Ασύρτικα χωρίς… Σαντορίνη
Από την Μαριάννα Μακρύγιαννη AIWS

Σε πρόσφατο άρθρο μιλήσαμε για την Σαντορίνη χωρίς Ασύρτικο! Σε αυτό το κείμενο θα μιλήσουμε για Ασύρτικο χωρίς την Σαντορίνη. Όχι γιατί ‘σνομπάρουμε΄ τις Σαντορίνες αλλά γιατί έχουμε γράψει αμέτρητα κείμενα για αυτές και θα γράψουμε άλλα τόσα. Γιατί το επίπεδο των κρασιών της έχει φτάσει τόσο ψηλά που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει. Και συνεχώς ανεβαίνει. Από την Σαντορίνη ξεκίνησε η ‘τρελή κούρσα’ του Ασύρτικου δίνοντας παράλληλα το έναυσμα και σε άλλες περιοχές και κάνοντας την χώρα μας γνωστή σε όλον τον οινικό κόσμο.

Το Ασύρτικο αντέχει στην ξηρασία και στην ζέστη διατηρώντας υψηλά επίπεδα οξύτητας, έτσι έχει εγκλιματιστεί και σε πολλές ακόμα περιοχές της χώρας. Στην Βόρεια Ελλάδα κερδίζει συνεχώς έδαφος, με την Δράμα να κατέχει μεγάλο μερίδιο αμπελώνων και την Καβάλα και το Αμύνταιο (Terra Levea Ασύρτικο) να ακολουθούν. Αρχικά το χρησιμοποιούσαν συνήθως σε χαρμάνια με Sauvignon Blanc (THEMA - Λευκός), Μαλαγουζιά (Κτήμα Γεροβασιλείου - Λευκός) και άλλες λευκές ποικιλίες, όμως τώρα τα μονοποικιλιακά Ασύρτικα (Chateau Julia - Ασύρτικο ) συνεχώς αυξάνονται. Η επόμενη περιοχή όπου το Ασύρτικο ‘ανεβαίνει’ είναι η Κεντρική Ελλάδα, με παραδείγματα όπως το Ασύρτικο Sur Lie του Βρυνιώτη από την Εύβοια που έχει αποσπάσει πολύ καλές κριτικές (που με βρίσκουν σύμφωνη), το Alba Vissa του Καραδήμου από την Αταλάντη αλλά και το Μυλωνάς - Ασύρτικο στην Αττική.

Στην Πελοπόννησο, τα Ιόνια νησιά και την Ήπειρο η ποικιλία δεν είναι ακόμα τόσο διαδεδομένη, σε αντίθεση με την Κρήτη και τα υπόλοιπα νησιά των Κυκλάδων που έχει δώσει κάποια πολύ ενδιαφέροντα παραδείγματα. Το ‘Ασύρτικο εκτός Σαντορίνης’ δεν περιλαμβάνει πια περιοχές μόνο στην Ελλάδα αλλά σιγά σιγά εξαπλώνεται και σε άλλες οινοπαραγωγικές χώρες όπως η Αυστραλία, η Νότιος Αφρική και η Ιταλία.

Αν πρέπει να συγκρίνουμε τα Ασύρτικα εκτός Σαντορίνης με αυτά του νησιού, θα μπορούσαμε να πούμε ότι εμφανίζονται περισσότερο φρουτώδη, με λιγότερο ορυκτό χαρακτήρα και λιγότερο αυστηρά στην νεότητα τους. Δεν έχουν την ίδια ικανότητα να παλαιώνουν, όμως έχοντας δοκιμάσει παλαιότερες χρονιές από το Ασύρτικο του Βρυνιώτη, τα Ασύρτικα από το Κτήμα Τέχνη Οίνου (Ασύρτικο Τέχνη)και το Ασύρτικο του Παυλίδη (Emphasis - Ασύρτικο), σίγουρα μπορούμε να πούμε ότι έχουν δυνατότητα εξέλιξης. Αν θέλετε να μυήσετε έναν νέο οινόφιλο στο Ασύρτικο, κεράστε τον αρχικά ένα ‘εκτός’ και μετά μία Σαντορίνη.

Ωστόσο το Ασύρτικο που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και θα ήθελα να σταθώ περισσότερο έρχεται από την Τήνο. Πρόσφατα συμμετείχα σε μία τυφλή γευστική δοκιμή με 7 premium Ασύρτικα της Σαντορίνης και ένα εκτός του νησιού. Δοκιμάζοντας τα κρασιά, δεν μπόρεσα να βρω ποιο είναι εκτός Σαντορίνης αφού όλα είχαν τα τυπικά χαρακτηριστικά. Το κρασί εκτός Σαντορίνης ήταν το Ασύρτικο T-Οίνος από τους Τηνιακούς Αμπελώνες, που όχι μόνο μας ξεγέλασε θεωρώντας το ‘τυπική Σαντορίνη’ αλλά ήταν και στα δύο πρώτα κρασιά που κέρδισαν την προτίμηση μου.

Οι αμπελώνες των Τηνιακών Αμπελώνων βρίσκονται στην περιοχή Φαλατάδος, σε υψόμετρο 350 μέτρων. Το έδαφος είναι γρανιτικό και πολύ φτωχό, με τις αποδόσεις να είναι σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα (περίπου 18hl/ha). Το 20% του κρασιού έχει ζυμώσει σε ανοξείδωτες δεξαμενές, το 60% σε ξύλινες δεξαμενές των 2tn και το 20% σε δρύινα βαρέλια. Το κρασί ήταν ‘κλειστό’ στην αρχή αλλά μετά από λίγη ώρα άνοιξε και ξεδίπλωσε ένα εξαιρετικά πολύπλοκο χαρακτήρα. Αρώματα εσπεριδοειδών και γλυκών φρούτων σε αρμονία με αυτά της ζύμης και της δρυός και όλα αυτά σε φόντο ορυκτών. Η οξύτητα του κοφτερή, η λιπαρότητα και ο όγκος του αξιοσημείωτα και η επίγευση του ατελείωτη. Ίσως στις περισσότερες περιοχές εκτός Σαντορίνης να μην μπορούμε να μιλήσουμε με άνεση για τυπικότητα. Αυτό το κρασί όμως όχι μόνο έχει όλα τα χαρακτηριστικά που έχουν τα Ασύρτικα από την Σαντορίνη αλλά σίγουρα μπορεί να κοντραριστεί με τις premium Σαντορίνες. Και επειδή πολλοί θα σταθείτε στην τιμή του, το υψηλό κόστος παραγωγής του, η περιορισμένη παραγωγή (μόλις 5000 φιάλες) και η εξαιρετική του ποιότητα δικαιολογούν κατά την γνώμη μου τα 40+ €.


Στην υγειά σας!

Μαριάννα Μακρύγιαννη AIWS