Τα κρασιά της παγωνιάς Από τον Θ. Λέλεκα 



Ας μην το λέμε πολύ δυνατά – γιατί ποτέ δεν ξέρεις – αλλά μάλλον μπήκε ο χειμώνας. Άργησε βέβαια, δεν χωράει αμφιβολία, αλλά… κάλλιο αργά παρά ποτέ. Κάποιοι βέβαια λένε ότι αργά ήρθε και αργά θα φύγει – και όντως, έτσι όπως είναι πλέον τα πράγματα κανείς δεν μπορεί να μιλήσει μετά βεβαιότητος. Ωστόσο, εμείς οι οινόφιλοι πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι. Πρέπει λοιπόν να διερευνήσουμε σε βάθος το θέμα πριν αποφανθούμε ποια κρασιά ταιριάζουν… με το χειμώνα!

Όπως κάθε φορά που καλούμαστε να ταιριάξουμε ένα πιάτο με ένα κρασί, έτσι και σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να «σπάσουμε» τον χειμώνα (κι ας πρόκειται για μια ολόκληρη εποχή του χρόνου) στα βασικά του συστατικά που θα επηρεάσουν τα οινικά μας ταιριάσματα.

Συγκεκριμένα:
  • Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να το πούμε: ο χειμώνας ανήκει στο κόκκινο κρασί. Βεβαίως υπάρχουν πολλοί φίλοι που θα σχολιάσουν ότι όλες οι εποχές ανήκουν στο κόκκινο κρασί – και αρκετοί που θα διαφωνήσουν. Όπως και να το κάνουμε, ωστόσο, η θερμοκρασία, η διάθεση, η κουζίνα, τα εποχιακά προϊόντα και πολλά άλλα στοιχεία «ζητούν» κόκκινο κρασί το χειμώνα περισσότερο από κάθε άλλη εποχή του χρόνου.

  • Συνεχίζοντας, χειμώνας σημαίνει πλούσιο, δυνατό φαγητό. Τα χειμωνιάτικα πιάτα περιέχουν κρέας, βαριές σάλτσες, νόστιμα λαχανικά και άλλα συστατικά της εποχής. Όπως είναι φυσικό, όταν το φαγητό είναι βαρύ και πολύπλοκο, το κρασί μας δεν μπορεί να υπολείπεται, καθώς αυτό θα δημιουργήσει ανισορροπία. Έτσι λοιπόν, είτε μαγειρεύετε είτε πηγαίνετε σε κάποιο φιλικό σπίτι, έχετε κάθε λόγο να διαλέξετε έ να πληθωρικό, γεμάτο κόκκινο κρασί που θα σταθεί τέλεια δίπλα στα αντίστοιχα πιάτα. Επιλέξτε ένα πολυποικιλιακό από τη Βόρεια Ελλάδα, ένα Syrah από το Ροδανό, ή ένα Shiraz από τη Νότια Αφρική και θα βγείτε (το λιγότερο) ασπροπρόσωποι!

  • Ένα από τα πιο όμορφα στοιχεία του χειμώνα είναι οι φίλοι. Δε λέω, οι καλοί φίλοι είναι παντός καιρού και δεν πάνε με τις εποχές, το χειμώνα ωστόσο τους αισθανόμαστε πιο κοντά μας. Μαζευόμαστε πιο πολύ στα σπίτια, μαγειρεύουμε, τρώμε γύρω από το τζάκι και γενικά νιώθουμε τη γλύκα της παρέας πιο έντονη. Από την άλλη, βέβαια, πρέπει να θυμόμαστε ότι όσο πιο μεγάλη είναι η παρέα μας, τόσο πιο πολλά και διαφορετικά θα είναι και τα οινικά «γούστα» γύρω από το τραπέζι. Η συμβουλή μου είναι να μην «σπάτε το κεφάλι σας» προσπαθώντας να επιλέξετε ένα κρασί που θα τους ικανοποιήσει όλους – αυτό συχνά είναι σχεδόν αδύνατο. Αντιθέτως, μη διστάσετε να ανοίξετε παραπάνω από ένα κρασιά στο τραπέζι, έτσι ώστε να «πιάσετε» ακόμα και τον πιο δύσκολο. Για μια μεγάλη «παρεΐστικη» βραδιά εγώ θα σας πρότεινα την εξής επιλογή: ένα δυνατό ερυθρό, π.χ. ένα Ξινόμαυρο, για εκείνους που έχουν «ζόρικες» διαθέσεις, αλλά και ένα Αγιωργίτικο, η φιλικότητα του οποίου το κάνει τόσο αγαπητό και οικείο στους περισσότερους. Για όσους έχουν πιο λεπτά γούστα – ενδεχομένως και για κάποιες κυρίες – θα σας συνιστούσα ένα Pinot Noir από τη Βουργουνδία, που κερδίζει με την ανεπιτήδευτη φινέτσα του. Και τέλος, αν το τραπέζι σας περιλαμβάνει διάφορους μεζέδες και γεύσεις που «μπερδεύουν» στεριά, θάλασσα, χειμώνα, καλοκαίρι, κλπ, θα σας έλεγα να εμπιστευθείτε άφοβα ένα καλό ροζέ. Θα δείτε ότι, ακόμα και το χειμώνα, σε κάποιες περιπτώσεις θα αποδειχθεί «πασπαρτού»

  • Ξέρω ότι δεν σας λέω κάτι καινούριο όταν επισημαίνω ότι χειμώνας ίσον κρύο! Το κρύο όμως είναι κάτι που μπορούμε να αντιμετωπίσουμε με το σωστό κρασί στο τραπέζι μας. Τι εννοώ; Ότι μπορούμε να «κάνουμε το χειμώνα καλοκαίρι» (κατά το ομώνυμο τραγούδι της εποχής) αξιοποιώντας την θέρμη των ερυθρών κρασιών που παράγονται σε περιοχές με θερμό κλίμα. Θα την βρούμε στα κρασιά της Νότιας Γαλλίας, της Σικελίας, της Μεσογειακής Ισπανίας, και βέβαια της Κρήτης, της Κύπρου και του Λιβάνου.

  • Επιπλέον, για όσους κρυώνουν πραγματικά, ακόμα και μισός βαθμός παραπάνω στην αλκοολική περιεκτικότητα ενός κρασιού θα τους βοηθήσει να ζεσταθούν (αλλά και να ευθυμήσουν) γρηγορότερα. Γι αυτήν την περίπτωση επιλέξτε ένα καλό Châteauneuf-du-Pape από την ομώνυμη περιοχή στο Νότιο Ροδανό της Γαλλίας ή ένα Zinfandel από την Καλιφόρνια, καθώς τα τυπικά δείγματα και των δύο συνήθως «φλερτάρουν» με αλκοολικούς τίτλους που πλησιάζουν το 15%! Προσοχή όμως: Όταν