Οβελίας και κρασί: 3+1 προσωπικές επιλογές...
Από τον Τ. Πικούνη

Ο λεγόμενος Οβελίας, το αρνί στη σούβλα, εξακολουθεί να είναι στην Ελλάδα κάτι σαν... σήμα κατατεθέν του Ελληνικού εορτασμού του Πάσχα. Μπορεί στους "Δυτικούς" να προκαλεί... τρόμο και απέχθεια το θέαμα του ανασκολοπισμένου, γδαρμένου αρνιού να γυρνάει πάνω στη θράκα, αλλά για τον μερακλή Έλληνα είναι από τα πιο gourmet θεάματα υψηλότατης αισθητικής! Ξέρω... θα με κυνηγήσουν οι ζωόφιλοι, οι χορτοφάγοι, αλλά θα το αντέξω, δεν θα είναι άλλωστε η πρώτη φορά...

Από που προέρχεται όμως η λέξη "Οβελίας";

Προέρχεται από τον αρχαίο ΟβελόΟδελό στην Δωρική) που σημαίνει μυτερό αντικείμενο, σούβλα. Ο "Οβελίας άρτος" στην αρχαιότητα ήταν το ψωμί που ψηνόταν στη σούβλα (και γίνεται πολύ ωραίο, μάλιστα... Δοκιμάστε το!). Αλλά οι Οβελοί, οι μικρές μεταλλικές σούβλες, χρησιμοποιούνταν και σαν νόμισμα!. Από εκεί και Οβολός (δώστε τον οβολό σας), η δε Δραχμή (μακριά από εμάς!) ήταν μια "δράξ" οβολών (όσα "αδράχνουμε", όσα δηλαδή πιάνουμε στη χούφτα μας).

Τώρα πάμε στο βασικό ενδιαφέρον μας, το κρασί.

Είμαι από αυτούς που λατρεύουν το Πάσχα! Και όχι μόνο αυτό, αλλά όλη της ακολουθία των ημερών που το προαναγγέλλουν, και τις απίστευτες νοστιμιές της Σαρακοστής, της Μεγάλης Εβδομάδας, της Ανάστασης και της Κυριακής του Πάσχα! Ιδιαίτερα Πάσχα και Ανάσταση, είναι γιορτές του η αρχή τους κρύβεται στα βάθη της αρχαίας Ελλάδας, και που συμβολίζουν την αναγέννηση της φύσης, τον ερχομό της Άνοιξης!

Όλα τα προηγούμενα αποτελούν ευκαιρία μοναδική για εξαιρετικούς συνδυασμούς με κρασί... και τα σαρακοστιανά και τα αναστάσιμα ή πασχαλινά καλούδια. Πάμε λοιπόν στο κρασί του Οβελία...

Ποιό κρασί ταιριάζει λοιπόν με τον Οβελία;

Δεν ξέρω αν θα στενοχωρήσω τους πολύ... εθνικιστές, αλλά το αρνί στη σούβλα, ο λεγόμενος Οβελίας, ταιριάζει κυρίως με το (ξενόφερτο!) Syrah!. Σημειώστε, αυτή είναι η άποψη πολλών "ειδικών" στο ταίριασμα φαγητού-κρασιού, αλλά και η προσωπική δική μου άποψη. ΟΚ, μπορείτε να το απολαύσετε και με ελληνικές ποικιλίες, Αγιωργίτικο και Ξινόμαυρο κυρίως, αλλά το Syrah με τον Οβελία απλά δεν πιάνεται!

Θα με ρωτήσετε βέβαια... γιατί;

Θα μπορούσα βέβαια να απαντήσω "γιατί έτσι μου αρέσει" -αφού εδώ εκφράζω προσωπικές απόψεις και επιλογές- και θα σας συνιστούσα να χρησιμοποιείτε συχνά αυτή την έκφραση όταν σας "στριμώχνουν" για την άποψή σας για κάποιο κρασί... αλλά εδώ θα προσπαθήσω να το εξηγήσω.

Η αιτίες είναι δύο, με πρώτη το... λίπος. Το λίπος που "στάζει" από το αρνάκι στη σούβλα, είναι αυτό που καθορίζει και το κρασί που θα το συνοδεύσει. Το Syrah -όπως έχει εγκλιματιστεί η ποικιλία στην Ελλάδα- έχει όλες τις απαραίτητες ιδιότητες για να "αναμετρηθεί" αλλά και να ταιριάξει με το λίπος και όχι μόνο. Γιατί -σε αντίθεση με το αρνάκι στο ταψί- ο Οβελίας αρωματίζεται με τον καπνό του κάρβουνου, και το καμένο κρέας αναδίδει την μαγική "τσίκνα" που σπάει τη μύτη το Πάσχα, την αρχαιοελληνική "κνῖσα" που αποτελούσε δώρο προς τους θεούς!

