Από τον Γ. Μιχαήλο



Σας μεταφέρω αυτούσια τη σημείωση από το ημερολόγιο της αγαπημένης μου μικρής Κατερίνας που επισκέφτηκε το εστιατόριο μου την Παραμονή Πρωτοχρονιάς για να γιορτάσει με τους δικούς της την έλευση του νέου χρόνου:

«Σήμερα ήταν μια μέρα που λέγετε παραμονή προτοχρονιάς. εγό με τους γονείς μου θα πάμε για προτοχρονιά στο Paradiso. To Paradiso ήνε ένα εστιατοριο που εχει πολί ωραία κρασιά επίσης αφτά τα κρασιά τα θαβμάζουνε πολί άνθρωπη».

Περιττό να πω πως με έριξε στα πατώματα με τη γλύκα και την αθωότητα των γραφόμενών της. Ταυτόχρονα βέβαια σκέφτηκα την αλήθεια που έκρυβαν τα λόγια της και πως ήμουν και εγώ ανάμεσα σε αυτούς τους ανθρώπους που θαύμασαν πολλά κρασιά τη χρονιά που πέρασε.

Τι να πρωτοθυμηθώ… Δοκίμασα μέχρι Chateau Margaux και Petrus, Hill of Grace και Ornellaia, Masseto και Yquem από τους λεγόμενους μύθους του παγκόσμιου αμπελώνα, με τα ελληνικά κρασιά από κοντά να με εντυπωσιάζουν επίσης. Κλασικός, Πορφυρογέννητος 1975 και Chateau Carras του 1993, κάθετη δοκιμή Κτήμα Γαίας φτάνοντας πίσω στο 1997, Κοκκινόμυλος Τσέλεπου από τη χρονιά του 1998 που ήταν και η πρώτη χρονιά αυτού του συγκλονιστικού Merlot, Collection Αβαντίς σε διάφορες σοδειές, Όπους ιβ Cabernet Franc 2004 του Χατζημιχάλη, Ράμνιστα Κυρ-Γιάννη του 2001 ή το εκπληκτικό Νυχτέρι του Χατζηδάκη.

Δίπλα τους νέοι παίχτες, όπως το Syrah Wild Ferment του Βρυνιώτη με τη θηριώδη ένταση, το Λημνιό από τους Κίκονες στο άλλο άκρο της κλίμακας να ορίζει τη κομψότητα, τη Λημνιώνα του Ζαφειράκη να κινείται επίσης στην elegant πλευρά των πραγμάτων, το καινούριο αφρώδες του Καρανίκα με Ασύρτικο και Ξινόμαυρο να ανεβάζει τον πήχη της κατηγορίας σε πολύ υψηλά επίπεδα και πάρα πολλά ακόμα σπουδαία ελληνικά κρασιά…

Αυτό το οποίο όμως όρισε περισσότερο τη σχέση μου με το κρασί το 2015 ήταν η ευκαιρία που είχα να συναντήσω πολλούς Έλληνες παραγωγούς στο φυσικό τους περιβάλλον, ταξιδεύοντας μέσα στα αμπέλια, ακούγοντας τις ιστορίες τους από κοντά, νιώθοντας τις αγωνίες τους, κατανοώντας το όραμα τους.
Το έχω πει πολλές φορές και κάθε φορά το επιβεβαιώνω. Δεν νομίζω πως υπάρχουν πιο ενδιαφέροντες άνθρωποι πάνω στη γη από αυτούς που ασχολούνται με το αμπέλι, φτιάχνοντας κρασί. Ανταμώνοντας τους, μπορείς πολύ εύκολα να αντιληφθείς πως το κρασί δεν είναι ένα προϊόν όπως όλα τα υπόλοιπα… Χρειάζεται να βάλεις τη ψυχή σου ολόκληρη μέσα στη φιάλη.

Εκεί μέσα στα αμπέλια άκουσα τις ομορφότερες ιστορίες που έχω ακούσει, ιστορίες που σε κάνουν να μαθαίνεις να σέβεσαι τον κόπο του άλλου, να κατανοείς πως δεν μπορεί ποτέ να τα βάλεις με τη φύση γιατί στο τέλος θα χάσεις, να αντιλαμβάνεσαι πως χρειάζεται τεράστια προσπάθεια, υπομονή και επιμονή για να καταφέρεις το αποτέλεσμα που θα σε δικαιώσει.

Το κρασί δεν μπορεί να στηριχθεί πάνω σε ψέματα και δεν απευθύνεται σε ανθρώπους που λένε μεγάλες κουβέντες και αποφεύγουν το πόνο. Υπάρχουν Έλληνες παραγωγοί όπως ο Γιώργος Σκούρας, ο Γιάννης Παρασκευόπουλος από το κτήμα Γαίας, ο Άγγελος Ιατρίδης από το κτήμα Άλφα, ο Στέλιος Μπουτάρης από τον Κυρ-Γιάννη και πολλοί ακόμα, που λιώνουν κάθε χρόνο σόλες γυρίζοντας όλο τον κόσμο για να προωθήσουν το αποτέλεσμα της δουλειάς τους και να αναδείξουν το Ελληνικό κρασί στο σύνολο του, μέσα από ασταμάτητες γευσιγνωσίες στα πιο απίθανα μέρη αυτού του πλανήτη. Και ταυτόχρονα βρίσκουν χρόνο για το αμπέλι τους, μπορούν να είναι πάνω από τις δεξαμενές τους ή να παίρνουν όλες τις κρίσιμες αποφάσεις που αφορούν τη δουλειά τους και πάνω και πέρα από όλα στιγμές για την οικογένεια τους…

Δε μπορείς παρά να θαυμάζεις και να σέβεσαι τη δουλειά όλων αυτών των ανθρώπων αποδίδοντας τους τα του Καίσαρος τω Καίσαρι... Το πρώτο κρασί της χρονιάς το πίνω στην υγειά τους και εύχομαι να καταφέρω μέσα στο 2015 να προσεγγίσω τη δουλειά και την προσπάθεια τους με τον ανάλογο σεβασμό, να ακούσω ακόμα περισσότερες από τις μοναδικές τους ιστορίες, να δοκιμάσω καινούρια κρασιά που θα μου προκαλέσουν απεριόριστο θαυμασμό!

Καλή Χρονιά σε όλους

Γρηγόρης Μιχαήλος
Γρηγόρης Μιχαήλος AIWS
(Associate Member in the Institute of Wines & Spirits)
Wine Educator & Consultant