Από τον Κ. Κοντογιώργη


Για τους περισσότερους η Κυριακή είναι μια αγαπημένη μέρα, ενώ η Δευτέρα είναι μάλλον η χειρότερη της εβδομάδας. Από την άλλη, εγώ το βλέπω αλλιώς. Ανέκαθεν η Δευτέρα ήταν από τις αγαπημένες μου μέρες και μπορώ να θυμηθώ πολλά ευχάριστα γεγονότα στη ζωή μου, που συνέβησαν Δευτέρα. Όταν λοιπόν άλλοι ακούνε Δευτέρα και τρέχουν, εγώ ακούγοντας Δευτέρα περιμένω κάτι καλό, όπως κάτι πολύ καλό περίμενα και τη Δευτέρα που μας πέρασε, όμως δεν μπορούσα να φανταστώ πόσο καλό θα ήταν αυτό που θα βίωνα.

Στις16.30 το απόγευμα ξεκίνησα με μεγάλη χαρά για να επισκεφθώ τις εγκαταστάσεις του ΜΕΤΑΧΑ στην Κηφισιά. Αφού αγχώθηκα αρκετά στο δρόμο, μιας και θα έπρεπε να είμαι εκεί στις 17.45, έφτασα με μόλις τρίλεπτη καθυστέρηση και αμέσως μετά από λίγο ξεκίνησε η ξενάγησή μας στις εγκαταστάσεις, από την υπεύθυνη επικοινωνίας της εταιρίας, Κα Κωνσταντινίδου. Και βέβαια, το πρώτο που ακούσαμε ήταν

Λίγα λόγια για την ιστορία, όπως πάντα.

Καταρχάς, να πω ότι χαίρομαι, γιατί βλέπω ότι υπάρχουν κι άλλοι, εκτός από εμένα, που τους αρέσει να μαθαίνουν και να ακούν ιστορικά στοιχεία γύρω από ένα ποτό, ή μια μάρκα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η ιστορία ξεκινάει το 1888.Τη χρονιά εκείνη ο Σπύρος Μεταξάς φτιάχνει το πρώτο αποστακτήριο στον Πειραιά. Διαλέγει το μεγάλο λιμάνι της χώρας, ώστε να είναι εύκολη η μεταφορά του προϊόντος, εντός και εκτός Ελλάδας. Εξάλλου, όταν οραματίστηκε την παρασκευή ενός ποτού, που θα ήταν πιο μαλακό από τα σκληρά ποτά της εποχής, ήθελε το προϊόν να είναι προσβάσιμο, όχι μόνο στους Έλληνες, αλλά και σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο, κάτι το οποίο συνέβη τελικά και μάλιστα από σχετικά νωρίς, στις αρχές κιόλας του εικοστού αιώνα. Κατά τη διάρκεια των εργασιών, για το αποστακτήριο στον Πειραιά, κάποιοι εργάτες βρίσκουν ένα αρχαίο νόμισμα, του οποίου η παράσταση φαίνεται να απεικονίζει ένα μαχητή από τη ναυμαχία της Σαλαμίνας. Από τότε και μέχρι τις μέρες μας, ο Σαλαμινομάχος είναι το έμβλημα του ΜΕΤΑΧΑ και υπάρχει πάνω σε όλες τις φιάλες της εταιρίας. Στις 14 Ιουνίου του 1904, ο υπουργός των εσωτερικών και ο πρωθυπουργός Γεώργιος Θεοτόκης πιστοποιεί, μάλιστα πάνω σε συγκεκριμένη φιάλη, ότι το brand ΜΕΤΑΧΑ είναι μόνο ένα, εδρεύει στον Πειραιά και έχει την ονομασία Σ και Η Μεταξάς. Το 1968 οι εγκαταστάσεις μεταφέρονται στην Κηφισιά, όπου και βρίσκονται μέχρι σήμερα.

Αυτές λοιπόν είναι κάποιες από τις πληροφορίες που μας έδωσε η Κα Κωνσταντινίδου, συμπλήρωσα βέβαια και κάποιες δικές μου. Αμέσως μετά την πρώτη στάση της περιήγησης, μπροστά σε μια βιτρίνα με πολύ παλιά μπουκάλια, περάσαμε να δούμε κάποιους χώρους από την παραγωγή, για παράδειγμα τις ανοξείδωτες δεξαμενές που έχουν έτοιμο προϊόν και τροφοδοτούν τα μηχανήματα που κάνουν την εμφιάλωση.

