Πρωτοχρονιά και... Wine Restaurant στην Αράχοβα
Από τον Τ. Πικούνη

Είχα χρόνια να βρεθώ σε κάποιο "τουριστικό προορισμό" την Πρωτοχρονιά... την θεωρώ κάτι σαν "οικογενειακή γιορτή" που συνήθως σημαίνει ρεβεγιόν σε σπίτι φίλων την παραμονή, πολύ φαγητό και καλό κρασί, ίσως λίγο χαρτάκι και βέβαια ανήμερα παραδοσιακό μεσημεριανό οικογενειακό γεύμα, με παιδιά, συγγενείς κλπ κλπ. ...ναι ξέρω, μπορεί να σας ακούγεται κάπως... βαρετό.

Εφέτος λοιπόν, έπεσε η ιδέα να κάνουμε κάτι διαφορετικό... αρκετά τα ίδια και τα ίδια, μια αλλαγή δεν έβλαψε ποτέ κανένα... μάλλον. Έτσι λοιπόν αναθέσαμε στην "καθ' ύλην αρμόδια" Αλίκη Δανάλη, κοσμογυρισμένη ή επί το ελληνικότερο "πορτογύρα και ρουγαδιάρα", φίλη και υπεύθυνη των Δημοσίων Σχέσεων του House of Wine, σαν έμπειρη και ειδική, να διαλέξει τον τόπο του πρωτοχρονιάτικου ρεβεγιόν... κάποιο εστιατόριο, κάποιο ξενοδοχείο, κάτι διαφορετικό...

Προτάσεις πολλές... αλλά η μια μας "βρώμαγε", η άλλη μας "ξίνιζε"... το ένα μπανάλ, το άλλο πολύ γκλαμουράτο για τα γούστα μας, το τρίτο ακριβό, το τέταρτο μίζερο... αμηχανία! Μέχρις ότου, ως συνήθως, ο "από μηχανής θεός" ήρθε να σώσει την κατάσταση: "Βρε παιδιά, με τα ίδια λεφτά που θα κάνουμε ρεβεγιόν, δεν πάμε Αράχοβα!"

Αν σας πω ότι είμαι από τους φανατικούς φίλους της Αράχοβας, θα σας έχω πει χοντρό ψέμα... νομίζω ότι είναι ένα χωριό που έχει χάσει την προσωπικότητά του στο βωμό της εμπορικότητας και του κέρδους (εδώ μιλάει ο αρχιτέκτονας)...

Εν τούτοις, με καλή παρέα, κέφι και κάποιες ...αβαρίες στην αισθητική, μπορεί να είναι κάτι σαν le charme discret de la bourgeoisie... η κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας μπορεί να είναι ακαταμάχητη, αν δεν αντισταθείς σε αυτή. Ο κόσμος, η βαβούρα, η γιορτινή ατμόσφαιρα της Αράχοβας και ένα από τα μοναδικά strip των ελληνικών προορισμών της Ελλάδας, ο απόλυτα σχεδόν επίπεδος κεντρικός εμπορικός δρόμος της, με τα δεκάδες μαγαζιά, cafe, bistro, εστιατόρια, bars, ξενυχτάδικα και ότι άλλο φανταστεί η διεστραμμένη επιθυμία ενός νεοέλληνα της δεκαετίας του 2000, μπορεί να αποδειχτούν ο ιδανικός τρόπος να "ξεδώσεις" από την επίδραση της καταραμένης τετραετίας των μνημονίων, της μιζέριας, και να επιστρέψεις -έστω και προσωρινά- στην χλιδή των "πιστωτικών καρτών" και του απανταχού "πλαστικού πλούτου", της ανεμελιάς, της ευμάρειας... Ναι, δε λέω, κατακριτέα βέβαια... αλλά, η γοητεία της παραμένει σαν ενοχική πλην απολαυστική μνήμη...

