Μια λίστα κρασιών αλλιώτικη από τις άλλες
Από τον Τ. Πικούνη

Μπαίνοντας στο Wine Restaurant Paradiso του Γρηγόρη Μιχαήλου για να παρακολουθήσω την τελευταία γευσιγνωσία για το Terroir, μου έκανε εντύπωση μια μικρή παρέα φίλων που διάβαζε κάτι και το σχολίαζε με προφανή την επιδοκιμασία αλλά και αρκετά γέλια... Πλησίασα και είδα ότι διάβαζαν τον κατάλογο κρασιών του εστιατορίου! Με είδαν που κοιτούσα με απορία, και ένας από αυτούς μου έτεινε τον κατάλογο λέγοντάς μου με ένα πλατύ χαμόγελο: "Πάρε, διάβασε αλλά κάτσε πρώτα!"

Έκατσα... άνοιξα τον κατάλογο, και άρχισα να διαβάζω τη λίστα των κρασιών του Paradiso -εξαιρετική όπως πάντα! Αλλά αυτή τη φορά το εξαιρετικό δεν ήταν η λίστα αυτή καθ' εαυτή: Ήσαν οι περιγραφές των κρασιών "δια χειρός" Γρηγόρη Μιχαήλου.

Ξέρω βέβαια ότι ο Γρηγόρης γράφει καλά. Αλλά εδώ δεν διάβαζα κάποιες εξαιρετικές περιγραφές κρασιών... διάβαζα κάτι απόλυτα καινούργιο, πρωτότυπο και φρέσκο, κάτι τελείως μακριά από τις "στριφνές" περιγραφές των κρασιών με τι "μύτες", τα "στόματα", τα 'terroir", τα αρώματα υγροποιημένων βράχων, φρεσκοαντλημένου πετρελαίου ή τις γεύσεις ...χωνεμένης κοπριάς.

Διαβάζω: "Σέξι και όποιος αντέξει... Σαν τη Shakira όταν λικνίζεται πάνω στη σκηνή, το gewurztraminer αποδεικ΄νυει ακόμα μια φορά ότι αποτελεί ένα από τα πιο πληθωρικά, πικάντικα, παιγνιδιάρικα και αισθησιακά σταφύλια του παγκόσμιπου αμπελώνα"... δεν μπορώ να φανταστώ καλύτερη περιγραφή για το Lenga του κτήματος Αβαντίς!

Διαβάζω ακόμα: "Η ποικιλία ...Robocop του Ελληνικού αμπελώνα. Το ασύρτικο της Σαντορίνης ως άλλος Schwarzenegger αναθεωρεί τα πάντα στο διάβα του με την ενταση, τη δύναμη και την ατσάλινη δομή του. Ο απόλυτος κυρίαρχος του παιγνιδιού"... για τη Σαντορίνη του Χατζηδάκη.

Πάμε στην Κρήτη: "Φουρτουνάκηδες και Βροντάκηδες θα πάλευαν για τα χαρίσματα του πρωτοπαλλίκαρου της Κρήτης. Η Αλίκη θα ερωτευόταν το βάθος των αρωμάτων του και τον γεμάτο ενέργεια παλλόμενο χαρακτήρα του"... Δάφνιος Δουλουφάκη, Βιδιανό!

Ή ακόμα, για τους Κίκκονες Λημνιό: "Διαθέτει τον αέρα του Βουργουνδέζικου Pinot Noir. Είναι chic όσο η Penelope Cruz στις ταινίες του Αλμοδοβάρ ή αν θέλετε τόσο κομψό όσο ο Richard Gere μέσα στο Armani σακάκι του στην ταινία American Gigolo"

Ως εδώ όμως! Αν θέλετε να διαβάσετε περισσότερα, θα πρέπει να πάτε να φάτε στο εστιατόριο! Οι περιγραφές στη wine list του Paradiso πιστεύω ότι όταν μαθευτούν θα προσελκύσουν όσους πελάτες και τα κρασιά ή τα ιταλικά πιάτα του!

Χιούμορ, παιγνιδιάρικη διάθεση που ταιριάζει σε μια casual έξοδο για φαγητό, φρεσκάδα... αλλά θα μου επιτρέψετε να πω και ακρίβεια στις περιγραφές! Ναι, η αίσθηση που αποκομίζει κανείς διαβάζοντάς τες είναι σχεδόν ή αίσθηση που θα νοιώσει με την πρώτη γουλιά του αντίστοιχου κρασιού. Οι συνειρμοί με τις ταινίες, τους τραγουδιστές, τα hits ή τους ηθοποιούς είναι σχεδόν σε όλες τις περιγραφές πετυχημένοι!

Μια νέα γλώσσα για την περιγραφή των κρασιών? Ίσως όχι ακόμα, μην υπερβάλλουμε. Αλλά η λίστα κρασιών του Paradiso, χάρη στο ταλέντο- γραφής αλλά εδώ και ...ποιητικό!- και το χιούμορ του Γρηγόρη Μιχαήλου βαδίζει προς μια σωστή κατεύθυνση και δείχνει το σωστό δρόμο προς τον ...εξανθρωπισμό των οινικών περιγραφών! Που είναι αναγκαίος για να πλησιάσει επιτέλους το κρασί τον απλό καταναλωτή! Για να διαβάζει την περιγραφή και να μην παραγγέλνει …μπύρα!

Να πάτε στο Paradiso. Εκτός από τα πολύ καλά πιάτα και τα εξαιρετικά κρασιά του, θα απολαύσετε και τις περιγραφές της λίστας!

Μπράβο Γρηγόρη...