Διονύσια: Ένας πρώτος "εν θερμώ" απολογισμός...
Από τον Τ. Πικούνη

Είναι Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου πρωί, μετά ένα εξαντλητικό τριήμερο στα Διονύσια 2013. Εξαντλητικό αλλά και απολαυστικό. "Γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε" -όπως θα έλεγε και ο επίτιμος- μου αρέσουν οι εκθέσεις! Κόσμος, ζωντάνια, εναλλαγή εντυπώσεων και -κυρίως- άμεση επαφή με τους χιλιάδες φίλους του κρασιού, από αυτούς που έρχονται για να πιούν ένα ποτήρι κρασί και μετά... τίποτα, μέχρι τους φανατικούς οινόφιλους που έπιασαν "δουλειά" την Παρασκευή στις 4:00 το απόγευμα και με κανονικό μεροκάματο συνέχισαν Σάββατο και Κυριακή, μέχρι να τους βγάλουν έξω οι φύλακες της έκθεσης!
Και οι παραγωγοί ήσαν εκεί... σχεδόν όλοι έκαναν κι αυτοί κανονικό μεροκάματο -άλλοι λιγότερο άλλοι περισσότερο- σερβίροντας τα κρασιά τους στους φίλους τους. Έχουν όλοι -και κυρίως οι λεγόμενοι "μεγάλοι" πια ότι ο φίλος του κρασιού τους θέλει εκεί να τους γνωρίσει, να τους σφίξει το χέρι, να πει μια κουβέντα μαζί τους... γιατί το κρασί δεν είναι γεύση και αρώματα μόνο, είναι και και όσα το φέρνουν στο ποτήρι μας -αμπέλια, οινοποιεία και -κυρίως- ο οινοποιός, ο δημιουργός αυτού του "θαύματος". Στέλλιος Μπουτάρης, Γεροβασιλείου, Σκούρας, Παρασκευόπουλος και Καράτσαλος της Γαίας, Σιγάλας, Χατζηδάκης, Αργυρός, Καραμολέγκος, Απόστολος και Λένγκα Μούντριχα του Αβαντίς, Μαρκαντωνάτος του Gentilini, Θεοδωρακάκος, Μελίνα Τάσσου με τους Κίκονες, και τόσοι άλλοι ακόμα ήσαν εκεί σερβίροντας τα κρασιά τους, μιλώντας με τους επισκέπτες, δοκιμάζοντας ο ένας τα κρασιά του άλλου...

Ήταν η έκθεση πετυχημένη; Ήρθε κόσμος να δοκιμάσει κρασιά; Ήταν το αποτύπωμα της κρίσης ορατό μέσα στην έκθεση; Ήταν το "εγχείρημα" της πώλησης κρασιών πετυχημένο; Και τέλος ήσαν τα κρασιά αξιόλογα και ποιά από αυτά διακρίθηκαν;

Είναι τα ερωτήματα που έρχονται μετά την έκθεση... και θα επιχειρήσω να απαντήσω σε όλα πλην του τελευταίου, που σαν ειδικός θα το κάνει ο Σύμβουλος Οίνου του House of Wine Γρηγόρης Μιχαήλος AIWS..., που και αυτός ετοιμάζει το ...απολογιστικό της έκθεσης άρθρο του που θα αναρτηθεί σε λίγες ώρες. Το μόνο που θα πω εδώ είναι ότι το 2012 ήταν μια εκπληκτική χρονιά για τα ελληνικά κρασιά! Θαυμάσια αρώματα, υπέροχη οξύτητα, γεύσεις απίστευτες χαρακτηρίζουν τα ελληνικά λευκά! Είναι χαρακτηριστική η εξομολόγηση Γάλλου οινογνώστη που επισκέύθηκε για πρώτη φορά την Ελλάδα: «Αν μου το έλεγαν, δεν θα το πίστευα ότι η Ελλάδα έχει αυτής της ποιότητας λευκά σχεδόν στο σύνολό τους!»

