Από τον Κ. Κοντογιώργη


Αρχές Γενάρη του 2010. Βρίσκομαι στη Ρόδο για ολιγοήμερες χειμερινές διακοπές με την οικογένειά μου, πριν αρχίσουν τα σχολεία ξανά μετά τα Χριστούγεννα. Βολτάρω στην παλιά πόλη και πέφτω πάνω σε μια από τις πολλές κάβες του νησιού. Ήταν τότε που ακόμη ο ΦΠΑ ήταν μικρότερος από αυτόν της υπόλοιπης Ελλάδας και ο ειδικός φόρος κατανάλωσης ήταν ο μισός. Τέλος πάντων, μπαίνω μέσα με άδεια χέρια και βγαίνω με γεμάτα. Συγκεκριμένα κρατάω δυο μπουκάλια από το θρυλικό Laphroaig 30 ετών, τα οποία αγόρασα προς 190 ευρώ το κάθε ένα. Χτες το βράδυ στο Hong Kong πουλήθηκε ένα ίδιο κομμάτι για 2080 ευρώ, δηλαδή 11 φορές πάνω από το Γενάρη του 2010.

Το έχω πει και στο παρελθόν και θα το ξαναπώ. Σε μερικά χρόνια, όχι πολλά νομίζω, το να αγοράζει κανείς ένα whisky με αναγραφόμενη ηλικία 12 ή 15 ετών, όχι απλώς θα αποτελεί πολυτέλεια, αλλά θα είναι μάλλον απαγορευτικό. Επομένως, όσοι αγαπάτε αυτό το ποτό, σπεύσατε να αγοράσετε όσα περισσότερα μπορείτε, αργότερα ίσως δεν θα γίνεται. Τα μπουκάλια εξαφανίζονται, κυρίως στην Ασία, η αγορά έχει πάρει για τα καλά την ανηφόρα. Ας ρίξουμε μια ματιά τι έγινε τις τελευταίες 15 μέρες.

Στο άρθρο της περασμένης εβδομάδας αναφέρθηκα στο Yamazaki 50 ετών που πουλήθηκε στο Λονδίνο. Πιο συγκεκριμένα, κατέλαβε με μεγάλη ευκολία την πρώτη θέση, αλλά η έκπληξη δεν ήταν αυτή. Αυτό που προκαλεί απορίες είναι το ποσό που έδωσε κάποιος τρελός για να το αγοράσει. Και για να είμαι πιο ακριβής, δεν ήταν ένας τρελός, αλλά κάμποσοι, γιατί ένας δεν θα ήταν αρκετός για να εκτοξεύσει την τιμή στις 62600 λίρες, δηλαδή πάνω από 72000 ευρώ. Όπως καταλαβαίνετε, μιλάμε για παράνοια, διότι ναι μεν πρόκειται για σπάνιο ιαπωνικό κομμάτι, αυτό όμως δεν δικαιολογεί σε καμία περίπτωση το ποσό που δαπανήθηκε για την αγορά του. Με το ρυθμό που τρέχουν αυτά τα whisky, σε λίγα χρόνια θα κοστίζουν παραπάνω κι από έναν αυθεντικό πίνακα του Rembrandt. Λίγη λογική δεν βλάπτει, η οποία όμως από ότι φαίνεται απουσίασε από τη συγκεκριμένη δημοπρασία, αφού στη δεύτερη θέση είχαμε τα ίδια και χειρότερα. Εδώ κάποιοι φωστήρες ανέβασαν την τιμή στις 11100 λίρες, όχι όμως για whisky, αλλά για ένα λικέρ Chartreuse από το 1903. Και ναι μεν για εμάς που γνωρίζουμε το αντικείμενο, είναι γνωστό ότι τα παλιά Chartreuse πιάνουν καλά λεφτά, όμως οι 11100 λίρες είναι εκτός λογικής. Στην τρίτη και τέταρτη θέση είχαμε πιο λογικά αποτελέσματα, τηρουμένων των αναλογιών βέβαια. Στο Νο 3 λοιπόν, ο διάσημος Άσος Μπαστούνι από το Hanyu, με 7500 και στο Νο 4 ένα Laphroaig του 1970, σε ανεξάρτητη εμφιάλωση Samaroli, οι 7100 λίρες μάλλον δικαιολογημένες, αφού μιλάμε για ultra rare κομμάτι. Πολύ ζηλεύω.

