Από τον Θ. Λέλεκα 


Την Jancis Robinson MW είχα την χαρά να την γνωρίσω από κοντά τον Νοέμβριο του 2006 στο Λονδίνο. Λίγο καιρό μετά, η συνέντευξη που μου παραχώρησε και η οποία δημοσιεύτηκε στον Οινοχόο του Φεβρουαρίου 2007 ήταν η πρώτη της σε Ελληνικό μέσο. Έκτοτε κρατήσαμε επαφή και διασταυρωνόμασταν σε διάφορα οινικά events ανά τον κόσμο.

Ήταν μεγάλη η χαρά μου όταν την ξαναείδα προχτές στο Πόρτο, όπου ήταν η επίτιμη ομιλήτρια στο Πρώτο Διεθνές Συνέδριο Πορτογαλέζικου κρασιού. Η παρουσίασή της αφορούσε στις τάσεις (trends) που θα χαρακτηρίσουν τον παγκόσμιο οινικό κλάδο τα επόμενα χρόνια, κυρίως σε σχέση με μικρές οινοπαραγωγικές χώρες του παλαιού κόσμου οι οποίες πασχίζουν να αναδειχθούν και να ξεχωρίσουν από τον ανταγωνισμό. Ερμηνελυω και σας μεταφέρω τα πιο βασικά σημεία της, που είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέροντα. Κι αν για μια στιγμή ξεχάσετε ότι η Jancis αναφέρεται στην Πορτογαλία, και πιστέψετε ότι μιλάει για την Ελλάδα, κανείς (και σίγουρα όχι εγώ) δεν πρόκειται να σας κακολογήσει. Έχουμε και λέμε λοιπόν:

• Το διεθνές ενδιαφέρον είναι στραμμένο εδώ και καιρό στις γηγενείς ποικιλίες κάθε οινοπαραγωγικής ζώνης. Μάλιστα αυτό τον καιρό η Jancis ολοκληρώνει ένα βιβλίο πάνω σε αυτό το θέμα, και η έρευνά της λέει ότι σήμερα υπάρχουν περίπου 1600 διαφορετικές οινοποιήσιμες