Γυναίκες και Ροζέ: Divine Women behind Divine Roses!
Από τον Τ. Πικούνη

Να σας εξομολογηθώ και μια δική μου... αμαρτία! Και αμαρτία εξομολογημένη, δεν είναι αμαρτία, ως γνωστόν: Λοιπόν... δεν μου αρέσουν οι "στημένες", τυπικές γευσιγνωσίες. Αυτές με τα 5-6 ποτήρια μπροστά σου, σημειωματάριο, το (αηδιαστικό) spittoon δίπλα (εκείνο το μαύρο κουβαδάκι που φτύνουμε μέσα του το κρασί) και ένα πανεράκι με 5-6 ψωμάκια, και στο βάθρο τον "ειδήμονα" ή τον οινοποιό, να διευθύνει τη συζήτηση. Πιστεύω ότι το κρασί δοκιμάζεται πολύ καλύτερα στο "φυσικό" του περιβάλλον, το εστιατόριο, το Wine Bar, το σπίτι, με τη συνοδεία ταιριαστού φαγητού ή μεζέδων, και με την καλή παρέα φίλων.

Έτσι λοιπόν, μια εκδήλωση με τον προκλητικό τίτλο "Divine Women behind Divine Roses" διοργανωμένη από 2 ταλαντούχες γυναίκες του κρασιού, με 5 θαυμάσια σύγχρονα ελληνικά ροζέ παρουσιασμένα από 5 λαμπερές γυναίκες οινοποιούς σε ένα νέο και πολλά υποσχόμενο wine bar με γυναίκα ιδιοκτήτη, το Divino Wine Case... πως όλα αυτά τα... θεικά να σε αφήσουν αδιάφορο! Αυτά λοιπόν με έφεραν το βράδυ της Πέμπτης στο Θησείο μαζί με την καλή μου φίλη Μερόπη Παπαδοπούλου και τον σύζυγό της, στο Divino Wine Case...

Και πρώτα απ´ όλα για το χώρο. Το Divino Wine Case βρίσκεται στο Θησείο, στην οδό Ακάμαντος 11. Ευρύχωρο, καλοσχεδιασμένο, πολύ ευχάριστο, με άνετη τετράγωνη μπάρα περίπου στο κέντρο της αίθουσας, ωραίο διάκοσμο, ανοίγει όλη του την πρόσοψη προς τον στενό -και δυστυχώς χωρίς καμμιά θέα- δρόμο. Είναι μάλλον χειμωνιάτικο μαγαζί, και πιστεύω ότι τότε, το χειμώνα, θα μας αποκαλύψει την πραγματική του προσωπικότητα, όταν μάλιστα θα έχει λειτουργήσει αρκετό χρόνο ώστε να ξεπεράσει τις όποιες "παιδικές αρρώστιες". Θα επανέλθω λοιπόν τότε, και θα σας πω την άποψή μου όταν θα το έχω δει να λειτουργεί σε πραγματικές συνθήκες και όχι μόνο σε μια εκδήλωση. Πάντως, η πρώτη εντύπωση είναι εξαιρετικά θετική, που ενισχύεται και από τη μακρά συζήτηση που είχα με την συμπαθέστατη και ευγενέστατη ιδιοκτήτρια, την Κατερίνα Σαλαμάνου μετά το τέλος της εκδήλωσης.

Ήταν όλοι εκεί... ή μάλλον όλες οι Divine Women, μαζί με τα Divine ροζέ τους: Η Λένγκα Γρηγοριάδη του κτήματος Αβαντίς με τις υπέροχες Πλαγιές Γερακιών (και τον Απόστολο), η Ιωάννα Τσιλιλή του κτήματος Θεόπετρα μαζί με το νέο ροζέ του κτήματος, το αφρώδες Edenia (όπως μας εξήγησε η Ιωάννα το όνομα προέρχεται από το Eden -Εδέμ), ένα κρασί πολύ ευχάριστο, που πιστεύω ότι θα έχει πολύ καλή πορεία στην αγορά, η Μαρία Μαλτέζου του κτήματος Κατώγι-Στροφυλιά με το δικό της ροζέ, το Ροζέ του Φεγγαριού η Σωσάννα Κατσικώστα της Αχαιών οινοποιητικής με το FAIRYTALE, ένα ημίγλυκο ροζέ μοσχάτο, και τέλος η Ευαγγελία Παλυβού του Κτήματος Παλυβού με το θαυμάσιο νέο ροζέ με το πολύ ταιριαστό όνομα La vie en Rose.

Όλα τα κρασιά παρουσιάστηκαν από τις κυρίες, με τη συνοδεία ταιριαστών μεζέδων, και η δοκιμή στα περισσότερα δεν περιορίστηκε στα "75ml" που έλεγε η πρόσκληση!

