Προσωπικές προτιμήσεις ενός ατέλειωτου καλοκαιριού... Από τον Τ. Πικούνη



Αυτό το καλοκαίρι ήταν κάπως μακρύ για εμάς! Ή μάλλον, είναι, γιατί συνεχίζεται …επιτυχώς ακόμα!

Στην Τσαγκαράδα από τέλος Ιουνίου και αυτές οι γραμμές γράφονται ακόμα στο laptop με θέα τις Σποράδες που αχνοφαίνονται στο βάθος του Αιγαίου από τη μια, και τις καταπράσινες πλαγιές του Ανατολικού Πηλίου από την άλλη... !

Λέω καλοκαίρι και όχι διακοπές, γιατί τα δύο δεν συμπίπτουν αναγκαστικά. Όσο και αν ακούγεται περίεργο, δουλεύω κανονικά από εδώ, σχεδόν σαν να είμαι στο House of Wine: Μιλάω με όλα τα εσωτερικά τηλέφωνα του House of Wine από το laptop μου, μπορώ να σας τηλεφωνήσω από το εσωτερικό μου τηλέφωνο του γραφείου, μπορώ να δω και να μιλήσω με τους συνεργάτες μας μέσα από τον υπολογιστή... Ναι, η "διαβολεμένη" τεχνολογία σήμερα επιτρέπει σχεδόν σε όλους με μηδενικό ουσιαστικά κόστος να εργάζονται "εκ του μακρόθεν" ή remotely όπως θα λέγαμε σε απλά... ελληνικά. Πρέπει βέβαια και ο χώρος εργασίας τους να είναι αντίστοιχα οργανωμένος, αλλά εμείς στο House of Wine έχουμε την τέλεια οργάνωση λόγω αντικειμένου και ...προτέρας εμπειρίας! !

Σας βλέπω να χαμογελάτε... και όμως, δουλεύω "σκυλίσια", χωρίς "κοπάνες", εμφανείς τουλάχιστον! Απλά βρίσκομαι σε ένα μαγευτικό περιβάλλον, και μια ημίωρη ή ωριαία βόλτα στα μονοπάτια της Τσαγκαράδας αξίζει πολλαπλάσια από την ίδια στην Αθήνα... !

Το μόνο δυστυχώς που δεν γίνεται (ακόμα;) μέσα από τον υπολογιστή είναι να δοκιμάζω κρασιά! Έτσι λοιπόν, σαν όλους τους πελάτες του House of Wine, εκμεταλλεύομαι την δυνατότητα να στέλνουμε κρασιά οπουδήποτε, και "ανατροφοδοτούμαι" με "καύσιμα" τακτικά: Δοκιμάζω νέα κρασιά, όπως έχω ήδη γράψει στο "Το τερπνόν μετά του ωφελίμου...", αλλά και πέρα από αυτή την πολύ ευχάριστη δουλειά, απολαμβάνω και τα υπόλοιπα κρασιά του House of Wine, αλλά γνωρίζω και νέα που μπορεί να μην τα έχω δοκιμάσει ποτέ - 1000+ ετικέτες δεν είναι και λίγες! !

Σήμερα λοιπόν θα σας πω αυτά που ξεχώρισα, αυτά που ήπια απολαμβάνοντάς τα σε μεσημεριανά "μεζεδάκια" (τα υπέροχα τηγανητά κολοκυθολούλουδα της κας Χριστίνας με τυρί είναι διάσημα και θα υπάρχουν και σε video), σε βραδιές με φίλους, χαλαρά απογεύματα, στα υπέροχα δειλινά του Πηλίου, αλλά και σε αρκετά "τσιμπούσια" (εκ του "συμποσίου"...) με ψητά στα κάρβουνα (εννοώ -πάλι σε απλά ελληνικά- τα μπάρμπεκιου). Είναι, όπως πολλές φορές έχω πει, τα κρασιά που ξεχώρισα σαν "μη ειδικός" αλλά φίλος του κρασιού για 40 σχεδόν χρόνια... ένας από εσάς! !

Είναι τα κρασιά του προσωπικού μου γούστου, όχι αναγκαστικά οι επιλογές του House of Wine ή των ειδικών γευσιγνωστών συνεργατών μας... αυτά που υπακούουν στο ρητό που πολλές φορές επαναλαμβάνουμε, ότι δηλασδή "το καλύτερο κρασί είναι αυτό που σας αρέσει": Κρασιά λοιπόν που μου αρέσουν, διαφόρων κατηγοριών, χρωμάτων, γεύσεων, εύρους τιμής. Και βέβαια δεν σημαίνει ότι όσα από τα 1000+ δεν αναφέρω δεν μου αρέσουν, κάθε άλλο! Μπορεί να μην τα έχω δοκιμάσει ποτέ, αλλά και τα γούστα αλλάζουν... εδώ θα μιλήσω για τις κορυφαίες επιλογές μου αυτού του καλοκαιριού. Φίλοι παραγωγοί λοιπόν, μην με παρεξηγήσετε, σας παρακαλώ! !

Κάτι ακόμα: Μην ψάξετε να βρείτε παλαιωμένα κόκκινα, πολύπλοκα βαρελάτα Λευκά κλπ. κλπ. Μιλάμε για καλοκαιρινά κρασιά (ως επί το πλείστον). !

Στη λίστα μου έχω δύο πρώτα, δύο "χρυσά", που δυστυχώς δεν μπορώ να τα κατατάξω μεταξύ τους: Όταν πίνω τις λευκές "Πλαγιές Γερακιών", αυτό το υπέροχο κρασί του κτήματος Αβαντίς που ταιριάζει σχεδόν με τα πάντα, λέω "σίγουρα, αυτό είναι στην κορυφή!". Όταν πάλι απολαμβάνω το ...διαβολικά πολύπλοκο και ιδιαίτερο "Ασύρτικο της Γαίας Wild Ferment", (-που δυστυχώς έχει εξαντληθεί προ πολλού)- η άποψή μου αναστρέφεται. Έχω και την κα Χριστίνα που είναι σχεδόν απόλυτα μονομανής -ένα κρασί της αρέσει, αυτό πίνει!- και με ...πιέζει προς τις πλαγιές Γερακιών... δεν αποφασίζω λοιπόν τίποτα και σαν νέος Σολομών ή μάλλον Χότζας, δίνω το Χρυσό και στα δύο! Και να ξεκαθαρίσουμε κάτι: Οι 72 φελλοί της εικόνας σε αυτή και την προτίμησή της οφείλονται! Και περίπου 350+ φιάλες το χρόνο κατανάλωση δεν είναι και λίγες-μεγάλος σου πελάτης η κα Χριστίνα, εφέτος, Απόστολε Μούντριχα (του Αβαντίς)- ας πρόσεχες αγαπητέ Στέλλιο Μπουτάρη τις προτιμήσεις των -περίεργων είναι η αλήθεια- πελατών σου και ας μη ...βελτίωνες τη Σαμαρόπετρα του 2011, ή ας μας έβρισκες τις 300 φιάλες Σαμαρόπετρα του 2010 (!) που ήταν η περυσινή προτίμησή της!

Ερχόμαστε στα αργυρά... Στα λίγα κόκκινα που ήπιαμε, -είπαμε ότι μιλάμε για καλοκαιρινά κόκκινα (καλοκαίρι