Πάω τώρα στα χθεσινά χάλια του Hong Kong. Σας είπα πιο πριν για τα 2080 ευρώ του Laphroaig, αλλά αυτά δεν ήταν τίποτα μπροστά στα νούμερα που θα αναφέρω παρακάτω. Εδώ λοιπόν υπήρχαν πολλά super star whiskies, αλλά υπήρχε και ξεκάθαρο φαβορί για τη νίκη. Ξανά νικητής το Yamazaki, με περίπου το ίδιο ποσό, συγκεκριμένα 71315 ευρώ. Είναι προφανές ότι αυτοί οι τρεις τέσσερις που ανέβασαν την τιμή στο Λονδίνο, ήταν ξανά οι ίδιοι που τσακώθηκαν για να πάρουν το δεύτερο σπανιότατο μπουκάλι που προέκυψε και έφτασαν την τιμή σε αυτό το ύψος, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες μου, ο τυχερός ιδιοκτήτης και των δυο είναι το ίδιο πρόσωπο. Μιλάμε για πολλά λεφτά.

Πάρα πολύ πίσω, με λιγότερο από τα μισά χρήματα, ένα ασφαλώς καλύτερο whisky. Ένα Macallan 62 ετών, σε κρύσταλλο Lalique έπιασε 32686 ευρώ και είναι απορίας άξιο πως ένα τόσο παλιό Macallan που περιέχει αποστάγματα από τη δεκαετία του 50 και πιο πίσω, πληρώνεται τόσο κάτω από ένα Yamazaki. Λίγο πιο κάτω, ένα Bowmore από τη μαγική χρονιά του 1964, ηλικίας 46 ετών, το οποίο έφτασε τα 30457 ευρώ, ενώ από την ίδια χρονιά, το πανάκριβο Karuizawa των 48 ετών πληρώθηκε 25247 ευρώ, αφού κατέστη σαφές ότι δεν νικιέται εύκολα Bowmore απο το 1964, έστω κι αν ο αντίπαλος είναι πανάκριβο Karuizawa. Επίσης μεγάλη εντύπωση μας έκανε, ότι πολλά Hanyu και Karuizawa έμειναν απούλητα, λόγω των πολύ υψηλών αρχικών τιμών που ζητούσαν οι ιδιοκτήτες τους. Δεν συνέβη το ίδιο με όλα τα παλιά Macallan και Bowmore, τα οποία τα πήγαν περίφημα, με πολύ υψηλές τιμές. Για ακόμη μια φορά, εντελώς ανεξήγητα, Ardbeg και Springbank κινήθηκαν πάλι σε ρηχά νερά, σε γενικές όμως γραμμές, οι τιμές πήγαν στον ουρανό.

Αγοράστε λοιπόν όσο μπορείτε. Whiskies που μας φαίνεται τώρα εύκολο να αγοράσουμε, όπως για παράδειγμα, Lagavulin 16 ετών, ή Balvenie 12 ετών και πολλά άλλα, σε λίγα χρόνια για να τα αγοράσουμε, θα ματώνουμε οικονομικά. Όσοι μπορείτε λοιπόν και όσο μπορείτε, τώρα είναι η ώρα.

Καλό βράδυ


Ο Κυριάκος Κοντογιωργης ασχολείται από το 1992 με τα κρασιά και τα αποστάγματα, είναι ιδιοκτήτης εταιρείας που ασχολείται με την εμπορία των συγκεκριμένων προϊόντων, καθώς επίσης είναι και γνωστός συλλέκτης whisky και cognac. Εχει μόνιμη συνεργασία με όλους τους μεγάλους οίκους δημοπρασιών whisky, όπως Christies, McTears, Bonhams. Η ενασχόληση του για 22 και πλέον χρόνια σε αυτό τον χώρο, του έχει δώσει βαθιά και εμπεριστατωμένη γνώση στο whisky, τόσο σε επίπεδο τεχνικών στοιχείων, όσο και σε επίπεδο ιστορικών λεπτομερειών.