Santo Wines-Μπαλκόνι στο ΑιγαίοΑπό τον Γ. Μιχαήλο


Κλασικός Αιγόκερως σας λέω… Πεισματάρης μέχρι εκεί που δεν παίρνει άλλο, εξωφρενικά απόλυτος στο τρόπο σκέψης μου, ελαφρώς ανασφαλής, που όσο και να πει κανείς μου προσδίδει μια γοητεία και φυσικά ζηλιάρης… Μη κοιτάτε που αυτό το τελευταίο οι Αιγόκεροι δε θέλουν να το παραδεχτούν ούτε στον ίδιο τους τον εαυτό.

Είναι αλήθεια πως μέχρι σήμερα η ζήλεια κυρίευσε πολλές φορές την ύπαρξη μου. Ζήλεψα και ακόμα ζηλεύω τις σχέσεις μου, πάντα βέβαια με τη πρόφαση της αγάπης. Ζήλεψα έξυπνες σε σύλληψη ιδέες θεωρώντας μέσα μου ότι εγώ θα τις υλοποιούσα καλύτερα. Ζήλεψα εστιατόρια που επισκέφτηκα και κατάφεραν να ξεπεράσουν τις προσδοκίες μου. Τις περισσότερες φορές όμως κατάφερα να έρθω αντιμέτωπος μαζί της και να την προσπεράσω. Ο εγωισμός και οι υψηλές φιλοδοξίες που εξάλλου διακρίνουν το ζώδιο μου, μάλλον δεν αφήνουν ιδιαίτερο χώρο για τέτοια χαμερπή συναισθήματα.

Πως μπορείς όμως να προσπεράσεις το γεγονός ότι «εκείνοι» εργάζονται σε ένα ονειρικό περιβάλλον; Τη πρώτη φορά που κατέβηκα από το πούλμαν ως επισκέπτης του συνεταιρισμού της Santo Wines στο νησί της Σαντορίνης, ήταν περίπου 11 το βράδυ. Κοντοστάθηκα να χαζέψω την απίστευτη θέα... Ένα τεράστιο μπαλκόνι στο Αιγαίο με τη καλντέρα να σου προσφέρεται στο πιάτο...

Περπατώντας στα ενδότερα του συνεταιρισμού κοιτούσα περιμετρικά προσπαθώντας να αποτυπώσω για πάντα μέσα μου την εικόνα που απλωνόταν γενναιόδωρα μπροστά μου. Το μάτι μου ασυναίσθητα έπεσε πάνω στη κοπέλα που εργαζόταν στο ταμείο του καταστήματος λιανικής πώλησης. Δεν θυμάμαι ακριβώς τη φιγούρα της. Νομίζω πως ήταν ψηλή με κοντά και ξανθά μαλλιά. Θυμάμαι όμως την αισιοδοξία που είδα στα μάτια της και το χαμόγελο που κοσμούσε το πρόσωπο της. Σχεδόν ξεπροβόδισε μέχρι το κατώφλι της πόρτας τους τουρίστες που έφευγαν με γεμάτες τσάντες στα χέρια τους... Έριξε μια φευγαλέα ματιά προς Αιγαίο πλευρά, πήρε μια βαθειά ανάσα ανακούφισης και μπήκε μέσα για να συνεχίσει τη δουλειά της. Ζήλεψα...

Και τι δε θα έδινα να βρισκόμουν στη θέση της. Ακόμα και αν χρειαζόταν να εξυπηρετήσω μόνος μου τους 300000 περίπου επισκέπτες το χρόνο που κάνουν στάση στις εγκαταστάσεις της ένωσης συνεταιρισμών Σαντορίνης, στο πανέμορφο χωριό του Πύργου. Δεν διαβάσατε λάθος… Πάνω από 300000 άνθρωποι επισκέπτονται ετησίως έναν από τους σημαντικότερους πόλους έλξης του νησιού (Τρέμε Napa Valley). Πάνω από 800 άτομα σε ημερήσια βάση θα περιηγηθούν στους χώρους παραγωγής, θα απολαύσουν το ξακουστό ηλιοβασίλεμα με ταυτόχρονη γευστική δοκιμή των κρασιών, θα γυρίσουν στο κρουαζιερόπλοιο που έχει αράξει στα ανοιχτά του λιμανιού, έχοντας αγοράσει από το κατάστημα της Santo τοπικά προϊόντα της Θηραϊκής γης. Πέρα από το κρασί που κρατάει τα σκήπτρα, θα βρείτε Σαντορινιό τοματάκι σε διάφορες εκδοχές, πεντανόστιμη φάβα και άγρια κάπαρη ή καπαρόφυλλα που φύονται στις πλαγιές της καλντέρας σε παραδοσιακές πεζούλες.

