ promo μπλουζάκια να δημιουργούν τρελά ευχάριστη διάθεση και να ταιριάζουν γάντι ακόμα και στον Στέλιο Μπουτάρη… Θα μπορούσα να πω ότι πρόκειται για ένα κρασί τόσο όσο… Παιχνιδιάρικο αρκετά, χωρίς όμως ούτε στιγμή να χάνει και την σοβαρή του διάσταση. Φρουτώδες, αλλά πλαισιωμένο ταυτόχρονα με φυτικό χαρακτήρα που θυμίζει ντομάτα και αποτελεί σήμα κατατεθέν του Ξινόμαυρου, βοηθώντας να το εντοπίσεις μέσα στο πλήθος. Με 16-17gr υπολειμματικά σάκχαρα, όσα ακριβώς χρειάζονται για να ισορροπήσουν την οξύτητα που διαθέτει, χωρίς να το κάνουν να φαίνεται πλαδαρό ή ανούσια γλυκό. Καταπληκτική ιδέα για απεριτίφ αλλά ακόμα περισσότερο συναρπαστικό όταν το συνδυάσεις με διάφορα μεζεδάκια.

Νομίζω ότι το κτήμα Κυρ Γιάννη έπεσε διάνα για άλλη μία φορά. Η αλήθεια είναι πως δυσκολεύτηκα να ξεκολλήσω από το stand του κτήματος και όταν το έκανα φρόντισα και επέστρεψα αρκετές φορές σε αυτό. Δύσκολα επίσης θα σκεφτώ καλύτερη οινική πρόταση εν όψει των γιορτών που έρχονται. Δύσκολα θα αρθρώσω φέτος τη λέξη Σαμπάνια λόγω δυσμενών οικονομικών συνθηκών. Εύκολα όμως θα το ξεπεράσω με ένα ποτήρι ροζέ αφρώδεις Ακακίες κάθε φορά...

Άντε και στα 100 τώρα , ελπίζοντας μέσα μου ότι μαζί μου το εύχεστε πραγματικά και εσείς…



Καλή εβδομάδα


Γρηγόρης Μιχαήλος
Γρηγόρης Μιχαήλος AIWS
(Associate Member in the Institute of Wines & Spirits)
Wine Educator & Consultant