Αϊβαλής: Σε αναζήτηση του μεγάλου λευκού
Από τον Τ. Πικούνη

Την Παρασκευή 4 Οκτωβρίου το μεσημέρι, βρέθηκα στο οινοποιείο του καλού μου φίλου και σημαντικού οινοποιού της Νεμέας Χρήστου Αϊβαλή. Πηγαίνοντας προς το Δερβένι, ανταποκρινόμενος στην ευγενική πρόσκληση του ζεύγους Σπυρόπουλου (για την υπέροχη φιλοξενία τους θα γράψω αναλυτικά τις επόμενες ημέρες) έκανα "στάση" για ένα τετράωρο στη Νεμέα, στα "χωράφια" του... Το GPS απαραίτητο για να φτάσεις εκεί, οι πινακίδες στην πιο πυκνοκατοικημένη από οινοποιούς περιοχή της Ελλάδας ανύπαρκτες... Ο Οινοτουρισμός στο "ελληνικό" μεγαλείο του.

Εκεί, στο οινοποιείο του Χρήστου, όλα είναι απλά και μικρά: Το ίδιο το οινοποιείο, οι εγκαταστάσεις... εκεί δεν θα βρείτε τα εξεζητημένα μηχανήματα οινοποίησης, τις τεράστιες αποθήκες, τους πολυτελείς χώρους με τα ιταλικά πλακάκια στο δάπεδο, τις αίθουσες γευσιγνωσίας. Θα βρείτε όμως τις καλύτερες Νεμέες της ...Νεμέας. Σε όλες τις κατηγορίες τιμών: Στη χαμηλή με την απλή (αλλά, καθόλου ...απλή σε γεύσεις και αρώματα) Νεμέα Αϊβαλή, στην μέση με το μοναδικό (κυριολεκτικά, και χωρίς υπερβολή) "Μονοπάτι", και στην υψηλή με το επιβλητικό "4".

Εκεί αποδεικνύεται περίτρανα ότι οι εξοπλισμοί, οι εγκαταστάσεις είναι μεν κάτι σημαντικό για την παραγωγή καλών, αξιόλογων κρασιών, αλλά δυστυχώς, ούτε ικανές είναι ούτε αναγκαίες συνθήκες για την παραγωγή τους: Το ταλέντο του οινοποιού είναι πάντα η μόνη ικανή και αναγκαία συνθήκη για την παραγωγή μεγάλων κρασιών. Ο Χρήστος Αϊβαλής το επιβεβαιώνει περίτρανα, κάθε φορά που τον επισκέπτομαι, κάθε φορά που πίνω κάποιο από τα μοναδικά ερυθρά του.

Αλλά δεν είναι το μόνο που επιβεβαιώνει ο Χρήστος... Με την "δύσκολη", τραχιά μερικές φορές προσωπικότητά του επιβεβαιώνει ότι δεν υφίσταται αυτός ο ντετερμινισμός που απαιτεί ο καλλιτέχνης (γιατί ο Χρήστος στον τομέα του είναι καλλιτέχνης) να είναι "όμοιος" με τα κρασιά του... Οι καλλιτέχνες είναι προσωπικότητες ανεξάρτητες από το έργο τους, διαφορετικοί... Για να πω τα πράγματα με το όνομά τους, ο Χρήστος Αϊβαλής είναι δύσκολος για όσους δεν τον γνωρίζουν, απόλυτος στις απόψεις του, πεισματάρης, στριφνός μερικές φορές. Αλλά είναι ταυτόχρονα, ο πιο ταλαντούχος οινοποιός της Νεμέας, ο πιο δημιουργικός, και ο πιο τολμηρός σίγουρα.

Λυπάμαι αν σας απογοητεύει το γεγονός ότι δεν θα βρείτε στο Χρήστο τον χαρακτήρα των κρασιών του... και ούτε στα κρασιά του το χαρακτήρα του Χρήστου Αϊβαλή. Απολαύστε τα κρασιά του... αυτό φτάνει και στην περίπτωση του Χρήστου, περισσεύει.

