Από τον Κ. Κοντογιώργη


Συζητώντας και διαβάζοντας για το αγαπημένο μας ποτό, ακούμε διάφορα πράγματα από αριστερά και δεξιά, πολλά από αυτά σωστά, κάποια άλλα όμως, που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα.

Θα προσπαθήσω λοιπόν παρακάτω να αποσαφηνίσω την κατάσταση σχετικά.

Το καλό whisky, όταν προορίζεται για συλλογή, ή για κατανάλωση στο μακρινό μέλλον, πρέπει να φυλάσσεται όπως το καλό κρασί.

Λάθος. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει, αφού ο υψηλός, σε σχέση με το κρασί, αλκοολικός βαθμός του whisky, του επιτρέπει να έχει διαφορετική συμπεριφορά σε αυτό το θέμα. Όπως το whisky δεν παλαιώνει επιπλέον μέσα στη φιάλη, επίσης όμως και δεν αλλοιώνεται, αν μιλάμε βέβαια για κάποιες λογικές συνθήκες συντήρησης. Προσωπική μου εμπειρία, καθώς και παλαιότερες συζητήσεις μου για το θέμα αυτό με κορυφαίους Master Distillers, απέδειξαν ότι φιάλες που εκτέθηκαν για κάποιο χρονικό διάστημα στον ήλιο, όχι στη Σαχάρα, ή σε κάποιες ανεβασμένες θερμοκρασίες, δεν παρουσίασαν αλλοιώσεις τέτοιες που μπορεί να αντιληφθούμε εσείς και εγώ, αλλά τέτοιες που μόνο οι δημιουργοί τους μπορούν να καταλάβουν κι αυτό ακόμη με μεγάλη επιφύλαξη. Αντιθέτως αυτό που όντως ισχύει είναι ότι σε παλιό μπουκάλι μπορεί να κοπεί ο φελλός, κάτι που όμως δεν επηρεάζει καθόλου την ποιότητα του περιεχομένου. Ξεχνάμε λοιπόν υπόγεια, ψυχόμενα κελάρια και άλλα συναφή και απλώς φυλάσσουμε τα whisky μας με κάποια λογική και κυρίως με γνώμονα το να μη σπάσουν.

Όταν δοκιμάζουμε γευσιγνωστικά κάποιο whisky επιτρέπεται ή ανάδευση του, όπως και το κρασί.

Σωστό. Αυτό αντιθέτως που δεν ισχύει, είναι ότι κάτι τέτοιο είναι υποχρεωτικό. Υποχρεωτικό δεν είναι, αν θέλεις το κάνεις, αν θέλεις όχι. Πιο συγκεκριμένα, αν σε ένα δωμάτιο μπεις και υπάρχουν δέκα μπουκάλια κρασί ανοιγμένα, δεν αντιλαμβάνεσαι σχεδόν τίποτα με τη μύτη. Αν όμως στο ίδιο δωμάτιο ήταν ένα και μόνο ποτήρι από καλής ποιότητας whisky, τα αρώματα πλημμυρίζουν το χώρο. Επομένως, με ανάδευση ή μη, τα αρώματα υπάρχουν. Συνεπώς, ή ανάδευση δεν απαγορεύεται, όπως λανθασμένα μου έστειλε σε mail κάποιος φίλος, απλώς δεν είναι υποχρεωτική. Αν ήταν σωστή ή παρατήρηση του φίλου, τότε θα πρέπει να στείλει το ίδιο mail και στους David Stewart, Richard Paterson, Billy Walker και άλλους τόσους και βάλε διάσημους Master Distillers, οι οποίοι αναδεύουν τα ποτήρια τους.

Το καλό malt πρέπει οπωσδήποτε να αραιώνεται με λίγο νερό.

Λάθος. Στο συγκεκριμένο θέμα, το οτι αρέσει σε πολλούς να κάνουν κάτι τέτοιο, δεν σημαίνει οτι είναι υποχρεωτικό για τους υπολοίπους. Εγώ προσωπικά που έχω δοκιμάσει whisky με αλκοολικό βαθμό μέχρι και 66.7%, δεν προσθέτω σταγόνα νερό. Σε τελική ανάλυση έχει να κάνει με το τι ζητάει κανείς. Προσθέτοντας νερό ενισχύεις τα αρώματα, αδυνατίζεις όμως τη γεύση. Διαλέγετε και παίρνετε. Όμως ή αραίωση δεν είναι υποχρεωτική.

Παλαιότερο whisky, δεν σημαίνει υποχρεωτικά καλύτερο.

Σωστό. Μάλιστα σε πάρα πολλές περιπτώσεις, ποτά που παρέμειναν στα βαρέλια για πάνω από 30 και 35 χρόνια, εμφάνισαν σημάδια κούρασης, με την αίσθηση του ξύλου πολύ περισσότερη από αυτή που έπρεπε. Σε αυτές τις περιπτώσεις, μιλάμε πιο πολύ για μουσειακά κομμάτια, παρά για whisky που πραγματικά κάποιος θα απολαύσει.

Όσο πιο σκούρο το περιεχόμενο της φιάλης, τόσο μεγαλύτερη ή απόλαυση.

Λάθος. Στην ουσία το χρώμα, στο μόνο που παίζει ρόλο είναι στο μάτι, αφού ή όραση είναι η πρώτη αίσθηση που έρχεται σε επαφή με το μπουκάλι. Σε τελική ανάλυση, είναι πάλι θέμα γούστου, αφού ανοιχτόχρωμο whisky σημαίνει τις περισσότερες φορές παλαίωση σε βαρέλι bourbon, σκουρόχρωμο σε sherry. Εγώ προσωπικά, που προτιμώ τα whisky μου, παλαιωμένα σε sherry, δοκιμάζοντας ένα δεκάρι Laphroaig, ή ένα δωδεκάρι Bunnahabhain που παλαίωσαν σε bourbon, το ξανασκέφτομαι.

Κυριάκος Κοντογιώργης


Ο Κυριάκος Κοντογιωργης ασχολείται από το 1992 με τα κρασιά και τα αποστάγματα, είναι ιδιοκτήτης εταιρείας που ασχολείται με την εμπορία των συγκεκριμένων προϊόντων, καθώς επίσης είναι και γνωστός συλλέκτης whisky και cognac. Είναι μόνιμος συνεργάτης του Whisky Magazine τα τελευταία χρόνια, και έχει επίσης μόνιμη συνεργασία με όλους τους μεγάλους οίκους δημοπρασιών whisky, όπως Christies, McTears, Bonhams. Η ενασχόληση του για 22 και πλέον χρόνια σε αυτό τον χώρο, του έχει δώσει βαθιά και εμπεριστατωμένη γνώση στο whisky, τόσο σε επίπεδο τεχνικών στοιχείων, όσο και σε επίπεδο ιστορικών λεπτομερειών.