Αμέσως μετά, ξεκίνησε η μυσταγωγία. Πρώτη εντύπωση, συγκλονιστική για μένα, αφού μέσω της όσφρησης μεταφέρθηκα τουλάχιστον 40 χρόνια πίσω. Ήταν τότε που ο θείος μου ο Βαγγέλης, κάθε Σεπτέμβρη και πριν ανοίξουν τα σχολεία, έξυνε τα παλιά βαρέλια για να βάλει μέσα καινούριο κρασί. Οσο προχωρούσαμε πιο βαθιά στις εγκαταστάσεις, η βαριά μυρωδιά άλλαζε σταδιακά και έδωσε τη θέση της σε μια πιο απαλή, όταν φτάσαμε σε άλλη αίθουσα, σκοτεινή και και γεμάτη με τεράστια ξύλινα βαρέλια των 3500 κιλών. Στα διαστήματα που υπήρχαν ανάμεσα στα βαρέλια, μπορούσε κάποιος να δει ιστούς από αράχνες, οι οποίες όπως μάθαμε περιορίζουν τον πληθυσμό των εντόμων που τρώνε το ξύλο.

Λίγο αργότερα, βρεθήκαμε μπροστά σε ένα μεγάλο τραπέζι, με κάποιο σχετικό φωτισμό από πάνω του, σε αντίθεση με το σκοτάδι της υπόλοιπης αίθουσας. Εκεί δοκιμάσαμε από κάποια ποτήρια, που μας περίμεναν γεμάτα, φτιάξαμε το δικό μας blend, προσπαθώντας να έρθουμε όσο το δυνατόν πιο κοντά σε αυτό που ήταν ήδη έτοιμο και το κυριότερο, συναντήσαμε τον άνθρωπο που φτιάχνει όλα τα ΜΕΤΑΧΑ. Μια φιγούρα κινήθηκε στα σκοτάδια και μετά από τέσσερα πέντε δευτερόλεπτα εμφανίστηκε στο φως και ταυτοχρόνως μπροστά μας ο

Κώστας Ράπτης

Όπως έχω πει και στο παρελθόν, έχω γνωρίσει πολλούς master distillers και master blenders, σε Σκωτία, Ιρλανδία και Γαλλία, όμως πρέπει να πω ότι ο Κώστας Ράπτης είναι από τους πλέον πράους και ευγενικούς ανθρώπους που έχω γνωρίσει στο χώρο, στα 25 περίπου χρόνια ενασχόλησής μου με το αντικείμενο. Από το 1992 λοιπόν και μετά, ο Κώστας Ράπτης είναι ο ΜΕΤΑΧΑ Μaster και όπως ήταν αναμενόμενο, περιμέναμε με μεγάλη χαρά να ακούσουμε αυτά που θα μας έλεγε. Καταρχάς, μας μίλησε για τον τρόπο που φτιάχνεται το ΜΕΤΑΧΑ, που είναι ο ακόλουθος. Παίρνει κρασί από τη Σάμο, από την ποικιλία Μοσχάτο, του οποίου ο τρύγος γίνεται στο χέρι και το παλαιώνει σε δρύινα βαρέλια. Επίσης παίρνει έτοιμο απόσταγμα, που παλαιώνεται με τον ίδιο τρόπο και τέλος προσθέτει ένα μίγμα σαν άρωμα, που περιέχει ροδοπέταλα από την ορεινή Αιγιαλεία, βότανα, μυρωδικά και διάφορα άλλα μυστικά συστατικά. Όλα αυτά, στις αναλογίες βέβαια που γνωρίζει μόνο ο ίδιος και ίσως κάποιοι από την ομάδα του, ανακατεύονται και παλαιώνουν αναλόγως με το ΜΕΤΑΧΑ που πρόκειται να παραχθεί.