Όταν ένας φίλος επισκέπτεται το Χρήστο -και μετά 4 χρόνια γνωριμίας και στενότατης (πλην ...πολυτάραχης!) συνεργασίας θεωρώ το Χρήστο φίλο μου- η απαραίτητη οινογευσία ξεκινάει με το άναμμα των κάρβουνων για την κλασσική μπριζόλα ή φιλέτο! Και μέχρι να γίνει η θράκα, γίνονται οι συζητήσεις μας για όλα τα θέματα. Εκεί, μεταξύ μας, πρόσωπο με πρόσωπο, χωρίς διευθυντές πωλήσεων, πωλητές, γραμματείς και φαρισαίους, στο μοναδικό δωμάτιο του οινοποιείου, ανάμεσα από ανοιγμένες άδειες φιάλες κρασιού αλλά και Chateau Cheval Blanc του 1985, Grange και άλλα κορυφαία του διεθνούς αμπελώνα, μου επιβεβαίωσε για άλλη μια φορά την πρόθεσή του (αδιαπραγμάτευτη!) να φτιάξει και το μεγάλο λευκό. Όλοι τον αποτρέπουν, αυτός επιμένει... ¨Όλοι τον συμβουλεύουν να μείνει στις δάφνες των ερυθρών του, αυτός επιμένει... Όλοι επικαλούνται τη λογική, ο Αϊβαλής την ...απαρνιέται με πείσμα. Αλλά... έτσι δεν γίνονται τα σημαντικά; Πέραν και ερήμην της λογικής;

Δύο νέα λευκά και μια εξέλιξη, αυτή του Ασύρτικου, που φέτος ισχυρίζεται ότι θα είναι αποκάλυψη. Δεν δοκιμάσαμε το Ασύρτικο, αλλά τα νέα Sauvignon Blanc και Chardonnay. Βρίσκονται σε πολύ πρώιμη φάση, θολά ακόμη... αλλά ήδη διαφαίνεται ότι το μεγάλο λευκό του Χρήστου δεν βρίσκεται μακριά. Θεωρώ ότι μπορεί να το δοκιμάσουμε το 2014, εκεί στις αρχές της άνοιξης. Μέχρι τότε υπομονή... Θα είμαστε οι πρώτοι που θα σας πούμε δημόσια αν το ...εγχείρημα πέτυχε!

Το θαυμάσιο φιλέτο έφτασε καλοψημένο, ακολουθούμενο από μια Νεμέα του 2007... Υπέροχη μετά τα 5 χρόνια στη φιάλη, απέδειξε άλλη μια φορά ότι ο χρόνος αγαπάει τα σπουδαία κρασιά, και τους φέρεται με περισσή ευγένεια, σχεδόν αγάπη. Στρογγυλεμένη, βελούδινη, απλά υπέροχη, μπορεί άνετα να σταθεί δίπλα σε κρασιά με διψήφιο πολλαπλασιαστή τιμής...

Συνεχίσαμε με μια Νεμέα του 2011 -αυτή που κυκλοφορεί τώρα- επίσης εξαιρετική, αυτή που σας συνιστούμε να δοκιμάσετε.

Έφυγα κατά τις 5, σχετικά νωρίς, με εκείνο το περίεργο συναίσθημα που έχω κάθε φορά που φεύγω από το οινοποιείο του Χρήστου Αϊβαλή: ότι ο άνθρωπος, το ταλέντο, η έμπνευση βρίσκονται πάνω από την τεχνολογία, τις παντός είδους "μηχανές". Ότι στην φρενήρη διαδρομή της τεχνολογίας στο χρόνο, το ταλέντο βρίσκεται ένα ή και αρκετά βήματα μπροστά. Ακόμα... Και όταν αυτό σας το λέει κάποιος που έχει περάσει όλη σχεδόν την ενήλικη ζωή του δίπλα σε αυτές, που έχει ζήσει και παρακολουθήσει την εξέλιξη και τα άλματα της τεχνολογίας από πολύ κοντά, ελπίζω κάτι να σημαίνει και για εσάς...

Δοκιμάστε τα κρασιά του Χρήστου Αϊβαλή, και νομίζω ότι θα καταλάβετε...