Βραβεία Ποιότητας Γαστρονόμου: Το ετήσιο Λουτρό μας στην Ελπίδα...
Από τον Τ. Πικούνη

Ας ξεκινήσουμε... απ´ την αρχή: Κάθε χρόνο ο "Γαστρονόμος", το ένθετο της "Καθημερινής" περί την γαστρονομία, τις συνταγές και -ελαφρώς- περί τον οίνο, διοργανώνει μια πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση. Σε αυτή βραβεύονται μικροί και μεγάλοι Έλληνες παραγωγοί που έχουν σχέση με τα τρόφιμα από όλη την Ελλάδα, και που η δουλειά τους και τα προϊόντα τους είναι πρότυπα, υποδειγματικά, και αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση.

Είναι μια άψογα οργανωμένη εκδήλωση, αντάξια της αστικής κουλτούρας -που δυστυχώς σιγά σιγά μας αφήνει χρόνους- που εκφράζει με συνέπεια η Καθημερινή. Οργανωμένη με παλιομοδίτικη προσοχή, είχε σαν στέγη επι 8 χρόνια το Μουσείο Μπενάκη και φέτος το Ζάππειο. Οι βραβευόμενοι παραγωγοί εκθέτουν μετά τις παρουσιάσεις τα προϊόντα τους και προσκεκλημένοι σεφ τις δημιουργίες τους, στη δεξίωση που ακολουθεί.

Κάθε χρόνο λοιπόν ψάχνω να διαβάσω κάτι σχετικά με την εκδήλωση «Βραβεία Ποιότητας» του «Γαστρονόμου» της Καθημερινής, τόσο πριν όσο και μετά την εκδήλωση. Οι αναρτήσεις είναι λίγες, και όλες σχεδόν περιγράφουν την εκδήλωση και δίνουν τη λίστα των βραβευμένων...

Από τους τόσους προσκεκλημένους, δημοσιογράφους του ευ ζην και της γαστρονομίας, food bloggers, facebook foodies, ειδικούς της γεύσής, κοσμικούς, κλπ. κλπ. είναι πολύ λίγοι αυτοί που αφιερώνουν μια κουβέντα για την εκδήλωση... Η Καθημερινή της επόμενης ημέρας έχει συνήθως ένα άρθρο, μια περιγραφή ή μια φωτογραφία, και ας είναι η εκδήλωση παιδί του παιδιού της. Ραχάτι; Θερινή αδράνεια; Ραστώνη θα το έλεγε η Καθημερινή. Και το κυριότερο δυστυχώς ερώτημα: Από όλους αυτούς που μετά το τέλος της εκδήλωσης εφορμούν στις δημιουργίες των προσκεκλημένων σεφ σαν πεινασμένα λυκόπουλα, κατά την ευγενή παράδοσή και το "τυπικόν" των ελληνικών δεξιώσεων των πάλαι ποτέ μεγαλοαστών, πόσοι αντιλαμβάνονται τι ακριβώς εκπέμπει αυτή η εκδήλωση; Άντε... Μέσα στις επόμενες εβδομάδες θα αναπαραχθούν εν είδη δελτίων τύπου λίγα σχετικά, και μετά θα ξεχαστεί η εκδήλωση μέχρι να λάβουμε τις επόμενες προσκλήσεις... Και η ζωή συνεχίζεται.... Χαλαρά.... (αν κάποιος κατά σύστημα αντιρρησίας, εραστής του "δέντρου" ή του "δακτύλου" ανακαλύψει κάποιο άρθρο που μου ξέφυγε που γράφει για την ουσία τηε εκδήλωσης, αυτό δεν αλλάζει την κατάσταση του "δάσους" και τον παρακαλώ να καταλάβει που δείχνει το δάκτυλο αντί να ψάχνει ψύλλους στ´ άχυρα...)

Αν και εσείς αναρωτιέστε σε τι αναφέρομαι με αυτό το γκρινιάρικο πρόλογο, θα σας απαντήσω πρώτα ότι, ναι... γκρινιάζω, και το κάνω γιατί εδώ έχουμετο καλύτερο... λουτρό αισιοδοξίας στο οποίο μπορεί κάποιος να εμβαπτιστεί αυτές τις χαλεπές ημέρες που περνάμε. Και στεναχωριέμαι επειδή η ουσία της εκδήλωσης ξεφεύγει, και περνάει σχεδόν απαρατήρητη..

