Pétrus, ή η δομή των οινικών μύθων
Από τον Τ. Πικούνη

"Ε... δεν είναι και Pétrus"... μια φράση που ακούμε πολλές φορές από φίλους του κρασιού διαφόρων ...βαθμίδων γνώσης, όταν θέλουν να πουν ότι κάποιο κρασί που δοκίμασαν δεν είναι και τέλειο!

Οι περισσότεροι φίλοι του κρασιού γνωρίζουν ή έχουν ακούσει για το Pétrus.

Για τους υπόλοιπους να πούμε ότι είναι ένα από τα σπανιότερα και πιο ακριβά κρασιά κόσμο, σχεδόν άγνωστο πριν 50 χρόνια. Tο πραγματικό του δυναμικό άρχισε να ξεδιπλώνεται πλήρως μόνο όταν η οικογένεια Moueix αγόρασε τη μισή ιδιοκτησία το 1962. Το Pétrus είναι τώρα υπό τη διεύθυνση του Christian Moueix και με οινολόγο τον Jean Claude Berrouet.

Ο αμπελώνας του -μόλις 11.4 εκτάρια- βρίσκεται σε ένα οροπέδιο στο υψηλότερο σημείο του Pomerol και στο ανατολικό τμήμα του. Το επιφανειακό έδαφος και το υπέδαφος στο Pétrus είναι σχεδόν καθ' ολοκληρία από πηλό ( στα γειτονικά κτήματα το έδαφος είναι ένα μείγμα από χαλίκια και άμμο ή πηλό και άμμο) και το Merlot είναι η βασική ποικιλία που ευδοκιμεί σε αυτό το έδαφος. Ο Αμπελώνας του Pétrus είναι φυτεμένος με 95 % Merlot.

Τα αμπέλια είναι ασυνήθιστα παλιά, με μέσο όρο ηλικίας τα 40 χρόνια, και ξαναφυτεύονται μόνο αφού φτάσουν τα 70 χρόνια. Τα σταφύλια συλλέγονται με το χέρι μόνο το απόγευμα, όταν η πρωινή δροσιά έχει εξατμιστεί, έτσι ώστε να μην διακινδυνεύσουν την παραμικρή υποβάθμιση της ποιότητάς τους. Τα σταφύλια οινοποιούνται σε τσιμεντένιες δεξαμενές και το κρασί ωριμάζει 100 % σε καινούργια δρύινα βαρέλια για 22-28 μήνες, και στη συνέχεια εμφιαλώνεται αφιλτράριστο .

Το Pétrus είναι ένα εξαιρετικά πλούσιο κρασί, δυνατό και πυκνό, συχνά με χαρακτηριστικά σοκολάτας, τρούφας, ασιατικών μπαχαρικών και αρώματα υπερώριμων μαύρων φρούτων. Πίνεται συνήθως μετά από περίπου μια δεκαετία παραμονής στη φιάλη, αλλά τα κρασιά από τις πολύ μεγαλες "χρονιές" θα συνεχίσουν να βελτιώνονται για πάρα πολλά ακόμη χρόνια.

Αυτό είναι σε γενικές γραμμές το Pétrus: Στην κοινή αντίληψη αποτελεί το μέτρο σύγκρισης για τα μεγάλα κρασιά του κόσμου, είναι μάλλον απλησίαστο σε τιμή για τους πολλούς, ουσιαστικά ο προσδιορισμός της κορυφαίας ποιότητας αλλά και τιμής για τους περισσότερους...

Είναι όμως πραγματικά έτσι; Είναι το Pétrus το καλύτερο κρασί που υπάρχει, ή το ακριβότερο, είναι η αδιαμφισβήτητη κορυφή; Έχει ο "μύθος" γύρω από αυτό σχέση με την πραγματικότητα, ή αποτελεί ένα ακόμα οινικό "μύθο", ένα παραμύθι;

Απαντούμε κατηγορηματικά "όχι" και στις δύο προηγούμενες ερωτήσεις, παρά το γεγονός ότι είναι αντικρουόμενες. Όπως ο Ωνάσης δεν υπήρξε ποτέ ο πλουσιώτερος εφοπλιστής, αλλά ασφαλώς ο πιο διάσημος και λαμπερός, έτσι συμβαίνει και με το Pétrus.

Υπάρχουν κρασιά πολύ ακριβότερα από αυτό σε μέση τιμή, αλλά και ποιοτικά ανώτερα. To Pétrus κατατάσσεται μόλις 14ο -με βάση τη μέση τιμή των διαθέσιμων για αγορά εσοδειών- στον κατάλογο των 50 ακριβότερων κρασιών του κόσμου του Wine Searcher, αλλά πρώτο όσον αφορά στην ακριβότερη εσοδεία, με την απίστευτη τιμή των 68.560$! Εξ' άλλου δεν μπορούμε να κρίνουμε γενικά ένα κρασί σαν "το καλύτερο του κόσμου" δεδομένου ότι κάθε μεγάλο κρασί κρίνεται με βάση τις διάφορες εσοδείες του, και η κάθε μία μπορεί να διαφέρει σημαντικά τόσο σε ποιότητα, όσο και σε τιμή. Οι δε περισσότεροι από τους διεθνείς οινογνώστες έχουν αποφανθεί ότι αν μας επιτραπεί να ξεχωρίσουμε κάποιο κρασί σαν "το καλύτερο που έγινε ποτέ", αυτό δεν είναι κάποιο Pétrus, αλλά μάλλον το Chateau Cheval Blanc του 1947...

Τι είναι λοιπόν αυτό που έχει εκτινάξει τη φήμη του Pétrus στα ύψη; Ποιές είναι οι "ιδιότητες" του Pétrus που το έχουν κάνει "μέτρο σύγκρισης" και κρασί αναφοράς;

Ας ξεκινήσουμε με το τι ΔΕΝ έχει το Pétrus σε σχέση με τον ανταγωνισμό του:

ΔΕΝ υπάρχει Chateau Pétrus... μέχρι πριν περίπου 10 χρόνια υπήρχε ένα απλό αγροτόσπιτο, που όμως και αυτό γκρεμίστηκε. Η αναφορά του Pétrus σε chateau είναι εφάμιλλη σε ακρίβεια με αυτή των ...ελληνικών chateau.

ΔΕΝ προέρχεται από το Medoc την περιοχή όπου παράγονται τα περισσότερα κορυφαία Γαλλικά κρασιά, αλλά από το Pomerol, μια περιοχή που στο παρελθόν εθεωρείτo "δεύτερη" από τους σνομπ οινογνώστες του Μπορντώ.

ΔΕΝ κατατάσσεται επίσημα σαν Grand Cru Classé, δεδομένου ότι το Pomerol δεν συμμετέχει στην κλασσική κατάταξη των κρασιών του Μπορντώ.

ΔΕΝ υπάρχει δεύτερο κρασί, δεύτερη ετικέτα Pétrus. Ότι δεν κρίνεται κατάλληλο να οινοποιηθεί κάτω από την μοναδική ετικέτα Pétrus, πωλείται σαν no-name κρασί στην αγορά.

ΔΕΝ οινοποιείται κάθε εσοδεία, αν κριθεί ότι δεν ανταποκρίνεται στην απαιτούμενη ποιότητα. Ναι, το ίδιο συμβαίνει και σε άλλα μεγάλα κρασιά, αλλά τα οινοποιεία που τα παράγουν έχουν συνήθως και μια σειρά άλλων ετικετώ