Από τον Κ. Κοντογιώργη


Από το 2001 και μετά, ασχολούμαι με την αγορά whisky του εξωτερικού, αγοράζοντας και πουλώντας από τις δημοπρασίες της Αγγλίας και της Γερμανίας. Είναι πιθανόν να είμαι ο παλαιότερος στην Ελλάδα που επιδίδεται στη συγκεκριμένη δραστηριότητα, ωστόσο τον τελευταίο καιρό, βλέπω όλο και περισσότερο κόσμο στη χώρα μας να ασχολείται με το σπορ της αγοραπωλησίας whisky στις μεγάλες δημοπρασίες του εξωτερικού. Έτσι ίσως εξηγείται και το γεγονός, ότι η ενημέρωση που κάνω για τα νέα της αγοράς, έχει ευρύ αναγνωστικό κοινό, όπως πληροφορούμαι. Πάμε λοιπόν να δούμε τι έγινε τον τελευταίο μήνα, όπου πρέπει να σας πω ότι τα Macallan έκαναν επίδειξη ισχύος, σάρωσαν τα πάντα και γενικώς δεν άφησαν τίποτα όρθιο, αφού είδαμε απίστευτα νούμερα.

Ξεκινάω με τη Γερμανία, σε δημοπρασία που τελείωσε την Πρωταπριλιά. Νικήτής εδώ το πασίγνωστο Macallan Select Reserve 52 ετών του 1946.Το ποσό που δαπανήθηκε ήταν τα 9505 ευρώ και εδώ θα ήθελα να σταθώ λίγο. Το ίδιο μπουκάλι στην προηγούμενη δημοπρασία του ίδιου οίκου πωλήθηκε για 14121 ευρώ. Επομένως είναι φανερό ότι τίποτα δεν είναι σίγουρο και χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Αμέσως μεγαλύτερο νούμερο για το θεϊκό Springbank 100 Proof, δηλαδή 57.1 αλκοόλ, σε επίσημη εμφιάλωση του αποστακτηρίου για τον αείμνηστο μαέστρο Silvano Samaroli. Αυτό το whisky με τη δωδεκαετή παλαίωση θεωρείται κατά πολλούς το κορυφαίο από καταβολής whisky, βγαίνει από σπανίως έως ποτέ σε δημοπρασίες και πωλήθηκε για 8005 ευρώ, λίγα κατά τη γνώμη μας, με την έννοια ότι είναι καλύτερο από το Macallan που κατέλαβε την πρώτη θέση. Αμέσως μετά είχαμε αμερικάνικο και συγκεκριμένα το Van Winkle 13 ετών, το οποίο μάλιστα δεν ήταν bourbon, αλλά rye και κάποιος δαπάνησε 6005 ευρώ για να το αποκτήσει. Τα γιαπωνέζικα αυτή τη φορά κινήθηκαν χαμηλά, με το Karuizawa του 1972 που έπιασε 3155 ευρώ, να είναι πρώτο στον κατάλογο. Λησμόνησα στην τρίτη θέση το μυθικό Laphroaig 31 ετών του 1974, το οποίο ο τυχερός νέος του ιδιοκτήτης απόκτησε δαπανώντας 7005 ευρώ και στην πέμπτη θέση το ομόσταυλό του Laphroaig 40 ετών, το οποίο πωλήθηκε για 4255 ευρώ. Σούπερ απόδοση και για το θρυλικό Springbank West Highland Malt Cask 441 του 1966, το οποίο έπιασε αισίως τα 4155 ευρώ. Πάντως, αν ρωτάτε εμένα, όλα όσα παρουσίασα, είναι καλύτερα από το Macallan που κέρδισε.

