Τα Likes και τα Dislikes για το 2015
Από τον Τ. Πικούνη

Όταν ξεκίνησα στο τέλος του 2013 τα "Τα Likes αλλά και τα Dislikes" έγραφα ότι "Αυτό το σηκωμένο προς τα πάνω δάχτυλο (ο αντίχειρας, να το ξεκαθαρίσουμε!) που εισήγαγαν αρχικά οι Ρωμαίοι βασιλείς όταν έδιναν χάρη στους "μελλοθάνατους" των ιπποδρόμων, και που κληρονόμησε το Faceboοk ως "Like" 'η "Μου αρέσει", ήταν η πηγή έμπνευσής μου για να απονείμω τα thumbs up και τα αντίστοιχα thumbs down, στα όσα μου άρεσαν και δεν μου άρεσαν μέσα στο 2013"

Έτσι ξεκίνησε μια παράδοση. Που την συνεχίζω για τρίτη πια χρονιά. Μια κάπως "προσωπική" παράδοση που δεν αφορά καθόλου το House of Wine, γιατί οι επιλογές είναι απόλυτα δικές μου. Όπως και πέρυσι δε, έτσι και φέτος τις παραθέτω χωρίς καμιά οργάνωση, έτσι όπως τις θυμάμαι, αυτά που μου έκαναν την καλή και την κακή εντύπωση μέσα στη χρονιά που τελειώνει σε λίγο.

Φέτος, είχα και ένα άλλο "ερέθισμα": Τα βραβεία "FnL Best Bar Awards 2015" που πρόσφατα απονεμήθηκαν στα καλύτερα Bar της Αθήνας, συμπεριλαμβανομένων και των Wine bars. Που δόθηκαν από επιτροπή κριτών και από το κοινό μετά από ψηφοφορία.

Έχω μεγάλη επιφύλαξη απέναντι στα βραβεία των "επιτροπών". Με τον τίτλο του ειδικού στο κούτελο και πιθανόν στην κωλότσεπη, προσπαθούν να βρουν τον περίφημο "μέσο όρο"... αυτό δηλαδή το κρασί ή ποτό -προϊόν συμβιβασμού- που θα αρέσει σε όλους... και προφανώς σε κανένα! Το μόττο τους: Μην πειράξουμε, μη θίξουμε, μην πούμε κακό για κανένα... Συγγνώμη, Σίμο (Γεωργόπoυλε) που σε πήρε και εσένα η μπάλα, αλλά τελευταία δεν βλέπω να χτυπάς και τόσο πολύ με το "σπαθί" της αντικειμενικο-υποκειμενικότητας που είχες ξεκινήσει (μην το googλάρετε, δική μου λέξη...). Ασφαλώς, όσον αφορά στα Bars και Wine Bars, αυτός ο μέσος όρος είναι που δίνει τον νικητή, και σωστά. Αρκεί τα επιμέρους αξιολογούμενα -περιβάλλον, λίστα ποτών, κλπ... να είναι σωστά επιλεγμένα και -κυρίως- σωστά σταθμισμένα, με τη χρήση συντελεστών "βαρύτητας" για το κάθε ένα...

Αντίστοιχα δεν έχω -όχι επιφύλαξη αλλά- καμία εμπιστοσύνη στα βραβεία των διαγωνισμών γενικά. Νομίζω ότι στους διαγωνισμούς οίνου όλα σχεδόν γίνονται με λάθος τρόπο. Αλλά, όταν κρίνονται ελληνικά κρασιά, αυτό το Doing Business by the Greek Style ... ναι, κατάφερε μέχρι και τα βραβεία του μεγαλύτερου οινικού διαγωνισμού να... εκπορνεύσει και προσαρμόσει προς χάριν υμετέρων!

Τελικά, έχω τη μικρότερη επιφύλαξη απέναντι στα βραβεία του κοινού, παρά το ότι είναι σχετικά εύκολο να δημιουργηθεί μια τεχνητή "πρωτιά" από φίλους, που ψηφίζουν μετά από "καμπάνια" (ψηφίστε μας!) κάποιων από τους διαγωνιζόμενους.