Ήταν η έκθεση πετυχημένη; Θα απαντήσω χωρίς κανένα δισταγμό "Ναι, ήταν"! Πρώτα απ΄ όλα ο αριθμός των επισκεπτών ήταν πέρα από κάθε προσδοκία! Δεν μπορώ αυτή τη στιγμή να έχω ακριβείς αριθμούς, αλλά η προσέλευση ήταν εντυπωσιακή. O κόσμος ανταποκρίθηκε, και διαψεύστηκαν οι "Κασσάνδρες" που προέβλεπαν ότι το "τσουχτερό" εισιτήριο των 10 Ευρώ συν το κόστος του ποτηριού των 3 Ευρώ θα ήταν ανασταλτικά της προσέλευσης μέσα στην κρίση. Το κοινό -όπως ΠΑΝΤΑ (τα κεφαλαία σκόπιμα) εκτιμά το value for money, και εδώ το value για όσους έχουν στερηθεί την απόλαυση του καλού κρασιού λόγω κρίσης ήταν μεγάλο. Όπως μεγάλες ήσαν και οι προσδοκίες της αγοράς κρασιών από την έκθεση. Αλλά για αυτό θα μιλήσουμε παρακάτω, εντούτοις ήταν και αυτή μια σημαντική κινητήρια δύναμη που έφερε τον κόσμο στην έκθεση.

Αλλά και οργανωτικά ήταν η έκθεση πετυχημένη. Τα Διονύσια είναι μια "δημοκρατική" έκθεση, τα "τραπέζια" που εξισώνουν τον Τσάνταλη και τον Μπουτάρη με τον πιο μικρό παραγωγό δίνουν στο κοινό την αίσθηση της "ισότητας". Χωρίς τον εντυπωσιασμό από μεγάλα και πολυτελή περίπτερα, η κρίση περιορίζεται στα ουσιώδη -δηλαδή στα κρασιά!
Όλα λειτούργησαν σωστά, από την υποδοχή του κοινού, την ενημέρωσή του, τον οδηγό της έκθεσης, τη διαδικασία παραγγελίας. Ασφαλώς και εδώ θα υπάρξουν γκρίνιες για επιμέρους θέματα, αλλά συνολικά τα πάντα λειτούργησαν.

Ήρθε λοιπόν ο κόσμος να δοκιμάσει κρασιά;... Ναι, και ήταν μια από τις συνιστώσες της επιτυχίας της έκθεσης. Αλλά εδώ αξίζει να σημειώσουμε -και δεν είναι μόνο δική μου ή δική μας παρατήρηση, αλλά και σχεδόν όλων των παραγωγών που ήσαν εκεί- ότι το επίπεδο του κοινού που αγαπάει το κρασί έχει ανέβει, και μάλιστα σημαντικά! Τόσο οι παρατηρήσεις και οι κρίσεις του για τα κρασιά, όσο και οι επιλογές του σε τι θα δοκιμάσει, που αντανακλούσαν και στο ποιά κρασιά αγόρασε, δείχνουν ότι το κοινό μαθαίνει σιγά σιγά, ότι το εμφιαλωμένο κρασί παρά το γεγονός ότι δεν είναι το κρασί που βρίσκεται στο καθημερινό του τραπέζι, εντούτοις παραμένει σαν "το επιθυμητό", έστω και απρόσιτο προς το παρόν.

Ήταν το αποτύπωμα της κρίσης ορατό μέσα στην έκθεση; Εδώ η απάντηση είναι "και ναι και όχι". Ναι γιατί ο αριθμός των παραγωγών στην έκθεση ήταν σχετικά με άλλες χρονιές μικρότερος. Τα κόστη της συμμετοχής στην έκθεση, η προηγούμενη συμμετοχή πολλών στα "ΒορΟινα" κράτησε αρκετούς παραγωγούς μακριά της. Είναι κρίμα, τόσο για τους ίδιους, όσο και για την έκθεση. Όχι γιατί το κοινό και ήρθε και αγόρασε! Η εικόνα μέσα στην έκθεση του 2013 δεν διέφερε σε τίποτα από την εικόνα του 2011 ή του 2009! Η "χαρά" της έκθεσης ήταν εκεί, πανταχού παρούσα σε κοινό και εκθέτες.

Ήταν το "εγχείρημα" της πώλησης κρασιών πετυχημένο; Εδώ ή απάντηση είναι κατηγορηματικά "Ναί!". Ήταν για τα ελληνικά δεδομένα ένα πρωτοποριακό εγχείρημα! Είναι κάτι που γίνεται συστηματικά στο εξωτερικό, στη Γαλλία, την Αγγλία, την Ιταλία, αλλά και στην Αμερική, την Νότια Αφρική, τη Χιλή.. σε όλο τον κόσμο, για τις εκθέσεις που δεν απευθύνονται σε επαγγελματίες, αλλά στους καταναλωτές. Και ήταν επιτυχημένο όχι γιατί έγιναν οι μαζικές πωλήσεις -αυτό δεν ήταν δυνατόν όταν οι περισσότεροι "μεγάλοι" παραγωγοί δεν συμμετείχαν- αλλά γιατί το κοινό το περίμενε, το ζητούσε από όλους και σε όλα τα stands... Και η παρατήρηση σχεδόν όλων ήταν "Γιατί οι άλλοι και όχι εσείς!". Και υπήρξε θυμός για αυτό, που εκφράστηκε κατά κόρον και στους ίδιους τους παραγωγούς...

