Διάπορος Κυρ-Γιάννη: Από το αμπέλι στη φιάλη...Από τον Γ. Μιχαήλο


Δεν είναι μόνο η φανταστική αίσθηση που σου αφήνει μια βόλτα στο αμπέλι που φτιάχνεται το αγαπημένο σου κρασί. Ούτε το γεγονός ότι μπορείς να κατανοήσεις πόσο πολύπλοκη μα και συνάμα συναρπαστική ιστορία είναι η παραγωγή της φιάλης που στέκεται μπροστά σου έτοιμη προς κατανάλωση.

Για μένα, ένα παιδί της πόλης, είναι περισσότερο αυτή η επαφή με τη φύση και η σοφία των ανθρώπων που ασχολούνται με τη γη, που δεν μπορεί να διδαχθεί μέσα από τα βιβλία ολόκληρου του κόσμου... Και ξαφνικά όλα φαίνονται πιο απλά, πιο κατανοητά, πιο φυσικά και αρμονικά.

Περιτρυγισμένος από 400 στρέμματα αμπελώνων στο κτήμα Κυρ-Γιάννη στο Γιαννακοχώρι της Νάουσας, δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός για να ξεχωρίσεις ότι το αμπελοτόπι με το Νο5 που φτιάχνει ένα από τα κορυφαία ερυθρά του κτήματος, το Διάπορο, υπερέχει. Ακόμα και το δικό μου απαίδευτο μάτι, αντιλαμβάνεται αμέσως ότι κάτι ιδιαίτερο παίζει σε αυτό το κομμάτι του αμπελώνα. Εντυπωσιακή, απότομη κλίση, διαφορετικά εδάφη, επιβλητική όψη και την επόμενη στιγμή τα λόγια του Στέλιου Μπουτάρη επιβεβαιώνουν την αρχική υποψία... "Το σταφύλι από την καρδιά αυτού του κομματιού γης προορίζεται για τα μακράς παλαίωσης κρασί μας, τον Διάπορο."

Και έτσι απλά όλα τα κομμάτια του παζλ στο μυαλό μου μπαίνουν στη θέση τους. Έτσι εξηγείται η φρεσκάδα που διέθετε η παλαιωμένη Διάπορος από τη χρονιά του 2005 που δοκίμασα πρόσφατα. Ένα κρασί με μεγάλα επίπεδα συμπύκνωσης, αρωματικής και γευστικής έντασης και δυνατότητας παλαίωσης στη φιάλη... ´
Το σημαντικότερο για μένα όμως είναι ότι κανείς δεν μπορεί να με ξεγελάσει πλέον. Δεν μπορεί να μου πει: "Έλα ρε αδερφέ όλα πάνω κάτω τα ίδια είναι. Γιατί να δώσω τα 20 και κάτι € που στοιχίζει η Διάπορος;" Στην περίπτωση αυτή κλείνω το μάτι μου στον αδερφό και του λέω: "Εγώ ξέρω... Ήμουν εκεί και είδα τι σημαίνει να καλλιεργείς ένα τέτοιο κομμάτι γης."..

Υπάρχει τεράστια γνώση και εμπειρία πίσω από τους ανθρώπους που ασχολούνται με το αμπέλι. Και κάθε φορά που συναναστρέφομαι μαζί τους νιώθω ότι διαθέτουν μια εξαιρετική ικανότητα να απλοποιούν κάθε τι που στο δικό μου μυαλό τουλάχιστον, φαντάζει δύσκολο... Έτσι απλά στην ερώτηση για την μέση ηλικία του αμπελώνα του κτήματος, ο Στέλιος Μπουτάρης μας εξηγεί ότι το αμπέλι είναι ένας αθλητής μεγάλων αποστάσεων, ένας Μαραθωνοδρόμος. "Δεν θέλουμε το αμπέλι μας να είναι ένας body-builder με τεράστια ευρωστία αλλά μικρή αντοχή στο χρόνο. Του φερόμαστε με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να μπορεί να διατηρεί την αντοχή του για μεγάλο χρονικό διάστημα". Πόσο πιο απλά να εξηγήσεις σε κάποιον γιατί το μεγαλύτερο μέρος του αμπελώνα του κυρ-Γιάννη το οποίο είναι φυτεμένο ανάμεσα στο 1968 και το 1972 διανύει μετά από τόσα χρόνια την καλύτερη και πιο ποιοτική περίοδο της ζωής του;

Εκεί που θέλω τελικά να καταλήξω είναι ότι υπάρχουν πολύ όμορφες ιστορίες πίσω από το κρασί και πολύ ωραίοι άνθρωποι για να σε μυήσουν σε αυτό. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο πιο νόστιμη ακόμα είναι ή φαντάζει η Διάπορος μετά την επίσκεψη μου στο κτήμα... Το κρασί δεν είναι ένα άψυχο προιόν. Είναι η ιστορία του, οι άνθρωποι που το φτιάχνουν, η κατανόηση των αναγκών της γης, η αρμονική συνύπαρξη ανθρώπου και φύσης...Είναι μια σκέτη μαγεία




Καλή εβδομάδα!


Γρηγόριος Μιχαήλος AIWS

Γρηγόρης Μιχαήλος
Γρηγόρης Μιχαήλος AIWS
(Associate Member in the Institute of Wines & Spirits)
Wine Educator & Consultant