Βάζουμε λίγο “ροζ” στο ποτήρι μας!
Από την Μαριάννα Μακρύγιαννη AIWS

Αν έπρεπε να χαρακτηρίσουμε τα ροζέ κρασιά με λίγες λέξεις θα διαλέγαμε ανάμεσα στις: λαμπερά, ελκυστικά, ευχάριστα, αρωματικά, γεμάτα φρεσκάδα, φρουτώδη, ευκολόπιοτα!

Μπορεί σαν κατηγορία να τα λέμε ‘ροζέ΄ ωστόσο υπάρχουν πολύ χαρακτηρισμοί για να προσδιορίσουμε το χρώμα ενός ροζέ κρασιού. Κρεμμυδί, πορτοκαλί, σομόν, του σολομού ή τριανταφυλλί. Τα χρώματα αυτά προκύπτουν από τις ανθοκυάνες (τις ‘χρωστικές’), που υπάρχουν στις φλούδες των ερυθρών σταφυλιών. Για να πάρουμε το χρώμα αφήνουμε τις φλούδες σε επαφή με τον χυμό των σταφυλιών (εκχύλιση). Όσο περισσότερο διαρκεί η εκχύλιση τόσο πιο έντονο είναι το χρώμα του κρασιού. Όταν το κρασί αποκτήσει το επιθυμητό χρώμα, διαχωρίζονται οι φλούδες από τον χυμό και ακολουθεί η αλκοολική ζύμωση. Η διάρκεια της εκχύλισης εξαρτάται κυρίως από την ποικιλία που χρησιμοποιείται και το στυλ του κρασιού. Γενικότερα όσο πλουσιότερη είναι η ποικιλία σε ανθοκυάνες, τόσο λιγότερο χρόνο χρειάζεται για να αποκτήσει το επιθυμητό χρώμα. Συνήθως η διαδικασία αυτή διαρκεί 6 – 48 ώρες. Για παράδειγμα, στο ροζέ 14 – 18h της Γαίας, όπως δηλώνει και το όνομα του, η εκχύλιση διαρκεί περίπου 14 – 18 ώρες.

Ροζέ κρασιά μπορούν να παραχθούν και με ανάμιξη μικρής ποσότητας ερυθρού κρασιού με λευκό. Αυτή η μέθοδος βέβαια δεν επιτρέπεται σε χώρες της Ε.Ε. με εξαίρεση την παραγωγή των ροζέ Champagne.

Γενικότερα στα ροζέ κρασιά μπορούμε να βρούμε αρώματα φρούτων όπως κεράσι, βύσσινο, φράουλα, φραγκοστάφυλου και εσπεριδοειδών, λουλουδιών όπως τριαντάφυλλο και λεβάντα, γλυκών μπαχαρικών όπως κανέλλα, βουτύρου, ντομάτας, πιπεριάς και βοτάνων. Στο στόμα είναι συνήθως ελαφριά ή μέτρια και λιγότερο γεμάτα. Η οξύτητα τους είναι αισθητή για να προσδίδει φρεσκάδα. Τα περισσότερα κρασιά είναι ξηρά, όμως συναντάμε και κάποια ημίξηρα (Κτήμα Θεοδωρακάκου) ή ημίγλυκα . Σπάνια τα ροζέ κρασιά ωριμάζουν σε δρύινα βαρέλια. Είναι απολαυστικότερα όσο τα πίνουμε νεαρά.

Συνδυάζονται με πολλά φαγητά, από σαλάτες, ψάρια και θαλασσινά, πιάτα λευκών κρεάτων, πιάτα της ανατολίτικης κουζίνας, ζυμαρικά και ριζότο, λαδερά, τηγανιτά λαχανικά, χορτόπιτες μέχρι πίτσες και ελαφριά τυριά. Μπορούν να καταναλωθούν και μόνα τους ή με την συνοδεία φρούτων, ιδιαίτερα αυτά που έχουν λίγη γλυκύτητα.

