Πώς να σερβίρετε τα ερυθρά σας αυτό το καλοκαίρι;Από τον Γ. Μιχαήλο


Παγωμένα... Και πριν πέσετε να με φάτε λάχανο θα εξηγηθώ. Αυτό είναι ένα από τα αγαπημένα καλοκαιρινά μου θέματα και είπα φέτος να το πιάσω από νωρίς... Λέγε λέγε και πιπιλίζοντας σιγά σιγά το μυαλό σας, ποιος ξέρει μπορεί στο τέλος να πετύχω το στόχο μου. Να σας βοηθήσω δηλαδή όσο μπορώ να απολαμβάνετε και κόκκινα κρασιά μες στο κατακαλόκαιρο.

Θεωρώ πως μια από τις πιο σημαντικές παραμέτρους στο κρασί ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες είναι ο δροσιστικός τους χαρακτήρας. Κάτι το οποίο ορθώς μέσα στο μυαλό σας το έχετε περισσότερο συνδέσει με λευκά όπως Ασύρτικα, Μοσχοφίλερα, Μαλαγουζιές, Ρομπόλες και πολλές ακόμα ποικιλίες από τον ελληνικό και διεθνή αμπελώνα που εμπίπτουν σε αυτή τη κατηγορία. Αντιθέτως αρκετά κόκκινα που απολαμβάνετε ευχάριστα το χειμώνα, αρχίζουν και φαίνονται υπερβολικά δυνατά, πλούσια, βαριά και συμπυκνωμένα. Τι κάνετε λοιπόν σε αυτή την περίπτωση;

Δροσίστε το ερυθρό κρασί το οποίο θέλετε να πιείτε. Πως; Πολύ απλά αφήστε το στο ψυγείο για μισή ώρα πριν το σερβίρετε. Εναλλακτικά χρησιμοποιείστε ένα κουβά τον οποίο θα έχετε γεμίσει με μπόλικο παγωμένο νερό και πολύ λίγο πάγο και τοποθετήστε το κρασί μέσα. Είναι εκπληκτικό το πως θα μεταμορφωθεί το κρασί σας και πόσο πιο αναζωογονητικό θα είναι σε αίσθηση.

Μη ξεχνάτε εξάλλου ότι αυτή η περιβόητη θερμοκρασία δωματίου στην οποία σερβίρονται τα ερυθρά κρασιά δεν έχει καμία σχέση με το καυτό ελληνικό καλοκαίρι των 35 και βάλε βαθμών Κελσίου, θερμοκρασία στην οποία τα κρασιά ουσιαστικά βράζουν. Σε περίπτωση που έχετε συντηρητή και τον έχετε ρυθμίσει στους 13-14 βαθμούς, τότε απλά σας προτείνω να βγάλετε το κρασί σας από το συντηρητή τελευταία στιγμή πριν το καταναλώσετε και πολύ γρήγορα αυτό θα πάρει ένα δύο βαθμούς ακόμα λόγω της ζέστης. Από εκεί και μετά απλά φροντίστε να το διατηρήσετε σε αυτή τη θερμοκρασία.

Επίσης για τους ζεστούς καλοκαιρινούς μήνες αποφύγετε τα πολύ υψηλά αλκοόλ και τα έντονα βαρελάτα ερυθρά. Κρασιά χωρίς βαρέλι ή έστω με λίγο βαρέλι είναι πιο ελαφριά, δροσιστικά και φρουτώδη, άρα περισσότερο ιδανικά για τη ζέστη του καλοκαιριού. Τα δε 15αρια αλκοόλ θα σας βαρύνουν πολύ περισσότερο με τις υψηλές θερμοκρασίες και σίγουρα η αίσθηση του καψίματος από την υψηλή αλκοόλη δε συνδυάζεται με καύσωνες.