Το λίπος ισορροπεί λοιπόν με τις τανίνες αλλά και με τις γεύσεις μέντας ή λεβάντας, συνδυάζεται με την ελαφριά γλυκύτητα του Syrah και με το βατόμουρο που είναι το χαρακτηριστικό του φρούτο, ο δε καπνός που έχει ποτίσει το κρέας, ταιριάζει με τα μπαχάρια του Syrah αλλά και με όλα τα δευτερεύοντα αρώματά του και τις υπόλοιπες γεύσεις του.

Να σημειώσουμε εδώ κάτι σημαντικό: Από τις ξένες ποικιλίες που έχουν εγκλιματιστεί στην Ελλάδα, το Syrah είναι αυτό που μας δίνει τα καλύτερα κρασιά! Iσως γιατί οι συνθήκες -ήλιος, σχετικά θερμό κλίμα- μοιάζουν αρκετά με αυτές του Ροδανού, της πατρίδας του σύγχρονου Syrah. Ίσως πάλι γιατί ταιριάζει καλύτερα στην ιδιοσυγκρασία των Ελλήνων οινοποιών.

Πάμε τώρα στo δίλλημα... ποιά Syrah;

Πρώτα απ' όλα... Ελληνικά. Αν βέβαια θέλετε, ασφαλώς και Γαλλικά. Αλλά όχι όμως Αυστραλέζικα, Νοτιοαφρικάνικα με ελάχιστες ή ελαφρές τανίνες... το Syrah που θα προτιμήσετε πρέπει να είναι δυνατό, στιβαρό για να αντιμετωπίσει το αρνάκι! Η κομψότητα σε αυτή την περίπτωση έρχεται σε δεύτερη μοίρα...

Στο φετεινό μας Πασχαλινό τραπέζι θα έχουμε λοιπόν τρία Syrah. Θα έλεγα το ένα καλύτερο από το άλλο!

Το πρώτο, η εξαιρετική Fleva Σκούρα. Είναι ένα κρασί που λες ότι ο Γιώργος Σκούρας το έφτιαξε τρώγοντας πετσούλες από το αρνάκι στη σούβλα! Πυκνό, εξαιρετικά εκφραστικό, πολύπλοκο με όλα τα χαρακτηριστικά έντονα, αποτελεί τον ιδανικό συνοδό -για εμένα βέβαια- του Οβελία.

Οι άλλοι δύο "ιδανικοί συνοδοί" του φετεινού μας Οβελία προέρχονται από την Εύβοια: Το Syrah Αβαντίς, κρασί-σχολή στο Ελληνικό Syrah, βαθύχρωμο, γεμάτο και τανικό, με πλούσια και πικάντικη αρωματικότητα είναι ότι πρέπει! Αλλά και το Syrah Wild Fermentation του Βρυνιώτη με τις άγριες ζύμες του και την απίστευτη πολυπλοκότητά του είναι ιδανική επιλογή, με τα βατόμουρα, τα μπαχαρικά του και τη λεβάντα να δένουν σε εξαιρετικό βαθμό με τον Οβελία.

Βέβαια... στο House of Wine θα βρείτε... 102(!!) Syrah, 37 μονοποικιλιάκά και 65 blend, από τα οποία τα 74 είναι Ελληνικά... και το τι αρέσει εμένα δεν είναι απαραίτητο να αρέσει και σε εσάς! Έχουμε πει πολλές φορες και δεν θα βαρεθούμε να το επαναλαμβάνουμε: Το καλύτερο κρασί είναι αυτό που σας αρέσει!

Αν λοιπόν έχετε δει ότι γενικά συμφωνείτε με τις κατά καιρούς επιλογές και προτάσεις μου, βάλτε στο Πασχαλινό σας τραπέζι αυτά τα τρία κρασιά... αν όχι, τα υπόλοιπα... 99(!) είναι στη διάθεσή σας!

Α... και κάτι ακόμα: Αυτό το Πάσχα που οι καλεσμένοι μας είναι λίγοι, θα ανοίξω (μετά από πολλή σκέψη είναι η αλήθεια) και μια παλαιωμένη σε ιδανικές συνθήκες Νάουσσα Μπουτάρη του... 1990 παρακαλώ! Ένα κρασί που έμεινε 25 χρόνια στη φιάλη, θα δει πάλι το φως και θα νοιώσει τον αέρα... θα είναι όμως ακόμα κρασί; Θα δούμε... το σίγουρο είναι ότι θα σας κρατήσω ενήμερους...


Καλό Πάσχα, και... sτην υγειά σας!!




Τάσος Πικούνης