Η ισχύς εν τη ενώσει λοιπόν… Από την ίδρυση του το 1947 και έκτοτε ο συνεταιρισμός της Σαντορίνης αποτελεί έναν από τους καλύτερους πρεσβευτές των μοναδικών αγροτικών προϊόντων του νησιού σε ολόκληρο τον κόσμο. Δεν είναι μόνο το

γεγονός ότι εξασφαλίζει σταθερό ετήσιο εισόδημα στους παραγωγούς της Σαντορίνης δίνοντας τους κίνητρο, έμπνευση και τεχνογνωσία. Είναι περισσότερο ότι η ανάπτυξη στηρίζεται σε μια βάση συνέχισης της παράδοσης του νησιού, με τη σκέψη στο μέλλον των παιδιών τους. Στο μοναδικό φυτώριο του συνεταιρισμού διασώζονται όλες οι γηγενείς ποικιλίες της Σαντορίνης, μια κληρονομιά που δεν πρέπει να χαθεί σε καμιά περίπτωση

Η στρατηγική συμμαχία με την εταιρεία Τσάνταλης στη αποκλειστική διανομή των προϊόντων της σε Ελλάδα και εξωτερικό φαίνεται πως δίνει νέα πνοή στη Santo Wines. Ο σχεδιασμός των καινούριων σύγχρονων ετικετών στα ΠΟΠ κρασιά ανεβάζει ακόμα περισσότερο το προφίλ της εταιρίας, τονίζοντας το brand Σαντορίνη και την αυθεντικότητα των προϊόντων της. Το μήνυμα περνάει πλέον όμορφα, ξεκάθαρα και με διακριτικό τρόπο. Μια μικρή λεπτομέρεια στις οπίσθιες ετικέτες των οίνων Santorini Assyrtiko και Santorini Nyxteri τσακίζει κόκκαλα. Όλα τα βασικά στοιχεία του κρασιού αναγράφονται και στη γλώσσα Braille (σύστημα ανάγνωσης και γραφής των τυφλών).

Δεν ξέρω σίγουρα αλλά φαντάζομαι πως είναι όμορφο να αποτελείς γρανάζι μιας τέτοιας ιστορίας. Μιας ιστορίας που συμβάλλει στη διάδοση του τόπου σου, στη διατήρηση των παραδόσεων, στη προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, στη διάσωση μιας κληρονομιάς που αξίζει σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Εκείνο το χαμόγελο της κοπέλας μάλλον πιστοποιεί αυτή μου την υπόθεση. Έτσι και αλλιώς πάντα ο άνθρωπος δεν αισθάνεται ομορφότερα όταν ανήκει κάπου, όταν συμβάλλει σε μια προσπάθεια, σε ένα κοινό όραμα;

Απολαμβάνοντας ένα ποτήρι από το συγκλονιστικό Assyrtiko Grande Reserve 2007 που ξέθαψα από τη κάβα μου προσπαθώ να καταπολεμήσω για άλλη μια φορά τη ζήλεια μου. Δεν είναι ότι δεν αγαπάω τη δουλειά μου ή ότι δεν διαθέτω όραμα και ανθρώπους να το μοιραστώ μαζί τους. Είναι αυτό το άτιμο το μπαλκόνι με θέα στο απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου που δε παλεύεται. Ειδικά όταν γράφοντας έχεις σαν θέα την έρημη από αυτοκίνητα Αποστολοπούλου… Τουλάχιστον έχω την χαρά να μοιράζομαι ένα ποτήρι από το όραμα αυτών των ανθρώπων και νοητικά να ταξιδεύω στις όμορφες αναμνήσεις μου.

Καλές Διακοπές σε όλους



Γρηγόρης Μιχαήλος
Γρηγόρης Μιχαήλος AIWS
(Associate Member in the Institute of Wines & Spirits)