Το ίδιο ισχύει και για τις τανίνες που είναι too much για τη ζέστη. Προτιμήστε λοιπόν πιο ελαφριά κρασιά, με δροσιστικές οξύτητες, μέτρια επίπεδα αλκοόλης, πιο ελαφρύ σώμα και τανίνες. Αναρωτιέστε που βρίσκονται αυτά τα κρασιά; Ρίξτε μια ματιά στη σελίδα του House of Wine και θα βρείτε αρκετές ποικιλίες που πληρούν τις συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Σας παραθέτω λοιπόν μερικές από τα αγαπημένες μου ερυθρές προτάσεις για το καλοκαίρι:

Λημνιώνα: ειδικά η εκδοχή του Χρήστου Ζαφειράκη είναι το απόλυτο καλοκαιρινό ερυθρό.

Τραγανό κόκκινο φρούτο, κομψότητα, δροσερή οξύτητα, μέτριο σώμα και τανίνες, από μια ανερχόμενη ποικιλία που ελπίζω ότι θα δώσει πολλά εξαιρετικά κρασιά στο μέλλον

Ξινόμαυρο: Όχι αυτό με τις πολλές τανίνες αλλά οι πιο ελαφριές εκδοχές του. Στο μυαλό μου έχω κάτι στο στυλ Young Vines του Θυμιόπουλου, αλλά άντε να το βρεις εδώ στην Ελλάδα αφού εξάγεται αποκλειστικά. Από εκεί και μετά θα κοίταγα περισσότερο στο ψυχρό Αμύνταιο παρά στη Νάουσα. Καλή Ρίζα του Κυρ- Γιάννη η Ξινόμαυρο-Λημνιώνα του Καρανίκα πληρούν 100% τις παραμέτρους που έθεσα παραπάνω.

Αγιωργίτικο: Προτιμήστε Νότιο από κτήμα Γαίας, Αμπέλου Ιδέα από Νεμέα Μπαραφάκα και γενικά τις χωρίς βαρέλι, πιο ελαφριές φρουτώδεις εκδοχές. Στους 13-14 βαθμούς Κελσίου κυριολεκτικά θα σας ξεδιψάσουν.

Chianti: Τι λέτε να δοκιμάζατε και κάτι από Ιταλία πλευρά; To Chianti είναι η πιο φημισμένη ονομασία προέλευσης της Ιταλίας για ερυθρά κρασιά. Το Sangiovese δίνει πάντα κρασιά με τραγανή οξύτητα, σε συνδυασμό με άγριο κεράσι και φίνες τανίνες. Αποφύγετε για το καλοκαίρι τις εκδόσεις Riserva που έχουν πολύ βαρέλι και προτιμήστε πιο απλές εκδοχές με έμφαση στο φρούτο.

Pinot Noir: Δε πιστεύω να πέρασε από το μυαλό σας ότι το Pinot Noir μπορεί να λείπει από μια τέτοια λίστα; Κομψότητα, φινέτσα, φίνες τανίνες και σώμα μέτριο, όπως σε μια generic ερυθρή Βουργουνδία, η σε επίπεδο κοινότητας αλλά ακόμα και από Νεοκοσμίτικες εκδοχές, όπως το Pinot Noir της Villa Maria ή το Greywacke, λαμβάνοντας όμως υπόψη ότι στην τελευταία περίπτωση, το αλκοόλ θα ανέβει λίγο πιο ψηλά.

Βλάχικο: Από το πιο χειμωνιάτικο, ψυχρό, κλίμα του Ελληνικού αμπελώνα ένα από τα πιο καλοκαιρινά ερυθρά κρασιά. Το κλειδί και εδώ είναι τα σχετικά χαμηλά επίπεδα αλκοόλης, οι μέτριες μαλακές τανίνες και ένα σώμα κομψό στο στυλ του Pinot Noir. Η οξύτητα και εδώ τονισμένη να κόβει πόντους από το σώμα και να χαρίζει φρεσκάδα. Αν δε το έχετε δοκιμάσει μέχρι τώρα, σπεύσατε γιατί πρόκειται για μια ποικιλία με ιδιαιτερότητα στο χαρακτήρα και φοβερή κομψότητα.


Καλή Εβδομάδα!


Γρηγόρης Μιχαήλος
Γρηγόρης Μιχαήλος AIWS
(Associate Member in the Institute of Wines & Spirits)
Wine Educator & Consultant