Από τον Κ. Κοντογιώργη


Αυτή την εβδομάδα λέω να προσεγγίσω το whisky από μια άλλη οπτική γωνία δηλαδή όχι αυτή της απόλαυσης, που φυσικά είναι η σημαντικότερη, αλλά από την καθαρά εμπορική του πλευρά, από αυτήν δηλαδή που δεν έχω καταφέρει να το δω εγώ, όσο κι αν προσπάθησα τα τελευταία χρόνια. Όσοι με γνωρίζουν προσωπικά ξέρουν πως έχω ξεκινήσει τη σχέση μου με τα ποτά σαν συλλέκτης και πότης, αλλά στην πορεία και για πολλούς και διαφόρους λόγους αποφάσισα να διοχετεύσω το μεράκι και τη γνώση μου για το αντικείμενο σε καθαρά εμπορικές δραστηριότητες. Το κακό, ή το καλό, αναλόγως πως θα το δει κανείς, είναι ότι ποτέ δεν κατάφερα να ξεχωρίσω τα δυο κομμάτια μεταξύ τους, δηλαδή το κομμάτι του ανθρώπου που αγαπάει σαν ερασιτέχνης και συλλέκτης το συγκεκριμένο αντικείμενο και το κομμάτι του ανθρώπου που απλώς ασκεί ένα επάγγελμα με βάση το ίδιο αντικείμενο.

Αποτέλεσμα όλου αυτού είναι να κάνω μάλλον κακό στην τσέπη μου, μέσω αγορών από δημοπρασίες της Σκωτίας, που υποτίθεται ότι θα κατέληγαν σε μεταπώληση με σαφές κέρδος σε αγορές της υπόλοιπης Ευρώπης, αλλά και της Ασίας, αλλά τελικά κατέληξαν στη συλλογή μου, αφού έχω το μικρόβιο και όταν έρθει στη κατοχή μου κάτι ιδιαίτερο, δεν μπορώ να το αποχωριστώ.

Ωστόσο, μιας και η εύρεση, διαχείριση και η εμπορία whisky είναι το μέσο για ν