Το αναφαίρετο δικαίωμα στο όνειρο Από τον Τ. Πικούνη



Το απρόσιτο έχει πάντα τη γοητεία του... Ποιός δεν ζήλεψε τις απαστράπτουσες και εξωτικές Ferrari των 300.000 € σε περιοδικά (συνήθως) και σε εκθέσεις (σπανότερα)... Ποιός δεν γύρισε το κεφάλι του στο δρόμο για να θαυμάσει ένα ακριβό αυτοκίνητο που περνούσε μεγαλοπρεπώς... Πόσες γυναίκες δεν ...έλειωσαν μπροστά στα απρόσιτα μοντέλα του Dior και άλλων μάγων της Haute Couture, πόσες δεν σταμάτησαν στη βιτρίνα κάποιου καταστήματος μπροστά στα πανάκριβα Prada, τα Gucci, τα Versace...

Ο λαός έχει την παροιμία του, από παλιές δύσκολες εποχές πείνας: "Φάτε μάτια ψάρια..." Είναι το αναφαίρετο δικαίωμα στο όνειρο, και -κακά τα ψέματα- αυτό το δικαίωμα είναι ανεξάρτητο ιδεολογίας, στάσης ζωής, χαρακτήρα.

Το ίδιο συμβαίνει παντού... Κάθε αγορά έχει τους fan της, κάθε αγορά έχει τα "απρόσιτα"... τα πανάκριβα, αυτά που απευθύνονται στο πορτοφόλι των λίγων ή ελάχιστων, και στις ορέξεις όλων. Το ίδιο συμβαίνει και με το κρασί.

Ίσως θα εκπλαγείτε αν σας πούμε ότι στις σελίδες μας, στα emails κλπ. τα περισσότερα clicks και τις περισσότερες επισκέψεις δέχονται ακριβώς αυτά τα "απρόσιτα" κρασιά, τα Dream Wines του παγκόσμιου αλλά και του ελληνικού αμπελώνα. Τα κρασιά που είναι απίθανο να αγοραστούν από τους περισσότερους επισκέπτες τους. Και όσο η κρίση βαθαίνει, τόσο τα απρόσιτα εμπλουτίζονται με εκείνα τα κρασιά που, πριν λίγο καιρό, ήσαν προσιτά σε πολύ περισσότερους.

Κάποιοι ισχυρίζονται πως, σε καιρούς δύσκολους, όταν ο κόσμος υποφέρει, είναι πρόκληση να δημοσιεύονται και να παρουσιάζονται εκείνα τα προϊόντα που απευθύνονται στους ελάχιστους, τα απρόσιτα σε τιμή. Αλλά... υπάρχουν κάποιες ενστάσεις σε αυτό.

Η πρώτη ένσταση είναι ότι κάποια προϊόντα -και κρασιά- ήσαν πάντα απρόσιτα. Είτε βρισκόμαστε σε οικονομική κρίση είτε όχι. Ναι, έχουμε πουλήσει μόνο 2 Chateau Petrus των 4.200 € περίπου. Το θαύμα αυτό της οινοποιίας ήταν ανέκαθεν απρόσιτο στο 99,99% των ελλήνων οινόφιλων. Αλλά και πολλά κρασιά πάνω από 400, 200 ή και 100 € ήσαν επίσης άπιαστο όνειρο για τους περισσότερους. Άρα εδώ τίποτα δεν άλλαξε... Δυστυχώς, αυτό που άλλαξε είναι ότι πολλά κρασιά προσιτά σε οινόφιλους πριν την κρίση, έγιναν τώρα άπιαστο όνειρο. Και αυτό μπορεί να είναι πολύ πιο σκληρό από τις δημοσιεύσεις σχετικές με τα Chateau Petrus και τα Chateau Lafite για ένα πραγματικό οινόφιλο...

"Ουδέν κακόν αμιγές καλού" έλεγαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι. Είναι μια ευκαιρία να ανακαλύψουν κάποιοι ότι υπάρχουν, πέρα από τα πανάκριβα ή τα ακριβά, και άλλα κρασιά, πιο προσιτά, φθηνότερα, που αν δεν φτάνουν στην ποιότητα των πρώτων -και μερικά την φθάνουν και την ξεπερνούν!- εντούτοις είναι εξαιρετικά αξιόλογα. Αν το 80% των αγοραστών των ακριβών κρασιών ξεπεράσει τον εγωισμό του ότι θα πρέπει να έχει στο τραπέζι του σαν status symbol το καλύτερο (διάβαζε ακριβότερο), δεν θα βρεί διαφορά ανάμεσα στα πανάκριβα κρασιά που κάποτε σέρβιρε στους καλεσμένους του από τα εξαιρετικά αλλά φθηνότερα. Το πρόβλημα μένει στο υπόλοιπο 20% των οινόφιλων, τους δύστυχους αυτούς που έχουν την ικανότητα να διακρίνουν την διαφορά, και που για αυτούς μπορεί να είναι τόσο σημαντική, όσο σημαντική είναι διαφορά για τους φίλους της μουσικής μεταξύ Strauss και Motzart. Και ειδικά αυτούς, κανένα τεκμήριο, κανένα "πόθεν έσχες", καμμιά αίσθηση οικονομίας δεν θα τους εμποδίσει να μαζεύουν ευρώ-ευρώ το ποσόν που χρειάζεται για να απολαύσουν κάποτε κάποιο από τα "μεγάλα κρασιά" του πόθου τους!

