Από τον Κ. Κοντογιώργη


Αυτή την εβδομάδα λέω να αφήσουμε κατά μέρος τα αφιερώματα και να ασχοληθούμ με κάτι διαφορετικό. Ένα θέμα λοιπόν που με έχει απασχολήσει και στο παρελθόν και θα με απασχολήσει και στο μέλλον φαντάζομαι, είναι το πώς κινείται η παγκόσμια αγορά whisky. Και λέω παγκόσμια και όχι ελληνική, διότι, αφενός μεν η κατάσταση στη χώρα μας είναι τέτοια που δεν επιτρέπει ιδιαίτερη αισιοδοξία για το συγκεκριμένο χώρο, αφετέρου δε, παρατηρώ τον τελευταίο καιρό ένα ενδιαφέρον από ελληνικής πλευράς για την παγκόσμια αγορά, από ορισμένους λίγους βέβαια, όχι από την πλειοψηφία.

Πάω κατευθείαν στο θέμα λοιπόν και λέω ότι από τις 19 Ιουνίου, μέχρι και τις 5 Ιουλίου είχαμε πέντε συνολικά δημοπρασίες whisky, τις οποίες θα δω αναλυτικά, ώστε να σχηματίσουμε άποψη για το πώς κινήθηκε η αγορά.

Ξεκινάω με την πρώτη χρονολογικά δημοπρασία, που έλαβε χώρα στο Dunfermlin της Σκωτίας, στις 19 Ιουνίου. Είπαμε και σε προηγούμενα άρθρα, ότι πλέον η Ιαπωνία που είχε κερδίσει όλες τις δημοπρασίες τα τελευταία δυο χρόνια, δεν είναι αήττητη, μετά την ήττα των Karuizawa από το Dalmore 50 ετών, κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Η κατάσταση αυτή συνεχίστηκε έκτοτε, αλλά στη δημοπρασία που αναφέρω, δεν είχαμε ήττα για τα γιαπωνέζικα, αλλά συντριβή. Πιο συγκεκριμένα, ενώ υπήρχε Karuizawa με αρχική εκτίμηση στις 8 με 9 χιλιάδες λίρες, μεγάλος νικητής αναδείχτηκε το Ardbeg 40 ετών 1965, με 7925 λίρες. Αρκετά πιο πίσω το Macallan 52 ετών 1946 με 5999 λίρες και ακολούθως το Glenfarclas 58 ετών 1953 με 3975 λίρες. Πολύ πίσω το Karuizawa που είπαμε πριν, με 3385 ευρώ, ενώ όπως είπαμε ξεκίνησε σαν φαβορί, η δημοπρασία έληξε με νίκη για τα σκωτσέζικα χρώματα.

Πάμε παρακάτω στις 25 Ιουνίου στην Γερμανία. Η κατάσταση κι εδώ ήταν ή ίδια, αφού η Σκωτία κέρδισε πολύ εύκολα, αφήνοντας πολύ πίσω τα Karuizawa. Αναλυτικότερα, νικητής και μάλιστα πολύ εύκολα, αναδείχτηκε το Laphroaig 31 ετών 1974 και από κοντά στη δεύτερη θέση το Macallan 40 ετών 1940. Το πρώτο πουλήθηκε για 6605 ευρώ και το δεύτερο για 5500 ευρώ. Τρίτη θέση για το απίστευτο Springbank West Highland Malt Cask 442, με 3065 ευρώ. Και εδώ λοιπόν είχαμε νίκη για τη Σκωτία, επιβεβαιώνοντας ότι η εικόνα αλλάζει.

Ωστόσο, στις 3 Ιουλίου στη Γκλασκώβη, νικητής ήταν η Ιαπωνία. Συγκεκριμένα, ενώ το μεγαλύτερο ποσό συγκέντρωσε το Millenium Set του Springbank με 9600 λίρες, δεν μπορεί να θεωρηθεί νικητής, αφού αποτελείται από 6 φιάλες, 25, 30, 35, 40, 45 και 50 ετών αντιστοίχως. Έτσι, η διάσημη Golden Geisha Cask 3626 του Karuizawa κέρδισε μάλλον εύκολα με 6000 λίρες. Πολύ πίσω το Ardbeg του 1976, για να είμαι ακριβέστερος, ένα από τα Ardbeg του 1976, η κάσκα 2390, πωλήθηκε για το ποσό των 2300 λιρών, ενώ ακριβώς το ίδιο ποσό και για το Laphroaig του 1966, σε ανεξάρτητη όμως εμφιάλωση από την Sygnatory. Αξιοσημείωτη η επίδοση που κατάφερε ένα φτυάρι από τα floor maltings του Bowmore, το οποίο πωλήθηκε για 210 λίρες παρακαλώ.

