Ασιατική κουζίνα και Ελληνικά κρασιά
Από την Μαριάννα Μακρύγιαννη AIWS

Θα μπορούσαμε να πιούμε μία Μαλαγουζιά με Tom Yum kung, Ασύρτικο με Goo Lo Yuk ή ένα Αγιωργίτικο με Tikka Masala;

Η Ινδία, η Ταυλάνδη, η Κίνα, η Ιαπωνία και το Βιετνάμ είναι χώρες που φημίζονται για τις κουζίνες τους, φέρνοντας εξωτικό χαρακτήρα στο τραπέζι μας και κερδίζοντας όλο και περισσότερο φανατικούς θαυμαστές. Τι γίνεται όμως όταν θέλουμε να επιλέξουμε κρασί για να συνοδεύσουμε αυτά τα φαγητά; Θα μπορούσαν να σταθούν τα ελληνικά κρασιά δίπλα σε πιάτα της Ασιατικής κουζίνας που έχουν τόσο μεγάλες διαφορές με αυτά της Ελληνικής κουζίνας; Ίσως πριν από κάποια χρόνια να έπρεπε να ανατρέξουμε οπωσδήποτε στον παγκόσμιο αμπελώνα. Τώρα όμως οι επιλογές που προσφέρει ο Ελληνικός αμπελώνας είναι πολλές και μπορούν να καλύψουν ακόμα και αυτές τις ιδιαίτερες, διαφορετικές και πολύπλοκες κουζίνες.

Τα κοινά χαρακτηριστικά των περισσότερων Ασιατικών πιάτων, που πρέπει να λάβουμε υπόψη στην επιλογή του κρασιού, είναι η αρωματική ένταση, η γλυκύτητα, τα καρυκεύματα και το Umami (Umami, που στα Ιαπωνικά σημαίνει νοστιμιά, είναι η 5 γεύση που έχει προστεθεί πρόσφατα στο λεξικό των γευσιγνωστών και την βρίσκουμε σε τροφές όπως τα μανιτάρια, τα αυγά, την παρμεζάνα, την σόγια και τους ζωμούς ψαριών). Αν και η προσωπική προτίμηση και η ευαισθησία του καθενός παίζει σημαντικό ρόλο, ωστόσο ακολουθώντας κάποιες συμβουλές θα μπορούσαμε να οδηγηθούμε σε κρασιά που θα ταιριάξουν καλύτερα με τον χαρακτήρα των Ασιατικών πιάτων.

Η θεωρία λέει: Τα φαγητά με umami πολλές φορές ‘δυσκολεύουν’ τον συνδυασμό με το κρασί αφού μπορούν να κάνουν τις τανίνες των κόκκινων κρασιών ακόμα πιο πικρές/στυφές, οπότε αποφεύγουμε τα τανικά κρασιά και προτιμάμε τα φρουτώδη με αρκετή οξύτητα. Τα πικάντικα φαγητά επίσης μπορούν να κάνουν τα κόκκινα κρασιά να φαίνονται πιο πικρά, ενώ ταυτόχρονα κάνουν το αλκοόλ ακόμα πιο έντονο αφήνοντας μια αίσθηση ‘καψίματος’ στο στόμα. Οπότε πιο ασφαλής επιλογή είναι τα λευκά κρασιά ή τα ελαφριά κόκκινα με χαμηλό αλκοόλ και αν αυτά έχουν λίγη γλυκύτητα και φρουτώδη χαρακτήρα ακόμα καλύτερα. Με πιάτα που έχουν γλυκύτητα καλό είναι να βάζουμε δίπλα κρασιά που να έχουν και αυτά γλυκύτητα για να μην μας φαίνεται το κρασί πολύ όξινο. Αν τα ενώσουμε όλα αυτά οδηγούμαστε σε κρασιά αρωματικά με σχετικά χαμηλό αλκοόλ, φρουτώδη, με οξύτητα και ίσως γλυκύτητα και στην περίπτωση των κόκκινων ελαφριά με χαμηλό επίπεδο τανινών. Ο Ελληνικός αμπελώνας διαθέτει αρκετά τέτοια κρασιά που να ταιριάζουν σε αυτή την περιγραφή.

Και για να το κάνουμε πιο εύκολο, πάμε να βρούμε τα Ελληνικά ‘ταίρια’ των πιο αντιπροσωπευτικών πιάτων.

Για σούπες με noodles, λαχανικά αλλά και γαρίδες, μπορούμε να επιλέξουμε ένα φρέσκο Σαββατιανό (Σαββατιανό Α. Φράγκου), μία αρωματική Μαλαγουζιά (Alexandra Claudia Papagianni) ή ένα ροζέ (Φτέρη Τρουπή).

Το τηγανιτό ρύζι που κυριαρχεί στα Ασιατικά πιάτα και σερβίρεται με λαχανικά, σαφράν, γαρίδες ή κοτόπουλο μεταξύ άλλων, θα ταιριάξει με ένα Ασύρτικο εκτός Σαντορίνης με λίγο πιο φρουτώδη χαρακτήρα από αυτά του νησιού, όπως το Ασύρτικο Sur Lies Βρυνιώτη.

Τα πιο εξωτικά Ελληνικά Sauvignon Blanc (Κτήμα ‘Αλφα Sauvignon Blanc) αλλά και χαρμάνια αυτών με ποικιλίες όπως η Μαλαγουζιά (Πλαγιές Γερακιών λευκός) ή το Ασύρτικο (Ηλιοστάλαχτος λευκός, Συμεωνίδη), θα σταθούν καλά με spring oles, ψάρι με λαχανικά στον ατμό ή noodles με λαχανικά.

Τις γαρίδες τηγανιτές ή το τηγανιτό κοτόπουλο με κρούστα μπαχαρικών θα τολμήσουμε να τα δοκιμάσουμε με μία σχετικά φρέσκια Σαντορίνη όπως η Δελφίνια Σαντορίνη, επωφελούμενοι από την υψηλή οξύτητα ή με μια Ρομπόλα (Gentilini Ρομπόλα Κεφαλληνίας).

Για κοτόπουλο με κάρυ και γενικότερα χοιρινό ή κοτόπουλο με μπαχαρικά και γάλα καρύδας, η πρώτη σκέψη είναι ένα πλούσιο και αρωματικό ροζέ (14-18 Γαία ή Βυσσινόκη