Η τιμή τιμή δεν έχει, και χαρά... στη Σαντορίνη!
Από τον Τ. Πικούνη

Γκρίνια... αν δεν γκρινιάζουμε για κάτι, ε... μάλλον άρρωστοι θα είμαστε. Εμού συμπεριλαμβανομένου, έχω το γνώθι σαυτόν...

Και τι καλύτερο για να γκρινιάξουμε από τις τιμές των Ελληνικών κρασιών! Που -παραδόξως για κάποιους- μέσα στη φοβερή κρίση που μαστίζει τη χώρα, αυτές έχουν πάρει την ανηφόρα! Τη μια, το κόστος των σταφυλιών, που μπορεί να αυξήθηκαν 1,5 το κιλό, αλλά "ανέβασαν" στην τιμή του κρασιού ακόμα και 35%... την άλλη ο ειδικός φόρος που μπορεί να πρόσθεσε 0,15€ στο κόστος κάθε φιάλης, αλλά αυτό μετουσιώθηκε σε κάποιες περιπτώσεις σε αρκετά ευρώ αύξηση στη λιανική...

Έχουν δίκιο όσοι γκρινιάζουν;

Αν ήμασταν σε μια "λογική" χώρα, θα σας έλεγα κατηγορηματικά όχι! Γιατί εκεί η αύξηση βασίζεται στους κανόνες της αγοράς: Έχει ένα προϊόν ζήτηση; "Πουλάει μόνο του" όπως θα λέγαμε στην εμπορική "αργκό"; Τότε, αν η παραγωγή τουν δεν μπορεί να αυξηθεί, η τιμή του θα αυξηθεί μέχρι εκεί που το αντέχει η αγορά.

Είμαστε όμως στην Ελλάδα... και εδώ υπάρχουν άλλοι δύο σοβαροί (τρομάρα μας!) λόγοι στους οποίους μπορεί να οφείλεται η αύξηση της τιμής ενός κρασιού.

Ο πρώτος, σπάνιος σε άλλες χώρες, καθόλου σπάνιος εδώ: Είναι το ΕΓΩ κάποιων παραγωγών. Η τιμή συμβαδίζει με την ποιότητα, επομένως πως είναι δυνατόν το κρασί του "γείτονα" να είναι ακριβότερο (διάβαζε καλύτερο) από το δικό μου; Έτσι ανεβαίνει η τιμή, και ας μένει το κρασί στα ράφια των άτυχων μεταπωλητών!

 Όταν έλεγα κάποτε ότι οι Σαντορίνες θα ξεπεράσουν τα 60€ κάποιοι "έξυπνοι" με έλεγαν τρελλό
Ο δεύτερος, το ίδιο σπάνιος αλλού, εδώ συχνότατος: Είναι ο καθορισμός της τιμής του κρασιού δια της υψώσεως του υγραμένου δείκτη προς τον άνεμο... Όταν δεν υπάρχει γνώση του πραγματικού κόστους ενός κρασιού, και ανάλυση των δυνατοτήτων πώλησης με βάση το marketing, τότε η τιμή ορίζεται στην... τύχη, η με γνώμονα μόνο την τιμή άλλων, συναφών κρασιών του ανταγωνισμού (που και αυτά μπορεί να ορίστηκαν στην τύχη!) και με μια μικρή… συνεισφορά στον υπολογισμό και του προηγούμενου λόγου (το δικό μου είναι και καλύτερο!)... Ο λογαριασμός γίνεται στο τέλος, με κατάληξη "δεν βγαίνω"!, μια διαπίστωση που γίνεται μάλλον... αργά.

Το χορό της αύξησης των τιμών τον έσυραν αρχικά τα Ασύρτικα της Σαντορίνης...

Και τι δεν άκουσαν οι οινοπαραγωγοί της Σαντορίνης: Αυτοί "χάλασαν" την αγορά, αυτοί φταίνε για την γενική αύξηση των τιμών, οι παραγωγοί της Σαντορίνης τρελάθηκαν...

Είναι όμως έτσι;

Ας μην ξεχνάμε οτι στο διεθνές οινικό στερέωμα η Ελλάδα φημίζεται κυρίως για τα λευκά της... Σαντορίνες και Ασύρτικα είναι πολύ ψηλά πια στο διεθνές οινικό jet set, cult κρασιά πιά στα wine bars και εστιατόρια της Νέας Υόρκης, του Λονδίνου, του Hong Kong και σε άλλα μοδάτα μέρη, λατρεμμένα κρασιά της κορυφαίας οινοκριτικού Jancis Robinson, με 95άρια στις βαθμολογιες των διεθνών Wine Blogs και στα sites των guru οινοκριτικών, του Robert Parker Jr. συμπεριλαμβανομένου... Σε όλα τα μέρη δηλαδή που δεν θα δούμε Ξινόμαυρο ή Αγιωργίτικο σχεδόν ούτε για δείγμα!

Και οι τιμές.... έχουν πάρει την ανηφόρα βέβαια! Αν ψάξετε στον κατάλογο του House of Wine για μονοπoικιλιακά Ασύρτικα από Σαντορίνη σε κανονική φιάλη (κάνετε κλικ εδώ ) οι τιμές ξεκινούν από 13,40€ γιά το Σαντορίνη Ασύρτικο 2015 της Santo, και φθάνουν στο Σιγάλας - Νυχτέρι 2012 στα... 45,70€ (!). Αστρονομικό;;; Όχι βέβαια, γιατί σήμερα υπάρχει Σαντορίνη που πουλιέται στα... 80€ (ναι, καλά διαβάσατε!, όχι δεν υπάρχει στον κατάλογό μας!). Και προσέξτε, τα επόμενα χρόνια θα δούμε τις τιμές να ανεβαίνουν και άλλο... και είναι φυσικό, η ελεύθερη αγορά διαμορφώνει τις τιμές. Όταν έλεγα κάποτε ότι οι Σαντορίνες θα ξεπεράσουν τα 60€ κάποιοι "έξυπνοι" με έλεγαν τρελλό. Βλέπετε, στην χώρα της "φαιδράς πορτοκαλέας" πολλοί περιμένουν ότι τις τιμές θα τις ορίζει η... κυβέρνηση και ο Σκουρλέτης και όχι