Σας Ομιλώ ως Συλλέκτης...
Από τον Θ. Λέλεκα 


Ας είμαστε ειλικρινείς: το να είναι κανείς συλλέκτης κρασιού δεν είναι πολύ «νορμάλ»... Και σας το λέω εγώ, με πλήρη επίγνωση των λόγων και των πράξεών μου, και με μία συλλογή 400 (πολύ καλών) φιαλών που καθημερινά αυξάνεται! Για σκεφτείτε το όμως... Συνήθως κανείς συλλέγει πράγματα τα οποία από μόνα τους είναι άχρηστα (π.χ. γραμματόσημα, παλιά νομίσματα, σπιρτόκουτα, κλπ), τα οποία όμως, όταν συνθέτουν ένα σύνολο, λένε μία πολύ διαφορετική ιστορία τόσο για τα ίδια, όσο και για εκείνον που τα συλλέγει.

Με το κρασί τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Εννοώ ότι έχουμε κάτι το οποίο από μόνο του μπορεί να μας χαρίσει απίστευτη απόλαυση ανά πάσα στιγμή, ωστόσο επιλέγουμε να το αφήσουμε στην άκρη, και να το κάνουμε μέρος μία συλλογής που θα δείχνουμε υπερήφανοι στους φίλους μας σε κάθε ευκαιρία, αλλά δεν θα διανοούμασταν με τίποτα να ανοίξουμε και να δοκιμάσουμε. .

Αφορμή για όλα αυτά είναι κάποιες πρόσφατες επισκέψεις μου σε μεγάλες ιδιωτικές συλλογές, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, οι οποίες με εντυπωσίασαν πραγματικά λόγω των θησαυρών που περιείχαν. Όταν όμως ο πρώτος ενθουσιασμός μου πέρασε, συνειδητοποίησα ότι οι ιδιοκτήτες τους δεν είχαν καμία ελπίδα να προλάβουν να νιώσουν την απόλαυση που κάθε ένα από τα εξαιρετικά κρασιά τους θα μπορούσε να τους προσφέρει, μία όμορφη βραδιά με καλούς φίλους. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα αυτό ήταν, δυστυχώς, γεγονός, καθώς οι συλλέκτες είχαν «φύγει», αλλά οι συλλογές τους είχαν μέινει πίσω τους... .

Ξέρω τι θα μου πείτε: Εγώ συλλέγω καλά κρασιά που θα ανοίξω