Τέσσερις λευκές ποικιλίες στο μικροσκόπιοΑπό τον Γ. Μιχαήλο


Η Μαλαγουζιά είναι πραγματικά μια ξεχωριστή ποικιλία διαθέτοντας έναν έντονα αρωματικό χαρακτήρα που φαίνεται πως λατρεύουν τόσο οι Έλληνες παραγωγοί όσο και οι καταναλωτές. Το Ασύρτικο τραβάει την ανηφόρα παρασύροντας το Ελληνικό κρασί σε δυσθεώρητα για τα δεδομένα του ύψη, αποτελώντας την ευγενέστερη ποικιλία του ελληνικού αμπελώνα και σίγουρα το πλέον αναγνωρίσιμο όνομα στις αγορές του εξωτερικού. Το Σαββατιανό ευρέως διαδεδομένο, πολυφυτεμένο και μέχρι πρόσφατα αδικημένο, έχει ήδη κάνει την επανάσταση του, κερδίζοντας την εκτίμηση μας, μαζί με αρκετά βραβεία που δόξα το Θεό συμβάλλουν στη βελτίωση του μέχρι πρότινος ταλαιπωρημένου image του.

Από εκεί και μετά όμως η μαγεία του ελληνικού αμπελώνα έχει να κάνει με το βάθος και το εύρος των διαφορετικών γηγενών ποικιλιών που ανά πάσα στιγμή μπορούν να αποτελέσουν μια ιδιαιτέρως ευχάριστη έκπληξη για αυτόν που τις δοκιμάζει. Βγαίνοντας λίγο από τα περπατημένα μονοπάτια, η χαρά της ανακάλυψης μπορεί να είναι τόσο μεγάλη, όσο και η απόλαυση που προσφέρει ένα πλήθος ποικιλιών με περίεργα-πάντα για τους ξένους-ονόματα αλλά σε πολλές περιπτώσεις ένα σύγχρονο προφίλ δίπλα στην ιδιαιτερότητα και στον ξεχωριστό τους χαρακτήρα.

Ένα βαθειά χωμένο μυστικό στο σεντούκι του ελληνικού αμπελώνα αποτελεί η λευκή ποικιλία Ντεμπίνα. Είναι η σημαντικότερη λευκή ποικιλία στη περιοχή της Ηπείρου και συγκεκριμένα στη προστατευόμενη ονομασία προέλευσης Ζίτσα, δίνοντας ξηρά ή ημίξηρα κρασιά, χωρίς ή και με αφρισμό. Στο ψυχρό κλίμα της Ηπείρου και στα 700+ μέτρα υψόμετρο έχουμε αυτό το οποίο ονομάζουνε στο εξωτερικό cool viticulture και αποτελεί μια πολύ σημαντική τάση σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι παραγωγοί αναζητούν πιο ψυχρές αμπελουργικές περιοχές για την παραγωγή κρασιών με φρεσκάδα, οξύτητα, ποικιλιακό χαρακτήρα και ακρίβεια στην έκφραση του.

Η Ντεμπίνα αποτελεί ένα εξαιρετικό εκπρόσωπο αυτής της τάσης χαρίζοντας κρασιά με μέτρια επίπεδα αλκοόλης, τραγανή οξύτητα και ζωηρό φρούτο, που κινείται στην παλέτα των εσπεριδοειδών και των πράσινων φρούτων. Δοκιμάστε το Primus Zitsa του Γκλίναβου για να αποτυπώσετε με τον καλύτερο τρόπο τα χαρίσματα μιας ποικιλίας το στυλ της οποίας αποτελεί «hot trend» σε παγκόσμιο επίπεδο.

Πολύ πριν αναφερθεί σε αυτήν κολακευτικά, η her Majesty του κρασιού, Jancis Robinson, η λευκή Κυδωνίτσα αποτελεί ήδη ένα από τα αγαπημένα σας κρασιά, αφού στο House of Wine έχουμε εξυμνήσει τις αρετές της ουκ ολίγες φορές. Από μια περιοχή όπως η Λακωνία που ο αριθμός των αυτοχθόνων ποικιλιών είναι μεγάλος και μάλιστα δε μπορείς να τις συναντήσεις πουθενά αλλού στην Ελλάδα, η Κυδωνίτσα ξεχωρίζει από χιλιόμετρα μακριά λόγω του χαρακτηριστικού της αρώματος που θυμίζει-τι άλλο θα μπορούσε από-κυδώνι. Από εκεί και μετά το κρασί έχει και πάλι σε αυτή τη περίπτωση χαμηλά επίπεδα αλκοόλης και ήπια οξύτητα και φυσικά την έγκριση της Jancis που όσο και να πει κάποιος επηρεάζει και μερικά εκατομμύρια οινόφιλους ανά την υφήλιο. Ο Θεοδωρακάκος κάνει πολύ καλή δουλειά με την ποικιλία στο νομό Λακωνίας.

Σαντορίνη ίσον Ασύρτικο ως επί το πλείστον αλλά όχι μόνο Ασύρτικο. Το Αηδάνι στριμώχνεται για να βρει χώρο στον αμπελώνα του νησιού αλλά και στα χαρμάνια της Σαντορίνης στα οποία η συμμετοχή του είναι καθαρά υποστηρικτική και συμπληρωματική. Υπάρχουν όμως κάποιοι παραγωγοί όπως ο Σιγάλας, ο Χατζηδάκης, ο Αργυρός αλλά και η SantoWines που παίζουν με το Αηδάνι και σε μονοποικιλιακές εκδόσεις. Και σε αυτή τη περίπτωση αφήνουν το σταφύλι να λάμψει δείχνοντας έναν πανέμορφο αρωματικό χαρακτήρα με ώριμο φρούτο, φυτικότητα, μεσογειακά βότανα και τη χαρακτηριστική ορυκτή υπογραφή της Σαντορίνης που δε λείπει ούτε από αυτή τη ποικιλία. Το Αηδάνι 2013 του Σιγάλα είναι ένα συναρπαστικό κρασί, ο συνεταιρισμός δίνει μια υψηλόβαθμη, οργανικής καλλιέργειας έκφραση της ποικιλίας, ενώ Αργυρός και Χατζηδάκης παίζουν σε εξίσου πολύ υψηλό επίπεδο.

Κατηφορίζοντας νοτιότερα προς τη Κρήτη, η Βηλάνα αν και ποσοτικά έχει το πάνω χέρι, δε κουβαλάει τη φήμη του Βιδιανού, συσχετίζοντας το όνομα της με πιο «εύκολα» κρασιά. Και όμως σκαρφαλώνοντας σε λίγο πιο ψηλό υψόμετρο και κρατώντας τις στρεμματικές αποδόσεις σε χαμηλά επίπεδα το σταφύλι μεταμορφώνεται. Είναι δροσιστική παρά το σχετικά υψηλό αλκοολικό της τίτλο με έντονα φρουτώδη χαρακτήρα που θυμίζει ροδάκινο, μάνγκο και άλλες τροπικές νότες, καθώς επίσης και εσπεριδοειδή. H Ξερολιθιά της Mediterra είναι τοπ παράδειγμα των δυνατοτήτων της ποικιλίας, ενώ η Άνασσα που έχει υποστεί ζύμωση σε δρύινα βαρέλια είναι ένα συγκλονιστικό σε πολυπλοκότητα και δυνατότητες εξέλιξης κρασί.


Καλή εβδομάδα


Γρηγόρης Μιχαήλος
Γρηγόρης Μιχαήλος AIWS
(Associate Member in the Institute of Wines & Spirits)
Wine Educator & Consultant