Ελπίζω να δικαιολόγησα αρκούντως της απόφαση να περάσουμε το τριήμερο της Πρωτοχρονιάς στην Αράχοβα. Ένας άλλος λόγος ήταν όμως και η παλιά φιλία -ιδιαίτερα της Αλίκης- με τον Μπάμπη και τη Μαρία, τους συμπαθέστατους, φιλόξενους και αγαπητότατους ιδιοκτήτες της πανσιόν "Το Δώμα", όπου η κάποιες "αδυναμίες" της παραμονής εκεί εξισορροπούνται με το παραπάνω από τη φιλική διάθεση του ζευγαριού, τις φρέσκες τυρόπιτες, τα τηγανητά αυγά, τα τυρόψωμα, και τα μέχρι ...μεσημβρίας πρωινά!!

Όταν λοιπόν φτάσαμε εκεί, παραμονή Πρωτοχρονιάς, μετά τις πρώτες αγκαλιές, τα φιλιά και τους καφέδες υποδοχής δίπλα στο τζάκι, αρχίσαμε να μαθαίνουμε τα νέα της Αράχοβας: Μαγαζιά κλείνουν, άλλα ανοίγουν, τα σουβλάκια αντικαθιστούν τις παραδοσιακές Αραχoβίτικες ταβέρνες... και ξαφνικά "ξέρετε, άνοιξε και ένα wine restaurant ή wine bar"...

Όπως καταλαβαίνετε, αυτό έγινε το κεντρικό μας θέμα... «Πως είναι βρε Μπάμπη, που είναι..." Είχε ανοίξει μόλις 10 ημέρες πριν, δουλεύοντας τα συνεργεία νυχθημερόν για να προλάβουν τις γιορτές...

Είχαμε ήδη κλείσει το ρεβεγιόν μας, οπότε η επίσκεψη στο Wine Bar, restaurant ή ...ότι, αναβλήθηκε για την πρωτοχρονιά το μεσημέρι. Κάποιοι από την παρέα αποφάσισαν να πάνε Δελφούς και Γαλαξίδι, και κάποιοι άλλοι, δηλαδή εμείς οι hard core οινόφιλοι, στο "Le Sapin", το¨"Έλατο" στα ελληνικά, όπως ο τίτλος του Wine Something... και λέω something, γιατί φτάνοντας, μόλις μπήκαμε, αιφνιδίασα τους ιδιοκτήτες με την απλή ερώτηση: "Παιδιά, τι ακριβώς είσαστε;"

Μια ματιά γύρω μας έδωσε την απάντηση που η αμηχανία των ιδιοκτητών δεν μπορούσε να δώσει: ¨Ήταν ένα αισθητικά θαυμάσιο Wine Restaurant: Μικρή μπάρα, πέτρινοι τοίχοι, εξαιρετικά καλαίσθητο design, ξύλο σε επενδύσες και τραπέζια στρωμένα μάλλον για φαγητό και όχι για ποτό... και μια θαυμάσια μουσική, απόλυτα προσαρμοσμένη στην αισθητική του μαγαζιού. Ισόγειο και όροφος, με ξύλινη εμφανή στέγη, μπορώ άνετα να πω ότι είναι ίσως από τα πιο καλαίσθητα Wine restaurants που έχω επισκεφθεί.

Η λίστα κρασιών σεμνή, αλλά ουσιαστική: Λίγα κρασιά σε ποτήρι (με χάλασε το House Wine από ...ασκό!), λευκά και ερυθρά, πιο ουσιώδης η λίστα στις φιάλες. Με εντυπωσίασαν οι επιλογές -ιδιαίτερα των ερυθρών. ¨Όχι πολλές, αλλά αυτές που δίνουν μια ευχέρεια αντιπροσωπευτικής επιλογής, τόσο στα ελληνικά όσο και στα λίγα κρασιά εισαγωγής. Ήταν φυσικό, όταν μάθαμε ότι τη λίστα είχε επιμεληθεί ο Γιώργος Φλούδας. Το κρασί σερβίρεται στα αντίστοιχα ποτήρια, μια πολύ ευχάριστη "ανακάλυψη" για το οινικό περιβάλλον της Αράχοβας...

