Ναι βρε παιδιά, εξακολουθεί να μου αρέσει το Beaujolais Nouveau!Από τον Τ. Πικούνη


Θυμήθηκα το περυσινό μου άρθρο... με τον ίδιο τίτλο. Γιατί; Μα γιατί πάλι
"άκουσα" την φωνή της κακομοιριάς, την αντίδραση σε κάθε τι "εισαγόμενο",
γιορταστικό, χαρούμενο... γιατί φαίνεται να είμαστε υποχρεωμένοι να συμβιβαζόμαστε με το εθνικό μας σπορ: Την ελληνική μιζέρια, την κατήφεια... την υποχρέωση να κλαίμε τη μοίρα μας...


Στις 21 Νοεμβρίου το βράδυ, θα βρεθούμε με φίλους αλλά και πολλούς άλλους Έλληνες να γιορτάζουμε τα Γαλλικά Nouveau! Μαζί μας και εκατομμύρια Γάλλων και οινόφιλων όλων των εθνικοτήτων. Ενάντια στη μιζέρια που λέει είτε "Εδώ ο κόσμος χάνεται και εμείς θα γιορτάζουμε τα Γαλλικά Nouveau; " αλλά και ενάντια σ’ έναν υφέρποντα λαϊκισμό-σωβινισμό που μας πληροφορεί ότι "Υπάρχουν τόσες ελληνικές γιορτές κρασιού, πρέπει να γιορτάζουμε μια Γαλλική;" Βέβαια, εγώ, σα φιλότιμος Έλληνας που είμαι, έψαξα και δε βρήκα καμία! Τώρα, αν στην Κάτω Πέρα Μακρακώμη γιορτάζουν τον τρύγο ή τα …nouveau τους , δεν μπόρεσα να το ανακαλύψω για να συμμετάσχω την επόμενη φορά! ( Και αν νομίσατε, ότι το σχόλιο ήταν ειρωνικό και δε θα πήγαινα στην Κάτω Πέρα Μακρακώμη κάνατε λάθος! Θα πήγαινα τρέχοντας!)

Πέρα όμως από τους μίζερους και τους ...εθνικιστές, υπάρχουν και οι σοβαροί φίλοι του κρασιού που μας λένε ότι αρνούνται να γιορτάσουν ένα κρασί που δεν είναι και το κορυφαίο σε ποιότητα! Και για να λέμε την αλήθεια, αυτό το λένε οι μετριοπαθείς, γιατί κάποιοι "σκληροπυρηνικοί" μιλούν για τα καημένα τα Nouveau με πολύ χειρότερα λόγια!!

Εγώ πάλι, ένας απλός φίλος του κρασιού, θα ομολογήσω την αμαρτία μου:

Ναι βρε παιδιά, μου αρέσει το Beaujolais Nouveau!