Από τον Κ. Κοντογιώργη


Την περασμένη αλλά και την προ περασμένη εβδομάδα ασχολήθηκα με τα World Whisky Awards, έμμεσα ή άμεσα ξεκινώντας με αφορμή την βράβευση του Kavalan Solist Vinho Barrique σαν καλύτερο single malt στον κόσμο την χρονιά που διανύουμε.

Δεν σκόπευα να επεκταθώ παραπάνω στο θέμα, αλλά μια δημοπρασία whisky που έγινε την περασμένη εβδομάδα στο Μπέρμιγχαμ, με κάνει να το επαναφέρω.

Συγκεκριμένα, ενώ το whisky αυτό από την Taiwan μέχρι πρότινος επωλείτο στο διαδίκτυο απο 70-90 ευρώ, στη δημοπρασία που προανέφερα πουλήθηκαν δυο φιάλες προς 340 λίρες Αγγλίας, ή κάθε μια παρακαλώ.

Έχουμε και λέμε λοιπόν.

Στις 340 λίρες θα πρέπει να προσθέσω επιπλέον ένα 10% σαν προμήθεια του οίκου δημοπρασιών, αρά από το νούμερο 340 πάμε αυτομάτως στο 374. Και αν υπολογίσω τις 374 λίρες με σημερινή ισοτιμία λίρας ευρώ πάμε στα 511 ευρώ ή φιάλη, θεωρώντας μάλιστα ως δεδομένο ότι οι φιάλες πουλήθηκαν σε παραλήπτη εντός Ηνωμένου Βασίλειου, γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα πρέπει να υπολογίσω και έξοδα αποστολής.

Αλλά έστω κι αν πάρουμε σαν βάση το 511 ρωτώ:

Είμαστε καθόλου καλά; Μπορεί να μου πει κάποιος τι συμβαίνει; Πρόκειται και με την Taiwan να δούμε το έργο που βλέπουμε εδώ και ένα-εναμισυ χρόνο και με την Ιαπωνία;

Βέβαια, θα πει κάποιος και ίσως δικαιολογημένα: Κάτσε ρε φίλε το δοκίμασες;

Λοιπόν μέχρι και τη συγγραφή του προηγούμενου άρθρου δεν το είχα δοκιμάσει. Μετά όμως από τόσο ντόρο που έγινε και γνωρίζοντας οτι βρίσκεται στο Λονδίνο καλός φίλος ο οποίος θα επέστρεφε στην Ελλάδα την Μ. Πέμπτη για τις γιορτές του Πάσχα, φρόντισα να προμηθευτώ μια μινιατούρα των 50 ml για να δω τι σόι πράγμα είναι αυτό και λέω μινιατούρα, διότι έστω και 70 ευρώ δεν έδινα για whisky από την Taiwan.

Πάμε λοιπόν στα συμπεράσματα της δοκιμής.

Καταρχάς, μιλάμε για ένα whisky κυριολεκτικά πετιμέζι. Θυμίζει πολύ έντονα bourbon και έχει ευχάριστα αρώματα και γεύσεις βανίλιας, ζαχαρωτών, καφέ, αποξηραμένων φρούτων, καθώς επίσης και υψηλό αλκοολικό βαθμό 58.6%, κάτι που όπως πάντα μου αρέσει.

Όμως, αν ήθελα τόση γλύκα θα έπινα βυσσινάδα. Επίσης αν ήθελα να πιω κάτι που μοιάζει τόσο πολύ με bourbon, γιατί να προτιμήσω το Kavalan και να μην πιω σε ίδιο μέγεθος χρημάτων το απίθανο στο ειδος του Wild Turkey 12 ετων;

Ή στο κάτω κάτω, αν θέλω τέτοιου ύφους whisky, γιατί να μην πιω ένα δεκατεσσάρι Balvenie Carribean Cask που είναι φτιαγμένο απο τον κορυφαίο καλλιτέχνη του είδους εν ζωή, τον David Stewart;

Ωστόσο για να παίξω 50-50 και να είμαι αντικειμενικός, θα πρέπει να πω οτι για τέτοιου τύπου, πολύ γλυκόπιοτο whisky είναι πραγματικά εξαιρετικό και θεωρώ απολύτως δικαιολογημένο να πληρώσει κάποιος ένα ποσό της τάξης των 70-90 ευρώ για να το πιει.

