Νότια του Beaujolais είναι ο Ροδανός… Και το Viognier!Από τον Γ. Μιχαήλο


Αν και η εβδομάδα που έρχεται δικαιωματικά «ανήκει» στο Beaujolais Nouveau, θα μου επιτρέψετε για άλλη μια χρονιά να προσπεράσω, ξέροντας ότι και πολλά θα γραφτούν και όμορφες εκδηλώσεις θα γίνουν και τα Nouveau για άλλη μια φορά θα ρέουν άφθονα στο ποτήρι σας. Οπότε μου φαίνεται περιττό να προσθέσω κάτι σε όλα αυτά τα οποία έχουν ήδη ειπωθεί ή θα ειπωθούν εκ νέου για το πρώτο κρασί της χρονιάς. Θα το δοκιμάσω και φέτος στο Dandy στο Νέο Ψυχικό για να μη με λέτε προκατειλημμένο αλλά μου φαίνεται πως θα συνεχίσω με κοκτέιλ εκείνο το βράδυ.

Είπα όμως μιας που όλοι θα εξασκήσετε τα Γαλλικά σας τη Πέμπτη να μην είμαι τελείως εκτός τόπου και χρόνου στο εβδομαδιαίο κείμενο μου. Θα επιμείνω και εγώ με τη σειρά μου στη Γαλλία αλλά θα κατέβω μερικά χιλιόμετρα νοτιότερα του Beaujolais και συγκεκριμένα στη περιοχή του Βόρειου Ροδανού, βρίσκοντας αφορμή να αφιερώσω μερικές λέξεις στο λευκό σταφύλι Viognier (Βιονιέ).

Στο μυαλό μου το Viognier έχει μια αντίστοιχη πορεία με αυτή της Μαλαγουζιάς. Ενώ περίπου στη δεκαετία του 70 βρέθηκε σχεδόν στα όρια της εξαφάνισης εξαιτίας του δύστροπου χαρακτήρα του στο αμπέλι που έδινε χαμηλές και απρόβλεπτες στρεμματικές αποδόσεις, στις μέρες μας έχει επιστρέψει πολύ δυναμικά, αποτελώντας ένα από τα πιο μοδάτα σταφύλια. Θυμάμαι ακόμα το Γιώργο Σκούρα σε επίσκεψη μας στη Νεμέα με το House of Wine να περιγράφει με πόση δυσκολία και μετά από πόσες αποτυχημένες προσπάθειες κατάφερε να «κοντρολάρει» τη ποικιλία, δίνοντας τώρα πια δύο εξαιρετικές της εκφράσεις, το Cuvee Larsinos και το Viognier Eclectique.

Aπό τα χαρακτηριστικά της ποικιλίας, που βρίσκουν την κορυφαία εκδοχή τους στη Βόρεια Κοιλάδα του Ροδανού και συγκεκριμένα στις περιοχές Condrieu AC και Chateau Grillet AC, είναι το πεντακάθαρα εκφρασμένο ροδάκινο και βερίκοκο, μαζί με υπέροχη ανθικότητα , πλούσια-κρεμώδη-αίσθηση στο στόμα και μεταξένια υφή, που του έχουν προσδώσει ένα σχεδόν cult status. Ξεχάστε στο Viognier την έννοια της υψηλής οξύτητας όπως την συναντάτε σε ένα Ασύρτικο ή ένα Γερμανικό Riesling. Τα κρασιά που δίνει έχουν χαμηλές οξύτητες, υψηλά αλκοόλ και αρχίζουν και αναπτύσσουν τα αρώματα τους καθυστερημένα, όταν έχουν ήδη ανεβάσει υψηλά επίπεδα σακχάρων.

Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι η ποικιλία διαθέτει τον μαλακό, γεμάτο χαρακτήρα ενός Chardonnay αλλά με πολύ περισσότερο αρωματικό-ανθικό και φρουτώδες προφίλ. Το βαρέλι επίσης χρησιμοποιείται αυξανόμενα ακόμα και για ζύμωση του κρασιού σε αυτό, ωστόσο θέλει προσεκτικό χειρισμό για να μην αλλοιώσει το υπέροχο αλλά και εύθραυστο ποικιλιακό φρούτο.

Δεδομένου ότι η ποικιλία είναι σε μεγάλη άνοδο και εκεί στο Βόρειο Ροδανό φτιάχνουν εκπληκτικά κρασιά από το συγκεκριμένο σταφύλι σε κάτι απίστευτα απότομες πλαγιές πάνω από το ποτάμι, με υψηλό κόστος παραγωγής και σε πολύ μικρές ποσότητες, μη περιμένετε χαμηλές τιμές για αυτά τα κρασιά.

Ωστόσο στα 46.70€ που κοστίζει το υπέροχο Condrieu του κυρίου Marcel Guigal αγοράζεις ένα «μπουκέτο» που μπορεί πραγματικά να σε αποπλανήσει. Μεθυστικά σχεδόν αρώματα γλυκών μπαχαρικών από το περίτεχνα ενσωματωμένο βαρέλι του κρασιού, με το φρούτο να θυμίζει ζαχαρωμένο βερίκοκο και ώριμο αχλάδι, ενώ μικρά λευκά άνθη ακακίας και θυμαρίσιο μέλι να συμπληρώνουν τη παλέτα. Το δε στόμα ότι πιο βελούδινο έχει αγγίξει τον ουρανίσκο σας, με ήπια οξύτητα, τεράστιο όγκο και βουτυράτη υφή. Πανέμορφο και χωρίς καμιά αμφιβολία, απολαυστικό.

Ξέρω ότι θα παραπονεθείτε που θα πρέπει να βγάλετε ένα πενηντάρικο από την τσέπη σας, ωστόσο θα πρέπει να δοκιμάσετε το αρχέτυπο για εκτιμήσετε στη συνέχεια και τη δουλειά που κάνουν Έλληνες παραγωγοί με τη ποικιλία, όπως ο Γεροβασιλείου με το βαρελάτο Viognier του ή το κτήμα Μερκούρη με το Coma Berenices ή ο Σκούρας με τα δύο κρασιά που προανέφερα, σε πολύ πιο προσιτές τιμές.


Καλή εβδομάδα


Γρηγόρης Μιχαήλος
Γρηγόρης Μιχαήλος AIWS
(Associate Member in the Institute of Wines & Spirits)
Wine Educator & Consultant