Επειδή "ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιο" θα σας πω ότι άλλη ήταν η κατάταξη των Wine Bars που έδωσε η ψηφοφορία του κοινού στο διαγωνισμό Fnl. Και ήρθε να την ανατρέψει η απόφαση της επιτροπής! Έτσι μαθαίνω. Ποιά ήταν η επιλογή του κοινού για το πρώτο Wine Bar; Μα... η φυσιολογική! Αυτή που δίνει κάθε βράδυ, που τη βλέπει οποιοσδήποτε κάνει μια βόλτα στο "τρίγωνο" του κέντρου όπου βρίσκονται όλα τα βραβευθέντα wine bars πλην ενός. Δεν θα σχολιάσω την απόφαση περισσότερο... Εξ' άλλου, κάθε μέρα το κοινό ψηφίζει. Με την προτίμηση του, την παρουσία του... Απλά θα επισημάνω για άλλη μια φορά τη διάσταση ανάμεσα στην επιτροπή "ειδικών" και του κοινού. Ιδιαίτερα σε κάτι στο οποίο η ποιότητα δεν θέλει PHD για να διαπιστωθεί...

Σας λέω λοιπόν ότι τα πιό έγκυρα βραβεία σήμερα είναι αυτά που δίνουμε από τον εαυτό μας... σε ότι αρέσει στον εαυτό μας!

Ακούγεται κυνικό; ΟΚ... είναι! Γιατί μόνο εμείς μπορούμε να αποφασίσουμε αν κάτι μας αρέσει ή όχι. Και ιδιαίτερα, να εξηγήσουμε γιατί...

Έτσι λοιπόν θα δώσω τα δικά μου, προσωπικά και απόλυτα υποκειμενικά βραβεία, ή για να πω καλύτερα θα απονείμω thumbs_up αλλά και thumbs_down στα όσα περί τον οίνο άνοιξαν, κυκλοφόρησαν, συνέβησαν, δοκιμάστηκαν το 2015. Με κριτήριο και δικαιολογία ατράνταχτη: Γιατί αυτά μου αρέσουν... η δεν μου αρέσουν.


Thumbs Up -ή Like λοιπόν...
Στην "Μπουτάρης ΑΕ" για την όλη σύλληψη, προώθηση, σχεδιασμό της νέας Μαντινείας τους, του "Οροπέδιο 2014". Εξαιρετική η ιδέα της χρήσης των ισουψών καμπυλών σε όλη την καμπάνια, του σχεδιασμού της ετικέτας, της παρουσίασης, της προώθησης. Μια υποδειγματική καμπάνια για ένα πολύ καλό κρασί..
Στον Στέφανο Γεώργα και στην πρωτοεμφανιζόμενη Σαντορίνη του, το εξαιρετικό PURE, για την παραδοσιακή μέθοδο οινοποίησης που χρησιμοποίησε εναντια στις πιέσεις των οινοποιών, και για το εξαιρετικό αποτέλεσμα!
Στις κυρίες -αλλά και... κυρίαρχες των Αθηναικών Wine Bars-, Φωτεινή Παντζιά (By the Glass), Madeleine Λοράντου, (Ετερόκλιτο), Δέσποινα Χαραλάμπους (Vein Wine Bar & Bistro), Ρόζα Καρδαρά (Kiki de Grece) και Αριάδνη Φεσσα (The Dandy), που με την παρουσία τους επιβεβαιώνουν το ρητό μιας άλλης γυναίκας, της Madeleine Albright: "There is plenty of room for mediocre men. There is no room for mediocre women." (Υπάρχει άφθονος χώρος για μέτριους άνδρες. Δεν υπάρχει καθόλου χώρος για μέτριες γυναίκες)
-Στην έκθεση "Μεγάλα Κόκκινα Κρασιά" για την αρτιότητα στην οργάνωση, στον Ντίνο Στεργίδη για την εξαιρετική ιδέα της έκθεσης και την πρωτοτυπία της πληρωμής της δοκιμής των κρασιών με "κουπόνι", και στον Πάν