Πάω παρακάτω και ρίχνω μια ματιά τι έγινε στη Γλασκόβη, την αμέσως επόμενη ημέρα. Εδώ είχαμε περίπατο για το Macallan Millenium Edition 50 ετών του 1949, το οποίο κόστισε τελικά 16500 λίρες, περίπου δηλαδή 19000 ευρώ. Αμέσως μετά είχαμε έκπληξη από ένα μέτριο αποστακτήριο. Κάποιος τρελός πλήρωσε 10000 λίρες για Tullibardine. Και όσο κι αν ήταν 60 ετών, δεν παύει να είναι Tullibardine. Τα Bowmore πήγαν πολύ καλά, με πολλά κομμάτια πάνω από το χιλιάρικο και δυο σούπερ επιδόσεις. Το Bowmore 38 ετών του 1957 πωλήθηκε για 5400 λίρες, ενώ λίγο πιο ψηλά με 5600 λίρες βρέθηκε το Bowmore 42 ετών του 1965. Καλά πήγαν και τα Laphroaig 40 ετών, αφού δυο κομμάτια πωλήθηκαν για 3600 λίρες έκαστο. Τα γιαπωνέζικα κι εδώ έτσι κι έτσι, ενώ τα άλλα βαριά χαρτιά λίγα πράγματα.

Στις 3 Απριλίου στο Perth της Σκωτίας ξανά νικητής ήταν τα Macallan. Η πρώτη θέση κόστισε 10505 λίρες, για μια εξάδα όμως, οπότε νικητή εγώ προσωπικά θεωρώ το Karuizawa Sakura με 10000 λίρες, ενώ γενικά στις πρώτες θέσεις είχαμε ολόκληρο στρατό από Karuizawa. Την τιμή για τη Σκωτία έσωσε το Glenfiddich Silver Stag Edition 30 ετών, με 4200 λίρες.

Στις 5 Απριλίου στην Αγγλία είχαμε περίπου μια από τα ίδια. Από τις 60 πρώτες θέσεις, τα Macallan κατέλαβαν τις 51 και φυσικά και την πρώτη θέση με το Macallan Lalique First Edition, που έπιασε το εξωφρενικό 65210 λίρες, δηλαδή κάτι παραπάνω από 76000 ευρώ. Δεν είμαστε καθόλου καλά μου φαίνεται.

Αυτό όμως δεν ήταν τίποτα.

Για το τέλος άφησα το πιο σοκαριστικό. Στις 2 Απριλίου σε δημοπρασία του πασίγνωστου οίκου Sothebys στο Hong Kong κάποιος σχιζοφρενής ελάφρωσε την προφανώς παχυλή τσέπη του, κατά 993.000 δολάρια. Για να αγοράσει, όχι ολόκληρο τον οίκο, όπως θα φανταζόταν κάποιος, αλλά όλη τη συλλογή από τα Macallan Lalique, που συνοδευόταν από έξι μινιατούρες από τη σειρά Fine and Rare και ένα χειροποίητο γραφείο στο οποίο κάθονταν όλα αυτά. Και βέβαια, δεν λέω, υπέροχο το απόκτημα του εν λόγω Ασιάτη κυρίου, αλλά όπως και να το κάνουμε, δεν μου βγαίνουν τα νούμερα, δηλαδή δεν καταλαβαίνω πως προκύπτει το ποσό.

Συνέρχομαι από το σοκ με μια γουλιά από το διαχρονικό Balvenie 12 ετών.

Στην υγειά σας


Ο Κυριάκος Κοντογιωργης ασχολείται από το 1992 με τα κρασιά και τα αποστάγματα, είναι ιδιοκτήτης εταιρείας που ασχολείται με την εμπορία των συγκεκριμένων προϊόντων, καθώς επίσης είναι και γνωστός συλλέκτης whisky και cognac. Εχει μόνιμη συνεργασία με όλους τους μεγάλους οίκους δημοπρασιών whisky, όπως Christies, McTears, Bonhams. Η ενασχόληση του για 22 και πλέον χρόνια σε αυτό τον χώρο, του έχει δώσει βαθιά και εμπεριστατωμένη γνώση στο whisky, τόσο σε επίπεδο τεχνικών στοιχείων, όσο και σε επίπεδο ιστορικών λεπτομερειών.