Δεν είναι το θέμα μου να αναλύσω εδώ ποιοί βραβεύτηκαν αυτή τη χρονιά και ποια τα προϊόντα τους... Το θέμα μου είναι αυτό που βγάζει προς τα έξω αυτή η εξαιρετική εκδήλωση: που δεν είναι τίποτα άλλο από το γεγονός ότι κάποιοι Έλληνες, μέσα σε αυτή την φοβερή κρίση, οικονομική, κοινωνική και κρίση αξιών, καταφέρνουν να δημιουργούν μέσα από πρότυπες επιχειρήσεις, προϊόντα που μπορούν να σταθούν σε οποιαδήποτε αγορά του κόσμου. Χωρίς κρατική βοήθεια -όπως αρκετοί από αυτούς το διαλαλούν κάθε χρόνο κατά την παραλαβή του βραβείου τους με γλυκόπικρα σχόλια-, με σκληρή δουλειά συνήθως ολόκληρης της οικογένειας, με ανοιχτό μυαλό, με την ενσωμάτωση σύγχρονων πρότυπων τεχνολογιών αλλά και μεθόδων marketing, με οργάνωση, θέληση, φανατική προσήλωση στην ποιότητα, με κερδοφορία, εξαγωγές....

Ναι, μιλάμε για Έλληνες παραγωγούς, μην απορείτε!

Είναι οι "άριστοι", αυτοί που τόσο μισεί η θεωρία των "μετρίων" και της ισοπέδωτικής εξίσωσης προς τα κάτω. Είναι οι Έλληνες που αναδεικνύουν την επιχειρηματικότητα, που βγάζουν το κεφάλι τους πάνω από αυτή την πηχτή σούπα της κακομοιριάς, της αδράνειας, της εγκατάλειψης και της μοιρολατρίας στην οποία βυθιζόμαστε κάθε χρόνο όλο και περισσότερο. Είναι αυτοί που δίνουν ελπίδα σε όλους μας αποδεικνύοντας στην πράξη ότι αν θέλουμε, μπορούμε... Και ότι είμαστε απόγονοι -πέραν των αρχαίων Ελλήνων- και εκείνων των εμπόρων που όργωναν τα Βαλκάνια το 1700 και το 1800 χτίζοντας περιουσίες και που καθιέρωσαν τη φήμη του ελληνικού εμπορικού δαιμόνιου.

Αυτή είναι η εκδήλωση του Γαστρονόμου: Το καλύτερο λουτρό στην αισιοδοξία και στην ελπίδα....

Ειδικά φέτος, ανάμεσά τους, και δύο «δικοί μας»: δύο οινοπαραγωγοί που εκφράζουν ακριβώς αυτό: Ο πρώτος, ο Στέλιος Κεχρής και η οικογένειά του, που με πείσμα πήραν την περιφρονημένη ρετσίνα και την μετέτρεψαν σε ένα θαυμάσιο κρασί. Ο δεύτερος, ο Γιώργος Γαβαλάς από τη Σαντορίνη, μας αποκάλυψε μέσα από τα κρασιά του ότι Σαντορίνη δεν σημαίνει απαραίτητα Ασύρτικο, αλλά και ένα πλήθος άλλες πολύ ενδιαφέρουσες ποικιλίες όπως το Κατσανό, το Βουδόματο, το Ξενόλοο, που δίνουν ωραιότατα κρασιά.



Τα Βραβεία:

Βραβείο Εστιατορίου: Εστιατόριο «Notos» στις Βρυξέλλες (σεφ Κωνσταντίνος Ενρίκογλου) & Εστιατόριο «Θαλασσάκι» στην Τήνο (σεφ Αντωνία Ζάρπα & Άρης Τάτσης)

Τιμητικό Βραβείο: Προκόπης Μαγιάτης, Καθηγητής της Φαρμακευτικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Οι μελέτες του για την υγειοπροστατευτικότητα του ελληνικού ελαιολάδου, έχουν κερδίσει διεθνή αναγνώριση.

Βραβείο Παραγωγής Ελαιολάδου: Εταιρεία «Κυβερνήτης»

Βραβείο Ελιάς: Εταιρεία «Δαμασκηνοελιές Αϊνατζόγλου»

Βραβείο Ευρείας Κατανάλωσης: Εταιρεία «Μύλοι Λούλη»

Βραβείο Παραγωγής Τυροκομικών Προϊόντων: «Τυροκομείο Γασπαράκης»

Βραβείο Παραγωγής Κρέατος: «Φάρμες Κουτσιώφτη-Ωμέγα»

Βραβείο Καταστήματος:«Ergon Agora» στη Θεσσαλονίκη

Βραβείο «Αλέξανδρος Γιώτης»: «Amorgiano Μέλι»

Βραβείο Ποτού: «Οινοποιία Γαβαλά»&«Οινοποιία Κεχρή»

Βραβείο Παραγωγής Γαλακτομικών Προϊόντων: Εταιρεία «ΚριΚρι»

Βραβείο «Εύη Βουτσινά»:Συνεταιρισμός Κερασοπαραγωγοί Ράχης

Μετά το πέρας των απονομών, οι σεφ του Γαστρονόμου προσέφεραν στους προσκεκλημένους εκλεκτά ελληνικά εδέσματα, βασισμένα στα διακεκριμένα προϊόντα και μαγειρεμένα με τον ιδανικό τρόπο.




Στην υγειά σας!


Τάσος Πικούνης