Το sevice άμεσο, φιλικό... Διαλέξαμε μια Νεμέα Αϊβαλή -δεν βρίσκεις δυστυχώς Αϊβαλή στα περισσότερα των Wine Bars-Restaurants. Συνόδευσε εξαιρετικά ένα πολύ καλό fondue
 πικάντικων τυριών... Ο προσανατολισμός  ήταν σίγουρα Γαλλικός, με πιάτα κυρίως γαλλικής "κουλτούρας". Χαρακτηριστικά τα entrecôte Café de Paris και quiche lorraine με πράσο και καπνιστό ζαμπόν.

Περάσαμε ένα απολαυστικό μεσημέρι... σε ένα χώρο αισθητικά εξαιρετικό, με θαυμάσιο κρασί και πολύ ωραίες επιλογές φαγητού... Βέβαια, κλείσαμε τραπέζι και για το βράδυ.

Το βράδυ το "Le Sapin" μας έδειξε τα δύο του πρόσωπα: Το πρώτο, αυτό του συνεπούς Wine Restaurant... ωραία ατμόσφαιρα, εκπληκτική επιλογή μουσικής από παλιά γαλλικά και ιταλικά τραγούδια σε σύγχρονες εκτελέσεις.

Η επιλογή του φαγητού μας, εξαιρετικά μανιτάρια σχάρας, σαλάτα με τυριά και ένα πολύ καλό "Πάρτυ στο Τραπέζι", ουσιαστικά το Hot Stone Cooking, κάτι σαν το fondue bourguignonne, όπου το καυτό λάδι έχει αντικατασταθεί από ηφαιστειακή πέτρα και χωρίς συνοδευτικές σάλτσες, με μικρά φιλετάκια κομμένα σε λεπτές φέτες μαζί με λαχανικά, που ψήναμε μόνοι μας στην πέτρινη πλάκα, συνοδευμένο από το πολύ ταιριαστό Άλφα Tannat...

Το δεύτερο πρόσωπό του το είδαμε γύρω στη 1:00, όπου άρχισε η "ακουστική" μεταμόρφωση: Ελληνάδικο, μουσική στη διαπασών... νεολαία να εισβάλλει κατά "μάζες". Εκεί προφανώς έληγε η δική μας απόλαυση και άρχιζε κάποιων άλλων. Δεκτό... και δικαιολογημένο. Η μικρή αγορά επιβάλλει την πολυμορφία, και εδώ θα πρέπει να είμαστε ρεαλιστές.

Συμπέρασμα:
Ένα εξαιρετικό σαν περιβάλλον Wine Restaurant κυρίως (και λιγότερο Wine Bar, λόγω της περιορισμένης μπάρας). Βαθμολογία εδώ χωρίς ψεγάδι... 9 στα 10. Μακάρι και Wine Restaurants του κέντρου να είχαν την αισθητική πληρότητα του Le Chapin.
Πολύ καλό service, γνώση των κρασιών, σωστό σερβίρισμα, σωστός εξοπλισμός... Βαθμολογία 7 στα 10.
Λίστα κρασιών περιορισμένη, και ακόμα περισσότερο περιορισμένη η επιλογή κρασιού σε ποτήρι. Και η μεν περιορισμένη επιλογή σε ποτήρι μπορεί να δικαιολογηθεί, θα θέλαμε όμως περισσότερες επιλογές σε φιάλη.  Βαθμολογία εδώ 6 στα 10.
Απαράδεκτο το House Wine από ασκό. Εν τούτοις, η λίστα ποιοτική.
Συνολικά, και λαμβάνοντας υπ' όψη τη θέση του σε μια τουριστική περιοχή, που δικαιολογεί κάποιες ...αταξίες, θα το βαθμολογούσαμε 7,5 στα 10.

Σας συνιστούμε το "Le Sapin", αν βρεθείτε στην Αράχοβα. Είναι ένας ποιοτικός χώρος, με εξαιρετική αισθητική, όπου θα περάσετε κάποιες ώρες απολαμβάνοντας το κρασί, με τα επίσης ενδιαφέροντα και ταιριαστά συνοδευτικά πιάτα. Και χαιρόμαστε ιδιαίτερα όταν διαπιστώνουμε ότι χώροι επικεντρωμένοι στο κρασί "αυξάνονται και πληθύνονται" σε όλη την Ελλάδα...