Πάμε παρακάτω στις 4 Ιουλίου στο Perthshire της Σκωτίας, όπου εδώ τα Karuizawa έκαναν περίπατο. Συγκεκριμένα, την πρώτη θέση κατέλαβε το Karuizawa Five Decades 1960 με 2000, το οποίο πωλήθηκε για 6000 λίρες, ενώ την τιμή για τα σκωτσέζικα έσωσαν, καταρχάς το απίθανο Laphroaig 40 ετών 1960, για 4800 λίρες και επίσης ένα αρχαίο Macallan από το 1945, με 4500 λίρες.

Τελειώνω με την δημοπρασία που έλαβε χώρα στο Λονδίνο στις 5 Ιουλίου. Εδώ ναι μεν κέρδισε την πρώτη θέση η Ιαπωνία με το αναμενόμενο, δηλαδή Karuizawa και μάλιστα το exclusive για το Whisky Live της Taipei, το οποίο πωλήθηκε για 5000 λίρες, όμως σε γενικές γραμμές πήγαν καλύτερα τα σκωτσέζικα καταλαμβάνοντας, όλες τις άλλες ψηλές θέσεις. Ένα Macallan του 1989 πωλήθηκε για 4300 λίρες, όντας μάλιστα single cask, συγκεκριμένα η κάσκα 3247, ενώ πιο πίσω ένα τελείως extreme Ardbeg από την δεκαετία του 1960, με 3000 λίρες. Εμφανίστηκε μετά από χρόνια και το πανσπάνιο Caol Ila 15 ετών Managers Dram και όπως ήταν φυσικό ήταν κι αυτό στις πρώτες θέσεις με 2900 ευρώ.

Συμπερασματικά, Macallan, Ardbeg, Laphroaig και Springbank τράβηξαν το κάρο για τη Σκωτία, ενώ η Ιαπωνία ακόμη καλά κρατεί, αλλά με εμφανή τα σημάδια πτώσης. Στο μεταξύ, επειδή βλέπω τον τελευταίο καιρό μερικούς συναδέλφους να εμπλέκονται με το σπορ, θα ήθελα να πω το εξής. Η συγκεκριμένη δραστηριότητα απαιτεί γνώσεις στα άκρα και όχι στο περίπου, διαφορετικά είναι βέβαιο ότι θα χάσεις λεφτά. Εγώ προσωπικά έχω πληρώσει πολλές φορές για να μάθω αυτά που έμαθα τελικά και όσο κι αν το γνωρίζω το αντικείμενο, κανείς δεν μπορεί να μου εγγυηθεί οτι τα χρήματα που περιμένω είναι εξασφαλισμένα. Φανταστείτε τι γίνεται όταν δεν γνωρίζεις και τόσο καλά το θέμα. Δυστυχώς στην Ελλάδα όλοι τα ξέρουμε όλα και κανείς δεν καταδέχεται να ρωτήσει κανέναν για τίποτε. Ο Σωκράτης είπε Εν οίδα ότι ουδέν οίδα, δηλαδή ένα ξέρω, ότι δεν ξέρω τίποτα.

Σας αφήνω πίνοντας κάτι πιο γήινο. Balvenie 12 ετών, για ακόμη μια φορά, εκτός από τις εκατοντάδες άλλες που το απόλαυσα.

Στην υγειά σας

Στην υγειά σας


Ο Κυριάκος Κοντογιωργης ασχολείται από το 1992 με τα κρασιά και τα αποστάγματα, είναι ιδιοκτήτης εταιρείας που ασχολείται με την εμπορία των συγκεκριμένων προϊόντων, καθώς επίσης είναι και γνωστός συλλέκτης whisky και cognac. Είναι μόνιμος συνεργάτης του Whisky Magazine τα τελευταία χρόνια, και έχει επίσης μόνιμη συνεργασία με όλους τους μεγάλους οίκους δημοπρασιών whisky, όπως Christies, McTears, Bonhams. Η ενασχόληση του για 22 και πλέον χρόνια σε αυτό τον χώρο, του έχει δώσει βαθιά και εμπεριστατωμένη γνώση στο whisky, τόσο σε επίπεδο τεχνικών στοιχείων, όσο και σε επίπεδο ιστορικών λεπτομερειών.