Περιήγηση στο Οινόραμα-Μέρος 1ονΑπό τον Γ. Μιχαήλο


Αναρωτιέμαι πόσοι από τους εκθέτες του φετινού Οινοράματος είναι αυτή τη στιγμή που γράφω κρεβατωμένοι, αφού ειδικά η μια πλευρά του Ολυμπιακού κέντρου Ξιφασκίας που φιλοξένησε τη φετινή έκθεση ήταν σε θερμοκρασίες υπόγειου κελαριού Βουργουνδίας. Κασκόλ, σκουφάκια, γάντια, παλτό και ότι μπορεί να φανταστεί κανείς είχαν επιστρατευτεί από τους συμμετέχοντες για να κάνουν υποφερτή τη χαμηλή θερμοκρασία σε εκείνο το τμήμα της έκθεσης.
Ακόμα και έτσι όμως, νομίζω πως το Ολυμπιακό Κέντρο Ξιφασκίας έφερε στο φετινό Οινόραμα την ανανέωση που η μακρόχρονη, πετυχημένη και αν μη τι άλλο, άκρως ενδιαφέρουσα για το κοινό και τους επαγγελματίες του κρασιού έκθεση, χρειαζόταν. Μπορώ να πω ότι ο τεράστιος χώρος παρά το γεγονός ότι κατά τμήματα ήταν παγωμένος προσέφερε αρκετή άπλα, τάξη και δυνατότητα να δοκιμάσεις απερίσπαστα τους νέους αλλά και καταξιωμένους παραγωγούς που τίμησαν με την παρουσία τους την έκθεση.

Θα ξεκινήσω την αναφορά μου στα highlights του Οινοράματος λέγοντας ότι όπως κάθε φορά δεν είχα το χρόνο να δοκιμάσω οτιδήποτε υπήρχε στην έκθεση. Οι υποχρεώσεις είναι πολλές και ο χρόνος πάντα φαντάζει λιγότερος από όσο θα ήθελα να έχω σε αυτές τις περιπτώσεις. Αν βάλουμε και τη συμμετοχή μου σε δυο παράπλευρες εκδηλώσεις του Οινοράματος, αντιλαμβάνεστε πως θα χρειαζόμουν αντίσκηνο για να καταφέρω να δοκιμάσω τα πάντα.

Ξεκινώντας ανάποδα και με προσποίηση που μάλλον δεν περιμένετε, θα κάνω ειδική μνεία σε ένα συγκλονιστικό Soave το οποίο δοκίμασα στο περίπτερο της Οίνωσις και συγκεκριμένα το Pieve Vecchia 2009 του Fasoli Gino. Ένα κρασί συγκλονιστικής πολυπλοκότητας με τεράστιο όγκο στο στόμα, ατελείωτη διάρκεια και υπέροχα εξελιγμένα αρώματα ξηρών καρπών, μαρμελάδες φρούτων, φλούδες εσπεριδοειδών, μέλι, κερήθρα. Μου έδωσε την αίσθηση ότι πίνω ένα Sauternes το οποίο έχει υποστεί εν μέρει ευγενή σήψη σε μια ξηρή του όμως-αν αυτή υπήρχε-μορφή. Γκουγκλάροντας λίγο είδα ότι το σταφύλι για αυτό το κρασί τρυγάται σε τρεις διαφορετικές φάσεις με τους τρυγητές στο τελευταίο πέρασμα από το αμπέλι να συλλέγουν σταφύλια τα οποία έχουν αρχίσει να σταφιδιάζουν. Το σκέφτομαι δίπλα σε ένα βασιλικό χτένι με μια κρεμώδους υφής σάλτσα και εσπεριδοειδή και πραγματικά χάνω τη μπάλα.

Συμπαθάτε με αλλά θα κάνω ακόμα μια στάση σε εισαγόμενα κρασιά πριν πάω στον Ελληνικό αμπελώνα και συγκεκριμένα στο περίπτερο του Μαλέρδου με τα καταπληκτικά όπως πάντα Greywacke του Kevin Judd. Για να μην αισθάνονται μοναξιά φέτος, το stand είχε εμπλουτιστεί με τις νέες εισαγωγές από ένα άλλο εξίσου σημαντικό οινοποιείο της Νέας Ζηλανδίας, το Kumeu River του Master of Wine Michael Brajkovich MW. Καταπληκτικό Chardonnay με όμορφο ροδακινάτο φρούτο, κρεμώδη υφή, την κλασικά τραγανή οξύτητα της Νέας Ζηλανδίας σε ένα πολύ σύγχρονο Νεοκοσμίτικο στυλ, χιλιόμετρα μακριά από τις βανιλάτα New-World Chardonnay του παρελθόντος. Στην έκθεση δεν ήταν παρόντα αλλά λογικά σύντομα θα εξασφαλίσουμε και μια μικρή ποσότητα στο House of Wine από τα κορυφαία cru Chardonnay του παραγωγού που πραγματικά παίζουν σε κατηγορία Champions league παγκοσμίως.

Δίπλα ακριβώς στα φυτικά Νεοζηλανδέζικα Greywacke του Μαλέρδου μοιραζόταν το ίδιο περίπτερο ο μικρός παραγωγός Άγγελος Νούλας. Δεν ξέρω αν έφταιγε η συγκεκριμένη γειτνίαση αλλά το Sauvignon του μάλλον ήταν ότι πιο κοντινό στο Νεοζηλανδέζικο στυλ, με απίστευτη φυτικότητα που θύμιζε γρασίδι και πράσινη πιπεριά και ‘ξυραφάτη’ οξύτητα που σου έπαιρνε το σκαλπ. Πάρα πολύ ωραία δουλειά και από τα Sauvignon που ξεχώρισα στην έκθεση για τη φρεσκάδα και την τυπικότητα που διέθεταν. Το πολύ υψηλό υψόμετρο στην Ορεινή Αιγιαλεία από όπου και προήλθε το σταφύλι είναι φυσικά καταλυτικός παράγοντας σε μια χώρα όπως η Ελλάδα που το κλίμα της σε γενικές γραμμές είναι ζεστό για τα γούστα της ποικιλίας.

Το περίπτερο του Κτήματος Γράμψα διέθετε την ίδια καλαισθησία που διαθέτει όλη η δουλειά που γίνεται συνολικά στο κτήμα από τη Ζάκυνθο. Το φετινό Novita διαθέτει και ένα ποσοστό βαρελιού έχοντας αλλάξει λίγο στυλ με πολύ καλή λιπαρότητα και όγκο στο στόμα, ενώ ο Αυγουστιάτης Νέον, μια εκδοχή της ποικιλίας χωρίς βαρέλι είχε πολύ γλυκό, ώριμο φρούτο και αναμένεται να κάψει καρδιές τώρα που οι θερμοκρασίες αρχίζουν να ανεβαίνουν σιγά σιγά.

Επιστροφή στις εκθέσεις για το Κτήμα Κοκκοτού στη Σταμάτα, του οποίου το ροζέ από Merlot και Cabernet Sauvignon ήταν μια πραγματική έκπληξη. Με κομψή μύτη χωρίς τα βαριά σιρόπια κόκκινων φρούτων που πολλές φορές συναντάω στα ροζέ, αναζωογονητική φυτικότητα, τραγανό κόκκινο φρούτο και πιπεράτο χαρακτήρα, έχω την αίσθηση ότι ξεχώρισε ανάμεσα στις ροζέ ετικέτες που δοκίμασα στο φετινό Οινόραμα. Ακριβώς δίπλα α