Το κρασί των Ερωτευμένων
Από τον Θ. Λέλεκα 


Λένε ότι όταν είναι κανείς ερωτευμένος, ακόμα και το χειρότερο κρασί του φαίνεται… νέκταρ! Εγώ δεν είμαι τόσο σίγουρος, καθώς μπορεί ο έρωτας να είναι τυφλός, όλες οι υπόλοιπες αισθήσεις όμως δουλεύουν στο μάξιμουμ! Γιατί να το ρισκάρουμε λοιπόν; Γι αυτό, αν πρόκειται να προσφέρουμε κρασί στο αντικείμενο του ερωτικού μας πόθου – είτε ως δώρο, είτε στο τραπέζι – επιβάλλεται να το κάνουμε σωστά. Έτσι και θα κερδίσουμε τις εντυπώσεις, και θα του ή της προσφέρουμε μία αξέχαστη εμπειρία.

Κεφάλαιο πρώτο: Κάνοντας δώρο κρασί

Ξέρω, αυτό ενδέχεται να σας προβληματίσει. Να σας βάλει δηλαδή σε σκέψη για το τι κρασί να πάρετε, αν θα είναι λευκό ή κόκκινο, ποια χρονιά (και θα είναι καλή; ), αν θα το ανοίξετε επιτόπου, μήπως φανεί λίγο περίεργο, και πολλά άλλα. Εγώ όμως σας έχω την τέλεια λύση, και μαζί απαντήσεις σε όλα σας τα ερωτήματα: Θα είναι λοιπόν ένα καλό κόκκινο, και η εσοδεία του θα είναι η χρονιά της γνωριμίας σας! Έτσι δεν θα έχει σημασία αν ήταν καλή ή κακή η εσοδεία στον αμπελώνα εκείνο το χρόνο – η χρονιά της γνωριμίας σας θα έχει δώσει το καλύτερο κρασί της ιστορίας! Και προσέξτε: δεν θα το ανοίξετε επιτόπου, αλλά σε μία επόμενη μεγάλη επέτειο, για να έχει και ιστορική αξία!

Αν έχετε σκοπό να βάλετε το χέρι σχετικά βαθιά στην τσέπη – και βέβαια αν πρόκειται για σχέση με μεγάλο μέλλον – τότε προτιμήστε μεγάλα κρασιά παλαίωσης από το Μπορντώ, τη Βουργουνδία, την Βόρεια Ιταλία, την Ισπανία. Αν πρόκειται για σχέση πάθους, τότε κατευθυνθείτε προς ένα ερυθρό του νέου κόσμου – αφού είναι σίγουρο πως δεν θα καταφέρετε να κρατηθείτε πολύ, τουλάχιστον το κρασί θα είναι ζωντανό και πικάντικο όταν θα το ανοίξετε. Αν πρόκειται για σχέση που δημιουργήθηκε ή τελοσπάντων… ενισχύθηκε σε κάποια χειμωνιάτικη ή καλοκαιρινή απόδραση από την Αθήνα, τότε, εκτός από τη χρονιά, επιλέξτε ένα Ελληνικό κρασί από την κοντινότερη ζώνη σε σχέση με το… ερωτικό σας καταφύγιο. Αν, τέλος, πρόκειται για σχέση που δεν αναμένεται να περπατήσει πολύ, τότε επιλέξτε ένα λευκό κρασί, που μέχρι το καλοκαίρι (για να μην πω μέχρι το Πάσχα) θα το έχετε… καθαρίσει!

Και – προς Θεού – μην προβληματιστείτε για να βρείτε τη συγκεκριμένη χρονιά… Ανάμεσα σε κόκκινα κρασιά, Σαμπάνιες και Port δεν υπάρχει περίπτωση να μην βρείτε αυτό που ψάχνετε. Κι ακόμα κι αν δεν μπορείτε να το εντοπίσετε στον κατάλογο του House of Wine (πράγμα δύσκολο, αλλά λέμε τώρα…), ζητήστε το μας και θα κάνουμε τα αδύνατα δυνατά για να σας το βρούμε!

Κεφάλαιο 2: Το κρασί στο τραπέζι του Αγίου Βαλεντίνου

Και βέβαια χρησιμοποιώ τη λέξη «κρασί» στον ενικό συμβολικά… Γιατί στο τραπέζι του Αγίου Βαλεντίνου, το ένα βράδυ που αφιερώνουμε στο σημαντικότερο ήμισύ μας, δεν θέλω τσιγκουνιές – και ειδικά στο κρασί!... Την όμορφη αυτή βραδιά θα σερβίρουμε και θα ταιριάξουμε όσο περισσότερα κρασιά μπορούμε, έτσι ώστε και να προσφέρουμε στο ταίρι μας μία σωστή οινο-γαστρονομική εμπειρία, και να «χτίσουμε αποθέματα» όρεξης και κεφιού για τη συνέχεια της βραδιάς…

Κατ’ αρχήν έχει σημασία αν το γεύμα μας θα λάβει χώρα στο σπίτι ή εκτός. Η δική μου γνώμη είναι γνωστή και δεδομένη: μαγειρεύοντας οι ίδιοι στον χώρο μας και επιλέγοντας ακριβώς τα κρασιά που θέλουμε, εξασφαλίζουμε μια νύχτα που ακόμα και το καλύτερο κλαμπ ή εστιατόριο δεν μπορεί να μας προσφέρει. Γούστα είναι αυτά όμως, οπότε όποιος θέλει να γιορτάσει εκτός σπιτιού, ελπίζω ότι θα διαλέξει ένα εστιατόριο με ρομαντική ατμόσφαιρα, καλό φαγητό, διακριτικά επαγγελματική εξυπηρέτηση και – εννοείται – μία καλή λίστα κρασιών. Αν μάλιστα το εστιατόριο διαθέτει Σομελιέ, τότε κάντε του/της εξ αρχής γνωστές τις προθέσεις σας, έτσι ώστε να σας βοηθήσει με κάθε τρόπο που διαθέτει στην επιτυχία της βραδιάς.

