Από τον Κ. Κοντογιώργη


Θα ήθελα να ξεκινήσω συνεχίζοντας κατά κάποιο τρόπο από την περασμένη εβδομάδα. Συγκεκριμένα, κρίνω σκόπιμο να απαντήσω στο πολύ ευγενικό σχόλιο του φίλου αναγνώστη Πέτρου, όχι ιδιαιτέρως, αλλά μέσω του άρθρου που γράφω σήμερα. Ο λόγος είναι, ότι η απάντηση νομίζω πως θα ενδιαφέρει, όχι μόνο το συγκεκριμένο αναγνώστη, αλλά πιθανότατα και αρκετούς από εσάς που θα μου κάνετε την τιμή να διαβάσετε τούτες τις αράδες.

Καταρχάς Πέτρο επίτρεψέ μου να χρησιμοποιήσω ενικό. Και φυσικά, δεν είναι ενικός αγενείας, αλλά νομίζω ότι έτσι πρέπει να μιλάνε δυο άνθρωποι που μοιράζονται το ίδιο πάθος, στη συγκεκριμένη περίπτωση, το πάθος αυτό είναι το καλό ποτό. Στην απάντηση τώρα. Αφού πρώτα σε ευχαριστήσω για τα καλά σου λόγια, τα οποία με τιμούν ιδιαιτέρως, πρέπει να σου πω τα εξής. Πρώτον, το θέμα αυτό το βλέπω έτσι, όχι γιατί αυτό πρόκειται να οδηγήσει κάπου, όπως γράφεις, αλλά γιατί απλώς έτσι είναι ο χαρακτήρας μου. Κάποιοι θα πουν καλώς, κάποιοι θα πουν κακώς, αλλά έτσι έχει η κατάσταση. Δεύτερον, το να έγραφα για whisky με αναψυκτικά, ανήκει στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας. Αυτό δεσμεύομαι ότι δεν πρόκειται να γίνει ποτέ. Και τέλος, δεν είναι ποτέ δυνατόν, να μην κάνω αφιέρωμα στο τεράστιο Springbank, αν και τελευταία θα έλεγα ότι προέκυψε ένας προσωπικός λόγος, που ίσως θα με απέτρεπε από κάτι τέτοιο. Αλλά είπαμε, άλλο πράγμα οι άνθρωποι, άλλο πράγμα το προϊόν, αφήστε που υπάρχουν και κακές στιγμές. Οπότε, πενήντα πενήντα όλοι, καλοί και κακοί, ιδιότροποι και ευγενικοί, φυσικά και θα γράψω για το Springbank, πόσο μάλλον όταν σκέφτομαι δεκάρι Springbank και μου τρέχουνε τα σάλια.

Στα σημερινά τώρα. Προχθές είχαμε επέτειο, όχι όμως ευχάριστη, αλλά δυσάρεστη. Στις 30 Αυγούστου συμπληρώθηκαν 10 χρόνια από το θάνατο του μεγάλου Michael Jackson, ενός εκ των κορυφαίων whisky writers όλων των εποχών, αν όχι ο κορυφαίος. Ωστόσο, για λόγο που δεν μπορώ να αποσαφηνίσω, όταν τον θυμάμαι, μου έρχεται στο μυαλό ένα συγκεκριμένο αποστακτήριο. Σήμερα μιλάμε για το

Rosebank

Το γιατί συνδυάζω το συγκεκριμένο αποστακτήριο, με τον εκλιπόντα, δεν το ξέρω. Αυτό όμως που ξέρω, είναι ότι μιλάμε για ένα από τα κορυφαία αποστακτήρια από καταβολής whisky και είναι πολύ κρίμα που δεν παράγει πλέον. Σε αυτό το σημείο όμως, έφτασε η ώρα για να πούμε

Λίγα λόγια για την ιστορία, όπως πάντα.

Πολύ παράξενη περίπτωση η ιστορία του Rosebank, ειδικά σε ότι έχει να κάνει με την ίδρυσή του και το πότε έγινε αυτή. Θολό το τοπίο, αλλά θα κάνουμε μια προσπάθεια. Κάποιοι υπολογίζουν σαν έτος ίδρυσης το 1798, άλλοι το 1817, άλλοι το 1827 και τέλος και πιο λογικό, το 1840. Να τα δούμε λίγο. Το 1798 λοιπόν, υπάρχουν γραπτές αναφορές για ύπαρξη αποστακτηρίου στο Falkirk, αλλά το 1817 ο James Robertson χτίζει πολύ κοντά νέο αποστακτήριο, με το όνομα Rosebank., το οποίο όμως κλείνει το 1819. Ωστόσο το 1827, ο John Stark κτίζει στην δυτική όχθη του καναλιού Forth Clyde αποστακτήριο με το όνομα Camelon.