Όλα τα κρασιά, άλλο λιγότερο και άλλο περισσότερο σε σωμόν χρώμα (η μόδα επιβάλλει χρώμα... Προβηγκίας!), όλα αξιόλογα τόσο σε γεύσεις όσο και σε αρώματα. Προσωπικά ξεχώρισα ανάμεσα στα πολύ καλά ροζέ που δοκίμασα, της Πλαγιές Γερακιών Ροζέ, μια θαυμάσια έκφραση της Ευβοϊκής Μαυροκουντούρας με ωραία αρώματα φράουλας και κερασιού, πολύ τραγανό, φρέσκο κόκκινο φρούτο στο στόμα και μια συνολική ισορροπία φρούτου-οξύτητας που χαρίζει στο κρασί απολαυστική διάσταση. Ξεχώρισα επίσης το la Vie en Rose, ένα ελαφρύ και πολύ νεανικό ροζέ κρασί από Μοσχοφίλερο, με αρώματα τριαντάφυλλου και ροζ λουκουμιού, οξύτητα και απαλή γλυκύτητα που δημιουργούν ένα ευχάριστο παιχνίδι... Όπως είπα και παραπάνω, η οικογένεια Τσιλιλή ξέρει να φτιάχνει κρασιά που αγκαλιάζει ο κόσμος, ευχάριστα και απολαυστικά, και το κρασί που μας παρουσίασε η Ιωάννα, το Edenia έχει ακριβώς αυτά τα χαρακτηριστικά επιτυχίας. Το Ροζέ του Φεγγαριού της Στροφιλιάς ήταν το μόνο που κρατά κάπως τις... παραδόσεις του κλασσικού ερυθρωπού Ελληνικού Ροζέ, αυτού που σχεδόν θα ήθελε να είναι κόκκινο! Τέλος, το FairyTale της Σωσάνας Κατσικώστα, από συνοινοποίηση Μοσχάτου και Μαυροδάφνης, θα αρέσει πολύ στους φίλους των φυσικώς ημίγλυκων ροζέ -και είναι πολλοί!- με λαμπερό τριανταφυλλί χρώμα, ανθικά αρώματα, φρεσκάδα και ιδιαίτερη γλυκιά επίγευση που του χαρίζει το Μοσχάτο...

Η όλη ατμόσφαιρα ήταν πολύ χαλαρή και κεφάτη, ιδανική για δοκιμές που απευθύνονται στο ευρύ κοινό. Η ιδέα των 5 γυναικών οινοποιών ήταν πραγματικά ευρηματική, όπως και το... θεϊκό (Divine) του τίτλου, σίγουρα εμπνευσμένο και από το όνομα του Wine Bar! Το οποίο μας έδωσε μια πολύ θετική πρώτη εντύπωση, τόσο με τη ζεστή φιλοξενία του, την χαλαρή και ευχάριστη ατμόσφαιρα, τους πολύ ταιριαστούς με τα ροζέ μεζέδες.

Τέλος, να συγχαρώ τα "κορίτσια του κρασιού" (εγώ ο νονός!), την Πόπη Wallick και την Ελένη Μπλούχου, "αυτοκόλλητες" εδώ και πολλά χρόνια πιά, που ανάμεσα στις τόσες δραστηριότητές τους, ραδιοφωνικές, ιντερνετικές, συμβουλευτικές και οργανωτικές, βρήκαν το χρόνο να "κατεβάσουν" την ιδέα, να της δώσουν τον κατάλληλο τίτλο και να οργανώσουν μια τόσο ευχάριστη εκδήλωση!

Και κλείνω με μια σκέψη που μου έφερε η κυριαρχία του γυναικείου φύλου στην εκδήλωση: Έχουμε αλήθεια συνειδητοποιήσει πόσες είναι οι γυναίκες οινοποιοί, ιδιοκτήτες οινοποιείων, wine bars, οινολόγοι; Είναι πιστεύω πάρα πολλές, σαν ποσοστό περισσότερες από οποιονδήποτε άλλο χώρο! Νέες οι περισσότερες, δραστήριες, με καινοτόμες ιδέες, τρίτη ή και τέταρτη γενιά στα οινοποιεία των πατεράδων τους ή σε αυτά που έστησαν οι ίδιες από την αρχή, τις βλέπουμε πιά παντού, στα οινοποιεία, στις εκδηλώσεις και στις εκθέσεις, στο internet, στα social media, να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, με φρέσκιες, καινοτόμες ιδέες, με ένα νέο, ακομπλεξάριστο λόγο, να δίνουν τη δροσιά τους και τη φρεσκάδα τους σε κάθε τι που έχει σχέση με το κρασί.

Ευχαριστούμε και τις 8 γυναίκες, τις 5 οινοποιούς, τις 2 διοργανώτριες και την ιδιοκτήτρια του Divino, για τις πολύ ευχάριστες ώρες που μας χάρισαν!


Στην υγειά σας!

Τάσος Πικούνης