Αν τώρα μαγειρεύουμε στο σπίτι για την καλή ή τον καλό μας, τότε το παιχνίδι είναι στα χέρια μας. Θα αφήσω τη μουσική, τον φωτισμό και την διακόσμηση στην επιλογή σας, καθότι ο καθένας έχει το στυλ του, και αυτό ισχύει και για τις ρομαντικές μας στιγμές. Για τα υπόλοιπα, όμως, ακούστε με προσεκτικά:

- Θα ξεκινήσουμε με ροζέ Σαμπάνια, για να φτιάξουμε ατμόσφαιρα. Προσοχή, δεν πρέπει να την παγώσουμε υπερβολικά (Φλεβάρης μήνας είναι άλλωστε…). Γι αυτό άλλωστε δεν θα την σερβίρουμε αμέσως με το που θα την βγάλουμε από το ψυγείο. Παρεμπιπτόντως αν για οποιοδήποτε λόγο – οικονομικό ή μη – θέλετε να αποφύγετε τη Σαμπάνια, ένα καλό Γαλλικό ροζέ αφρώδες θα παίξει τον ίδιο ρόλο θαυμάσια, και σε αισθητά χαμηλότερη τιμή

- Οι επιλογές για πρώτο πιάτο είναι άπειρες, ωστόσο κάτι σε θαλασσινό θα ταίριαζε τέλεια – για πολλούς και γνωστούς λόγους που δεν χρειάζεται να αναλύσουμε (και) εδώ. Δεν πρέπει όμως να καλύψουμε τις πρωτογενείς γεύσεις του φαγητού με σάλτσες, κρέμες, κλπ. Ας διατηρήσουμε όσο πιο άμεσο το άρωμα της θάλασσας, για να αφήσουμε λίγο το μυαλό μας να ταξιδέψει στις όμορφες διακοπές που έχουμε περάσει με το έτερόν μας ήμισυ, αλλά και σε αυτές που έρχονται. Μαζί φυσικά, θα σερβίρουμε μία φρέσκια Σαντορίνη, η μεταλλικότητα και η δροσερή οξύτητα της οποίας μας είναι απαραίτητα για ένα τέτοιο πιάτο

- Το κύριο πιάτο, από την άλλη, πρέπει να είναι πολύ-επίπεδο, για να μαρτυράει όλη την τέχνη και την έμπνευση που έχουμε επενδύσει στη δημιουργία του. Βασικό συστατικό του θα είναι κάποιας μορφής κρέας (άσπρο, κόκκινο, κυνήγι, κλπ), το οποίο θα ταιριάξει με το αντίστοιχο κόκκινο κρασί. Ο τύπος του κρασιού θα εξαρτηθεί όχι μόνο από το φαγητό, αλλά και από τις προτιμήσεις εκείνων που θα το απολαύσουν. Αν λοιπόν θέλουμε κάτι κομψό, θα προσανατολιστούμε προς ένα καλό Pinot Noir από τη Βουργουνδία (ιδανικό για να συνοδεύσει κοτόπουλο ή γαλοπούλα), αν θέλουμε κάτι πιο βελούδινο θα προτιμήσουμε ένα Merlot(92) ή ένα Αγιωργίτικο(54) (τέλειοι συνοδοί για χοιρινό ή άπαχο μοσχαρίσιο κρέας), αν όμως θέλουμε κάτι πιο δυνατό, τότε θα στραφούμε προς ένα Cabernet Sauvignon(107), ένα Syrah(86) ή ένα Ξινόμαυρο(18) (ειδικά αν έχουμε μαγειρέψει αρνί, κυνήγι ή γενικά κρέας σε πλούσια/πικάντικη κόκκινη σάλτσα). - Το επιδόρπιο κατά 99% θα είναι σοκολατένιο, καθώς η γλύκα της σοκολάτας είναι ταυτισμένη με αυτήν του έρωτα, αλλά και της αμαρτίας. Θα συνοδεύσουμε με μία Μαυροδάφνη Grand Reserve(3) ή ένα παλαιωμένο Μοσχάτο Σάμου(3) ή Λήμνου(4), τα πλούσια λουλουδάτα αρώματα του οποίου θα μας βοηθήσουν να αποχαιρετήσουμε γλυκά το εξαιρετικό αυτό γεύμα, και να καλωσορίσουμε την υπόλοιπη βραδιά…

Ας μη κρυβόμαστε – εμείς οι άνθρωποι που αγαπάμε το καλό κρασί είμαστε ρομαντικές ψυχές, είτε έκδηλα, είτε πιο… κατά βάθος. Όπως και να’ ναι πάντως, από τη στιγμή που το κρασί αποτελεί για εμάς πάθος, τη βραδιά του Αγίου Βαλεντίνου γιορτάζουμε και εμείς.

Χρόνια μας Πολλά λοιπόν!...

Θόδωρος Λέλεκας