Στον παγκόσμιο αμπελώνα η πιο φημισμένη περιοχή για την παραγωγή ροζέ κρασιών είναι η Προβηγκία στην Γαλλία. Οι ποικιλίες που χρησιμοποιούνται είναι κυρίως οι Cinsault, Mourvedre, Syrah, Grenache, και Cabernet Sauvignon. Τα καλύτερα κρασιά έρχονται από δύο Ονομασίες Προέλευσης τις Cote de Provence (Whispering Angel) και Bandol (Bandol Domaine Ott). Το χρώμα αυτών των κρασιών είναι αρκετά ανοιχτό σε σχέση με αυτό άλλων περιοχών και ειδικά με τα Ελληνικά ροζέ που το χρώμα τους είναι αρκετά έντονο. Στην περιοχή του Νότιου Ροδανού συναντάμε μία ακόμη περιοχή που διακρίνεται για την παραγωγή ροζέ κρασιών, το Tavel, από τις ποικιλίες Grenache και Cinsault. Εδώ θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα κρασιά είναι λίγο πιο γεμάτα και ότι μπορούν να εξελιχθούν για λίγα χρόνια στην φιάλη. Πηγαίνοντας λίγο πιο βόρεια στην Γαλλία, ροζέ κρασιά βρίσκουμε στην κοιλάδα του Λίγηρα, με σημαντικότερη την Ονομασία Προέλευσης Cabernet d’ Anjou (Langlois Chateau), κυρίως από Cabernet Franc και Cabernet Sauvignon.

Τα ροζέ κρασιά είναι συνδεδεμένα με τις ζεστές Ακτές της Μεσογείου. Έτσι λοιπόν ροζέ κρασιά παράγονται ευρέως σε όλη την Ιταλία και την Ισπανία (Rioja rosato, Caceres) καθώς και σε όλη την Ελλάδα! Στις χώρες του νέου κόσμου, η Καλιφόρνια ξεχωρίζει για την παραγωγή οικονομικών ροζέ κρασιών, συνήθως με αισθητή γλυκύτητα, από την ποικιλία Zinfandel.

Ελλάδα


Τα περισσότερα οινοποιεία στην Ελλάδα έχουν στην γκάμα τους τουλάχιστον ένα ροζέ κρασί. Κλασσικές γηγενείς ποικιλίες για ροζέ κρασιά είναι το Αγιωργίτικο, με χαρακτηριστικότερα αυτά από την Νεμέα (Βυσσινόκηπος Παλυβού) και το Ξινόμαυρο (Κτήμα Δύο φίλοι & Αβέρωφ ροζέ) στην Βόρειο Ελλάδα. Το μέτριο χρώμα του Αγιωργίτικου και το απαλό του Ξινόμαυρου σε συνδυασμό με τα αρώματα κόκκινων φρούτων που διαθέτουν και οι δύο ποικιλίες και την δροσερή οξύτητα, τις καθιστούν ιδανικές για την παραγωγή ροζέ κρασιών.

Εκτός από τα ήρεμα κρασιά από Ξινόμαυρο σημαντική είναι και η παρουσία των αφρωδών ροζέ κρασιών από το Αμύνταιο (Καρανίκας brut rose & ΕΑΣ Αμύνταιον sec). Πρόσφατα ήρθε και το πρώτο αφρώδες από Αγιωργίτικο το Amalia rose από το Κτήμα Τσέλεπου.

Εκτός από αυτές τις ποικιλίες, ροζέ Ελληνικό κρασί μπορούμε να βρούμε από όλες τις δημοφιλής διεθνείς ποικιλίες, Syrah (Βιβλία Χώρα), Cabernet Sauvignon (Άδολη Γη), Cabernet Franc, Merlot (Costa Lazaridi), Grenache Rouge (Nico Lazaridi), Tempranillo (Thema Παυλίδη), αλλά και πολλά χαρμάνια αυτών των ποικιλιών (Πόρτο Καρράς).

Και φυσικά οι Έλληνες παραγωγοί δεν θα μπορούσαν παρά να πειραματιστούν και να αξιοποιήσουν τις σπάνιες ερυθρές ποικιλίες που διαθέτει σε αφθονία ο Ελληνικός Αμπελώνας. Μαυροτράγανο (ΕΑΝ Σιγάλα), Βουδόματο (Γαβαλά) , Μαυροκουντούρα (Πλαγιές Γερακιών), Λημνιώνα (Ζαφειράκη), Βραδιανό (Ίαμα Βρυνιώτη), Αυγουστιάτης (Sun Rose Γράμψα) είναι κάποια χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Τελειώνοντας με τον Ελληνικό αμπελώνα πρέπει να αναφερθούμε στο Μοσχοφίλερο. Παρόλο που συνήθως δίνει λευκά κρασιά, ωστόσο πρόκειται για ερυθρωπή ποικιλία από την οποία μπορούν να παραχθούν ροζέ κρασιά μονοποικιλιακά (Gentilini), ή πολύ συχνότερα σε χαρμάνι με το Αγιωργίτικο (Μελιαστό Σπυρόπουλου & Άκρες Σκούρα).


Στην υγειά σας!


Μαριάννα Μακρύγιαννη AIWS