Όμως το 1840 χτίζεται στην ανατολική όχθη του καναλιού, άλλο αποστακτήριο, από τον Thomas Gunn και τον πατέρα του και το 1864 ξαναχτίζεται στο ίδιο μέρος. Ωστόσο, το νέο αποστακτήριο, χρησιμοποιεί τα floor maltings του παλιού της δυτικής όχθης, του Camelon δηλαδή, ώσπου το 1894 ιδρύεται η εταιρία Rosebank Distillery Ltd. Γίνεται μέλος της Scottish Malt Distillers και αργότερα της DCL, ενώ ξέχασα να αναφέρω ότι ιδρυτής, από τους περισσότερους γνώστες, θεωρείται ο James Rankine, ο οποίος συμμετείχε στα τεκταινόμενα του 1840.Το 1993 δυστυχώς η ιδιοκτήτρια εταιρία Diageo αποφασίζει να κλείσει το αποστακτήριο και η παραγωγή σταματάει. Ο λόγος, όπως τουλάχιστον δήλωσαν οι υπεύθυνοι για αυτή την εγκληματική ενέργεια, ήταν ότι χρειαζόταν μια μεγάλη δαπάνη της τάξεως των 2 και βάλε εκατομμυρίων λιρών, ώστε να πληρούνται τα ευρωπαϊκά στάνταρ και κάτι τέτοιο ήταν ασύμφορο. Και κάπως έτσι πέρασε στην ιστορία ένα από τα σπουδαιότερα αποστακτήρια, όχι μόνο των Lowlands, αλλά και ολόκληρης της Σκωτίας. Το 1988 εγκαταστάσεις της δυτικής όχθης του καναλιού, που χρησιμοποιούσε το αποστακτήριο, μετατρέπονται σε παμπ, ενώ το 2002 οι μονάδες βυνοποίησης καταστρέφονται και η Diageo πουλάει ότι απέμεινε στην εταιρία British Waterways. Το 2008 υπάρχουν σκέψεις για επαναλειτουργία, σε κοντινό σημείο, με τους αυθεντικούς άμβυκες του παλιού αποστακτηρίου, όμως οι άμβυκες κάνουν φτερά, από κυνηγούς μεταλλεύματος και αυτό ήταν όλο. Κρίμα και πολύ κρίμα. Και γιατί είναι κρίμα?

Λίγα ακόμη λόγια

Είπαμε και πριν ότι το Rosebank ανήκει στην κατηγορία των Lowlanders. Επομένως, μιλάμε και εδώ για τριπλή απόσταξη, με εμφανή τα αρώματα λουλουδιών και γρασιδιού, θα έλεγα ότι θυμίζει αρκετά Glenkinchie Distillers Edition. Ωστόσο, το Rosebank είναι ένα πιο βαρύ απόσταγμα και θα μπορούσαμε να πούμε, διαφορετικό μέγεθος από όλα τα υπόλοιπα ξαδέλφια των Lowlands. Πρόκειται για αποστακτήριο που έχει κατασκευάσει άπειρα whisky για εγκεφαλικό, ενώ είναι σαφώς ποιοτικότερο από το επίσης σημαντικότατο και κλειστό επίσης Port Ellen, ασχέτως αν η ιδιοκτήτρια έχει ρίξει περισσότερο βάρος στο δεύτερο. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, ότι ο Jim Murray το θεωρεί ένα από τα πέντε κορυφαία όλων των εποχών για τη Σκωτία. Επομένως, όπου μπορέσετε να βρείτε, αγοράστε, όσο για μένα έχω πλέον μόνο ένα κομμάτι στη συλλογή μου και δεν βλέπω να το ανοίγω, τουλάχιστον προς το παρόν.

Και Rosebank μπορεί να μην πιώ, αλλά το δεκαοκτάρι Chivas δεν τελείωσε ακόμη. Πίνοντας λοιπόν μια γουλιά από αυτή την ουισκάρα, θυμάμαι και την ατάκα του συγχωρεμένου Michael Jackson για το Rosebank.

Whisky για εραστές

Στην υγειά σας


Ο Κυριάκος Κοντογιωργης ασχολείται από το 1992 με τα κρασιά και τα αποστάγματα, είναι ιδιοκτήτης εταιρείας που ασχολείται με την εμπορία των συγκεκριμένων προϊόντων, καθώς επίσης είναι και γνωστός συλλέκτης whisky και cognac. Εχει μόνιμη συνεργασία με όλους τους μεγάλους οίκους δημοπρασιών whisky, όπως Christies, McTears, Bonhams. Η ενασχόληση του για 22 και πλέον χρόνια σε αυτό τον χώρο, του έχει δώσει βαθιά και εμπεριστατωμένη γνώση στο whisky, τόσο σε επίπεδο τεχνικών στοιχείων, όσο και σε επίπεδο ιστορικών λεπτομερειών.