Από τον Θ. Λέλεκα 


Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές βρίσκομαι ακόμα στη Βιέννη, όπου συμμετέχω στο 3ο Συνέδριο των Ευρωπαίων Wine-Bloggers. 150 bloggers σαν κι εμένα, και καμιά 50αριά ακόμα οινοποιοί, έμποροι, αντιπρόσωποι και άλλοι επαγγελματίες, έχουμε έρθει στη Βιέννη για να γνωριστούμε, να ανταλλάξουμε απόψεις κι εμπειρίες, αλλά και να μάθουμε καινούρια πράγματα από τους ειδικούς προσκεκλημένους ομιλητές του Συνεδρίου.

Το blogging ήταν κάτι που με σαγήνευε πριν ακόμα μπω στον κόσμο του, και δεν σας κρύβω ότι εξακολουθεί να με σαγηνεύει ακόμα και τώρα, τρισήμισυ περίπου χρόνια αφότου έγραψα την πρώτη αράδα στο δικό μου blog. Και σήμερα που βρίσκομαι ανάμεσα σε «συναδέλφους» από την Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο, θέλω να το δω λίγο από την κοινωνική (ή και κοινωνιολογική) του πλευρά, και να μοιραστώ κάποιες σκέψεις μου μαζί σας.

Κατ’ αρχήν είναι σημαντικό να πούμε ότι ο blogger δεν είναι επαγγελματίας – τουλάχιστον το blog του δεν είναι η πηγή του εισοδήματός του. Οι περισσότεροι έχουν κάποια άλλη δουλειά (μία «πρωινή» δουλειά, όπως λέω κι εγώ για την περίπτωσή μου αστειευόμενος), και ασχολούνται με το blogging στον ελεύθερό τους χρόνο, έχοντάς το ως χόμπυ. Και είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι 150 άτομα ήρθαν στη Βιέννη με δικά τους έξοδα (αεροπορικά, διαμονή, κόστος συμμετοχής στο συνέδριο, κλπ), και το