Το σύστημα που εφάρμοσε το House of Wine λειτούργησε άψογα. Και όσοι επιπόλαια, και μάλιστα σε άρθρα τους μίλησαν για "πανηγύρι" κλπ λόγω της πώλησης κρασιών, διαψεύστηκαν με τρόπο -πιστεύω- πολύ δυσάρεστο και σίγουρα εκτέθηκαν στους αναγνώστες τους που ήρθαν στην έκθεση και είδαν με τα μάτια τους την όλη διαδικασία!

Όχι λοιπόν, το ποτάμι ΔΕΝ γυρίζει πίσω! Κάθε αρχή βέβαια και δύσκολη, για όλους, αλλά η πώληση στην έκθεση είναι πια θεσμός! Το κοινό έχει ανάγκη να αγοράσει φθηνά, έχει ανάγκη να αγοράσει εκεί επιτόπου όταν κάποιο κρασί του αρέσει, γιατί μετά το ξεχνάει. Και γιατί οι 49 παραγωγοί που πούλησαν τα κρασιά τους έγιναν ΑΜΕΣΑ γνωστοί στο κοινό, τα κρασιά τους θα μπουν στο σπίτι του απλού Έλληνα, θα βρεθούν πάνω στο τραπέζι του, θα συνοδεύσουν το καθημερινό του φαγητό, θα τα γνωρίσει, θα τα εκτιμήσει και αύριο θα τα αναζητήσει σε κάβες, super market, e-shops! Tα όποια "φράγματα" προσπάθησαν να βάλουν διάφοροι που ζουν ακόμα στο χτες, χτισμένα με παλιά, φθαρμένα υλικά του παρελθόντος σαρώθηκαν από το ίδιο το κοινό! Αλλά για το θέμα θα επανέλθουμε σε ιδιαίτερο άρθρο.

Εδώ απλά να συγχαρούμε το Ντίνο Στεργίδη που είχε την ιδέα, την τόλμη να την εφαρμόσει αλλά και το σθένος να μην υποχωρήσει στις πιέσεις όλων εκείνων που βλέπουν την εξέλιξη να γκρεμίζει τα χάρτινα φρούρια και "οχυρωματικά έργα"μικροσυμφερόντων που είχαν χτίσει στο παρελθόν. Tα 411 κιβώτια κρασιών που πουλήθηκαν μέσα στην έκθεση θα γίνουν ασφαλώς δεκαπλάσια όταν και οι υπόλοιποι οινοπαραγωγοί εκτιμήσουν ότι το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω, και όταν αναρωτηθούν αν η εντύπωση που αποκόμισε το κοινό που ήρθε να αγοράσει τα κρασιά τους και δεν τα κατάφερε, ήταν θετική για αυτούς.

Να συγχαρούμε επίσης την "Μπουτάρη" για την πρωτιά της στις πωλήσεις (διπλάσιες από τον δεύτερο, την Οινοποιητική Μονεμβασιάς) αλλά και όλους τους παραγωγούς που συμμετείχαν, ιδιαίτερα την πρώτη δεκάδα σε πωλήσεις φιαλών, δηλαδή πλην των παραπάνω κατά σειράν το Κτήμα Μερκούρη (3ο), το Ηπειρώτικο Κελάρι (4ο), την Μικροοινοποιία Μυλωνά (5ο), την Οινοποιία Αναστασίας Φράγκου (6ο), το Οινοποιείο Τρουπη (7ο), το Plan-V (8o), τον Μεθύμναιο Οίνο (9o), και τα Οινοποιεία Καραμήτρου και Μωραίτη που ισοβάθμησαν στην 10η θέση.

Τα συγχαρητήριά μας είναι ουσιαστικά, γιατί αντικατοπτρίζουν την ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ γνώμη του κοινού, που δοκίμασε, έκρινε και επιβράβευσε με τις αγορές του!

Θα επανέλθουμε με αναλυτικά στοιχεία για την έκθεση, και με τις νέες μας συνεργασίες που καθορίστηκαν στην έκθεση και από την έκθεση, και που θα υλοποιηθούν πολύ σύντομα. Διαβεβαιώνουμε τους φίλους μας ότι θα τις βρουν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες!



Τάσος Πικούνης