Όμως τι γίνεται με τα 511; Ποιος δίνει 511 ευρώ, έστω όχι για να πιει, αλλά για συλλογή, όταν με λίγο παραπάνω από τα μισά λεφτά μπορεί να έχει στη συλλογή του κορυφαία Ardbeg, Macallan, Balvenie ή Bowmore;

Και όπως βλέπετε δεν το επικεντρώνω στο πόσο κοστίζει το Kavalan ως ποτό, αφού καταλαβαίνω οτι ο αγοραστής είναι συλλέκτης, παρόλα αυτά όμως θεωρώ τα 511 ευρώ παραπάνω απο εξωφρενικά, αφού κι εγώ άλλωστε είμαι συλλέκτης, αλλά άλλο πράγμα να είσαι συλλέκτης και άλλο πράγμα να είσαι ηλίθιος.

Όποιος θέλει να δώσει 511 ευρώ μπορεί κάλλιστα να αγοράσει Brora, Port Ellen, Rosebank , που του χρόνου θα έχουν μια χρηματιστηριακή αξία 20-30% πάνω και δεν θα έχουν ξεφουσκώσει σαν μπαλόνι.

Τα ίδια και χειρότερα άλλωστε έγιναν και με το Yamazaki Sherry Cask 2013, το οποίο ενώ μόλις βγήκε στην αγορά κυμαινόταν από 130-170 ευρώ, απολύτως φυσιολογικά και πιθανόν και φθηνά για την ομολογουμένως πολύ υψηλη ποιότητά του, ξαφνικά εκτοξεύθηκε στα 1500-2000 ευρώ μετά την αμφιλεγόμενη βράβευση του απο το Whisky Bible του Jim Murray. Δηλαδή, πολύ καλό για 200 ευρώ, απαράδεκτο για 10 φόρες πάνω, αφού αυτές οι εξωφρενικές τιμές έχω κατ’ επανάληψη εξηγήσει πως προκύπτουν.

Επανερχόμενος στο Kavalan Solist, θα αναφέρω για την ιστορία ότι ή μινιατούρα κόστιζε 11 λίρες, ένα ποσό μάλλον αποδεκτό για αυτό που ήπια. Κοντολογίς, καλό αλλά, πρώτον δεν ξέρω αν είναι το κορυφαίο της χρονιάς και δεύτερον απέχει έτη φωτός απο τα 511 ευρώ.

Τελειώνοντας, ελπίζω να μην λειτουργεί και ή παγκόσμια πλεον βιομηχανία whisky, με λογική Ελλάδας που επιβραβεύεται ή λεζάντα και ή γνωριμία και όχι ή γνώση, ευτυχώς πλην ελάχιστων εξαιρέσεων.

Καλή Ανάσταση

Κυριάκος Κοντογιώργης


Ο Κυριάκος Κοντογιωργης ασχολείται από το 1992 με τα κρασιά και τα αποστάγματα, είναι ιδιοκτήτης εταιρείας που ασχολείται με την εμπορία των συγκεκριμένων προϊόντων, καθώς επίσης είναι και γνωστός συλλέκτης whisky και cognac. Είναι μόνιμος συνεργάτης του Whisky Magazine τα τελευταία χρόνια, και έχει επίσης μόνιμη συνεργασία με όλους τους μεγάλους οίκους δημοπρασιών whisky, όπως Christies, McTears, Bonhams. Η ενασχόληση του για 22 και πλέον χρόνια σε αυτό τον χώρο, του έχει δώσει βαθιά και εμπεριστατωμένη γνώση στο whisky, τόσο σε επίπεδο τεχνικών στοιχείων, όσο και σε επίπεδο ιστορικών λεπτομερειών.