Η δεύτερη ένσταση είναι ότι, ακόμα και σήμερα, υπάρχει αγορά για τα ακριβά κρασιά. Και μάλιστα αυτή η αγορά δεν έχει μειωθεί τόσο, όσο η αγορά των κρασιών στην μεσαία κλίμακα. Ένα eshop σαν το House of Wine απευθύνεται σε όλους τους φίλους του κρασιού, ανεξάρτητα από το οικονομικό τους επίπεδο, ή το μορφωτικό, ή οποιοδήποτε άλλο. Διαθέτει εξαιρετικά κρασιά για όλους και για όλα τα βαλάντια, και θα ήταν υποκρισία αν σήμερα άλλαζε αυτή η στάση.

Πέρα όμως από τις δύο αυτές ενστάσεις στην "πρόκληση" για προβολή "απρόσιτων" κρασιών, υπάρχει και μια τρίτη: Είτε το θέλουμε είτε όχι, για τους περισσότερους ανθρώπους αυτά τα "ονειρικά" προϊόντα είναι η σπίθα που βάζει φωτιά στην προσπάθεια για το καλύτερο, για την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσής τους. H απόκτησή τους, για μεγάλο ποσοστό των συμπολιτών μας, αποτελεί και σύμβολο επιτυχίας. Και αν η πρόοδος της οικονομίας βασίζεται στην προσπάθεια του καθενός από εμάς, τότε "ο σκοπός αγιάζει το ...δόλωμα" -για να παραφράσουμε το γνωστό ρητό. Πέρα από εκτιμήσεις ή αξιολογήσεις που βασίζονται στα προσωπικά πιστεύω του καθενός από εμάς, η επίτευξη του κοινά αποδεκτού στόχου, της ανάπτυξης, είναι ανεξάρτητη των αιτίων που υποκινούν το άτομο για να τους πετύχει. Και τα "σύμβολα", τα "όνειρα", τα "απρόσιτα" παίζουν το ρόλο τους στην κοινωνία του 21ου αιώνα. Όπως τον έπαιζαν πάντοτε, σε όλες τις κοινωνίες και τις εποχές, αν τους αφαιρέσουμε κοινωνικά, πολιτικά και άλλα ...ματογυάλια που οι άνθρωποι είτε φόρεσαν μόνοι τους είτε τους φορέθηκαν με το ζόρι!.

Το House of Wine δημιουργήθηκε για να δώσει σε όλους τους φίλους του κρασιού την δυνατότητα, οπουδήποτε και αν βρίσκονται, από τη Θράκη μέχρι το Καστελλόριζο να έχουν άμεση πρόσβαση σε εξαιρετικά, ποιοτικά κρασιά σε όλο το εύρος των τιμών, αλλά και σε όλους- φίλους του κρασιού ή όχι- να έχουν την πληροφόρηση που είτε αναζητούν είτε που θα τους φέρει κοντά στην μεγάλη οικογένεια των οινόφιλων. Ταυτόχρονα, δημιουργήθηκε για να ικανοποιήσει και να δώσει διέξοδο στην αγάπη των δημιουργών του για το κρασί.

Είμαστε λοιπόν fan του κρασιού. Και όπως οι fan των αυτοκινήτων, έτσι και εμείς μαζί με τους φίλους που μας παρακολουθούν και αγοράζουν τα προϊόντα μας, θα συνεχίσουμε να παρουσιάζουμε και να προβάλλουμε τις αντίστοιχες "Ferrari" του τομέα μας, να τις θαυμάζουμε, να τις ποθούμε σαν "άπιαστο όνειρο", ακόμα και αν κανείς πια δεν θα μπορεί να τις αγοράσει!. Και ταυτόχρονα, με τις τιμές μας, τις προσφορές μας να κάνουμε πιο προσιτά σε όλους τα κρασιά και τα ποτά που αγαπούν ώστε να συνεχίσουν να τα απολαμβάνουν τις δύσκολες αυτές ημέρες της κρίσης.