Στη συνέχεια και αφού ο Κος Ράπτης απάντησε υπομονετικά και με ευγένεια στις ερωτήσεις μας, τραβήχτηκαν οι απαραίτητες, για κάποιους, φωτογραφίες μπροστά στο αρχαίο βαρέλι Νο 1 και περάσαμε σε άλλη αίθουσα, όπου παρακολουθήσαμε ένα βίντεο με θέμα τη Σάμο, όπου και σε αυτή την αίθουσα παλαίωναν βαρέλια, μικρότερου όμως μεγέθους. Έπειτα ,αφού περάσαμε από ένα διάδρομο που υπήρχαν γυάλινες νταμιτζάνες με πολύ παλιά αποστάγματα, φτάσαμε στην τελευταία πράξη αυτής της πολύ σπουδαίας εμπειρίας. Μπήκαμε σε μια μεγάλη αίθουσα όπου υπήρχαν οθόνες προβολής και στη μέση της υπήρχε ένα στρογγυλό τραπέζι, στο οποίο υπήρχαν τέσσερα ποτήρια σε κάθε θέση. Αφού παρακολουθήσαμε στις οθόνες ένα πολύ ενδιαφέρον βίντεο,ακολούθησε η γευστική δοκιμή.

Μπροστά μας είχαμε ΜΕΤΑΧΑ 5 αστέρων, ΜΕΤΑΧΑ 12 αστέρων, ΜΕΤΑΧΑ Angels Treasure και τέλος το απίστευτο ΜΕΤΑΧΑ ΑΕΝ. Για τα δυο πρώτα τα έχουμε πει και στο παρελθόν, οπότε θα ήθελα να σταθώ ιδιαίτερα στα δυο τελευταία. Έχω εξηγήσει σε προηγούμενα άρθρα τι είναι το Angels Share, δηλαδή το μερίδιο των Αγγέλων, όπως ονομάζεται στη Σκωτία. Εδώ όμως, επειδή το κλίμα στην Αττική είναι τελείως διαφορετικό από αυτό του Βορρά, αντί να έχουμε εξάτμιση αλκοόλ, έχουμε εξάτμιση νερού κατά βάση, με αποτέλεσμα ο αλκοολικός βαθμός αντί να μειώνεται, να αυξάνεται. Έτσι λοιπόν, ο Κώστας Ράπτης έφτιαξε το Angels Treasure, με τα υπέροχα αρώματα και γεύσεις μαύρων φρούτων, καραμέλας, τριαντάφυλλου, βανίλιας από το καψάλισμα των βαρελιών και ένα σωρό άλλες γεύσεις και αρώματα. Στημένο στο 41 τοις εκατό αλκοόλ και απλώς υπέροχο. Για το τέλος είχαμε μοναδική εμπειρία.ΜΕΤΑΧΑ ΑΕΝ των 1500 και βάλε ευρώ. Δημιουργήθηκε το 2008 για τα 120 χρόνια του ΜΕΤΑΧΑ και στο blend περιέχονται κατά βάση αποστάγματα από το βαρέλι Νο 1 του Σπύρου Μεταξά από το 1888. Εξαιρετική δυναμική από τον αλκοολικό βαθμό των 45.3 τοις εκατό, όσο για τις γεύσεις και τα αρώματα, δεν μπαίνω στη διαδικασία να περιγράψω, αφού έχει ότι φαντάζεται κανείς και άλλα τόσα. Σύνθετο, μυστηριώδες και ανεπανάληπτο. Η βραδιά τελείωσε με μια πολύ ευγενική χειρονομία από την εταιρία, αφού πήραμε όλοι από ένα συμβολικό δώρο και κυρίως ένα δίπλωμα, σαν απόφοιτοι του σεμιναρίου της Ακαδημίας ΜΕΤΑΧΑ.

ΜΕΤΑΧΑ λοιπόν και

Στην υγειά σας


Ο Κυριάκος Κοντογιωργης ασχολείται από το 1992 με τα κρασιά και τα αποστάγματα, είναι ιδιοκτήτης εταιρείας που ασχολείται με την εμπορία των συγκεκριμένων προϊόντων, καθώς επίσης είναι και γνωστός συλλέκτης whisky και cognac. Εχει μόνιμη συνεργασία με όλους τους μεγάλους οίκους δημοπρασιών whisky, όπως Christies, McTears, Bonhams. Η ενασχόληση του για 22 και πλέον χρόνια σε αυτό τον χώρο, του έχει δώσει βαθιά και εμπεριστατωμένη γνώση στο whisky, τόσο σε επίπεδο τεχνικών στοιχείων, όσο και σε επίπεδο ιστορικών λεπτομερειών.