Με αφορμή τις "Ανοιχτές Πόρτες": Που φτιάχνεται το κρασί;Από τον Γ. Μιχαήλο


Μια φορά και ένα καιρό μου είχε πει ένας πολύ σπουδαίος παραγωγός ότι υπάρχουν τρεις τρόποι για να φτιάξεις κρασί… Ο ένας είναι να σηκώνεις ένα τηλέφωνο από όποιο σημείο του κόσμου και αν βρίσκεσαι και να δίνεις εντολές. Ο δεύτερος τρόπος είναι να έχεις πάρα πολλά λεφτά διαθέσιμα για να επενδύσεις και να φτιάξεις ένα υπερσύγχρονο οινοποιείο. Ο τρίτος τρόπος είναι να διαθέτεις μερικά λεφτά για να επενδύσεις, πολύ τρέλα και γαϊδουρινή υπομονή για να καταφέρεις να πάρεις πίσω ένα κατά πάσα πιθανότητα μικρό μέρος της αρχικής σου επένδυσης.

Παρατηρούσα τον κάματο στα χέρια του Απόστολου Μούντριχα την ώρα που μιλούσε στον πολυάριθμο κόσμο που επισκέφτηκε το κτήμα Αβαντίς την Κυριακή, με αφορμή τις ανοιχτές πόρτες και σκεφτόμουν ότι στα δικά μου μάτια υπάρχει ένας και μόνο τρόπος για να φτιάξεις κρασί. Να χωθείς στο αμπέλι, να σε τσουρουφλίσει ο ήλιος, να αγριέψει το πρόσωπο σου…

Ένα σπουδαίο κρασί δεν μπορεί παρά να ξεκινήσει από το αμπέλι… Δεν λέω πως δεν εντυπωσιάζομαι από τα υπερσύγχρονα οινοποιεία, αυτά στα οποία όταν περνάς την πόρτα σου πέφτει το σαγόνι. Το κτήμα Αβαντίς καλώς ή κακώς δεν ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Εκεί τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά. Οι ανοξείδωτες δεξαμενές στριμώχνονται κάτω από ένα υπόστεγο για να προστατευτούν από τον ήλιο. Η υπόγεια κάβα είναι μικρή και τα πανάκριβα γαλλικά βαρέλια στοιβάζονται το ένα πάνω στο άλλο. Το εμφιαλωτήριο ίσα ίσα καταφέρνει να καλύψει τις ανάγκες του οινοποιείου. Το ίδιο το κτίριο θυμίζει μια παραδοσιακή αγροικία και τίποτα περισσότερο…

Και όμως 18 χιλιόμετρα μακριά το τοπίο αλλάζει… Εκεί στην περιοχή του Αφρατίου όπου βρίσκεται ο κύριος όγκος των αμπελώνων του κτήματος πραγματικά μένεις με το στόμα ανοιχτό. Το αμπελοτόπι με το όνομα Άγιος Χρόνος δεσπόζει επιβλητικά σε μια απότομη πλαγιά που δέχεται όλο τον χρόνο την ευεργετική ψυχρή επίδραση από το όρος Δίρφυ, τις παγωμένες κορυφές του οποίου αντικρίζεις στο φόντο. Σκέφτομαι πιο ανθρώπινο χέρι μπορεί να έχει βάλει τέτοια τάξη στο αμπέλι; Πόση δουλειά καθημερινά και τι κόστος απαιτεί η συντήρηση του αψεγάδιαστου γραμμικού, απότομου, αμπελώνα τον οποίο όταν αγναντεύεις από μακριά νομίζεις ότι κάποιος τον έχει ζωγραφίσει; Μετά κοιτάω ξανά τα χέρια του Απόστολου και παίρνω την απάντηση μου.

Το κρασί γίνεται στο αμπέλι… Και για μένα εκεί βρίσκεται πάντα η απάντηση σε όλες τις απορίες μου. Ο Απόστολος Μούντριχας αποφάσισε να επενδύσει κόπο και χρήμα στο αμπέλι και αυτό φαίνεται στη ποιότητα των κρασιών του. Το Syrah του εδώ και χρόνια δεν με έχει απογοητεύσει ποτέ. Ο Άγιος Χρόνος είναι πάντα σημείο αναφοράς για όλους τους οινόφιλους. Ενώ εκείνο το Collection πάντα με κάνει να θέλω να αποκτήσω λεφτά για να το πίνω καθημερινά ως house wine. Ένα κρασί με απίστευτη συμπύκνωση και γευστικό πλούτο αλλά καταφέρνοντας να διατηρεί ταυτόχρονα μια απρόσμενη κομψότητα στο στόμα.

Κάθε φορά που γυρνάω από μια επίσκεψη στο κτήμα η ίδια σκέψη έρχεται πάντα στο μυαλό μου. Θυμάμαι πόσες φορές έχω ευχαριστηθεί περιποίηση, φαγητό και ζεστασιά σε ένα ταβερνάκι στη μέση του πουθενά, σε αντίθεση με την υπεροψία ή την κακή ενέργεια που έχω εισπράξει σε γεμάτα πολυτέλεια και ύφος εστιατόρια… Και στο σημείο αυτό πάντα η φιλοξενία των δύο αγαπημένων παιδιών του κτήματος είναι εγκάρδια, ζεστή και γεμάτη θετική ενέργεια. Σε τέτοιο σημείο που τα τελευταία τρία συναπτά έτη που έχω την χαρά να επισκέπτομαι το οινοποιείο στην εκδήλωση για τις ανοιχτές πόρτες βλέπω την εξαιρετική διάθεση με την οποία φεύγει ο κόσμος από το οινοποιείο. Και από τώρα εύχομαι και ελπίζω ότι εκεί θα βρεθώ και του χρόνου.



Καλή εβδομάδα!


Γρηγόριος Μιχαήλος AIWS

Γρηγόρης Μιχαήλος
Γρηγόρης Μιχαήλος AIWS
(Associate Member in the Institute of Wines & Spirits)
Wine Educator & Consultant